A2 (Zwitserland)
| |||
|---|---|---|---|
| |||
| A2 | |||
| Begin | Kleinhüningen (CH/D) | ||
| Einde | Chiasso (CH/I) | ||
| Lengte | 295 km | ||
| |||
De A2 is een Autobahn in Zwitserland. De snelweg vormt de belangrijkste noord-zuidroute van het land en begint aan de Duitse grens bij Basel en loopt via de Gotthardtunnel naar de Italiaanse grens bij Chiasso. De route passeert onderweg slechts enkele grotere plaatsen. Luzern en Lugano zijn de belangrijkste steden. De route is 295 kilometer lang.
Inhoud |
Routebeschrijving
Nordschweiz
Bij de grensovergang Kleinhüningen gaat de Duitse A5 over in de Zwitserse A2 en komt men direct in de stad Basel. Basel is een grote stad met 166.000 inwoners en een agglomeratie van 730.000 inwoners dat zich uitstrekt tot in Frankrijk en Duitsland. De A2 telt hier 2x2 rijstroken en men komt over een industriegebied. Al na amper een kilometer voegt de A3 in bij de verzweigung Wiese, die vanaf de Franse grens komt vanuit de stad Mulhouse. De A2 telt dan afwisselend 2x2 en 2x3 rijstroken en ligt gedeeltelijk ondergronds. De snelweg gaat onder het Badische Bahnhof van Basel door. Via een brug die 10 rijstroken telt steekt men de rivier de Rhein over. Deze brug draagt ook lokale wegen, er zijn 2x2 doorgaande rijstroken. Daarna loopt er een brede spoorlijn in de middenberm. Daarna volgt een knooppunt met een korte inprikker naar het centrum van Basel. De A2 en A3 lopen dan naar het oosten en de H18 slaat dan bij de verzweigung Hagnau als snelweg af naar het zuiden die naar de zuidelijke voorsteden loopt. De A2 telt dan 2x3 rijstroken en passeert opnieuw door industriële zones. De snelweg loopt opnieuw onder een groot rangeerterrein door en men verlaat dan het stedelijk gebied van Basel.
Bij de Verzweigung Augst slaat de A2 af naar het zuiden. De A3 gaat rechtdoor richting Zürich. Het verkeer richting Bern moet hier ook afslaan en de A2 volgen. De weg versmalt dan naar 2x2 rijstroken en er volgt een anderhalve kilometer lange tunnel. Bij Sissach slaat de H2 af, en vormt een snelweg naar Liestal. Het gebied waar men doorheen komt wordt dan al een stuk heuvelachtiger, alhoewel de hoge bergen nog niet te zien zijn. Daarna volgt de 3,3 km lange Belchentunnel. Hierna daalt de weg scherp naar het relatief vlakke Mittelland. Bij de Verzweigung Härkingen voegt de A2 in op de A1, die vanuit Bern komt en richting Zürich loopt. Niet ver daarna volgt de Verzweigung Wiggertal waarna de A2 weer afslaat en de A1 rechtdoor gaat naar Zürich. De weg loopt door een wat saai landschap en is slechts omzoomd door bomen. Halverwege Luzern komt men langs de Sempacher See, het eerste grotere meer op de route. Men bereikt dan Verzweigung Rotsee, waar de A14 afslaat richting Cham en Zürich in het noordoosten.
Men komt dan in het stedelijke gebied van Luzern. Luzern zelf is met zo'n 70.000 inwoners niet zo groot, maar vormt de centrumplaats van een groter verstedelijkt gebied. In Luzern zijn 2x3 rijstroken beschikbaar. In Luzern is de snelweg stedelijk goed ingepast: men vanuit het noorden eerst een tunnel, dan de oversteek van de rivier de Reuss gevolgd door een ondertunneling en een langere tunnel. Vanaf de voorstad Horw loopt de snelweg direct langs de Vierwaldstättersee. Naar het zuidwesten is de berg Pilatus goed zichtbaar. De A2 versmalt weer tot 2x2 rijstroken en bij Verzweigung Lopper slaat de A8 af richting Brienz. Daarna volgt een tunnel waarna men over de samenkomst van het Vierwaldstättersee en Alpnachersee komt. Het gebied rondom de A2 wordt steeds bergachtiger en soms kan men al diep de zijdalen in kijken. Na Buochs volgt dan de eerste echt lange tunnel, de Seelisbergtunnel die 9300 meter lang is. Daarna bereikt men het zuideinde van de Vierwaldstättersee, die hier Urnersee heet. Een scherpe bocht naar rechts luidt een geleidelijke klim door het Reussdal richting de Gotthardtunnel in. Geleidelijk wordt het dal steeds smaller. De weg is omgeven door bergtoppen tot 3.000 meter hoogte. De snelweg stijgt langzaam tot het noordportaal van de bijna 17 kilometer lange Gotthardtunnel. Deze bevindt zich bij Göschenen op zo'n 1060 meter hoogte.
Ticino
Bij Airolo bevindt zich het zuidportaal van de Gotthardtunnel, die overigens maar één tunnelbuis kent en één rijstrook per richting telt. Het alternatief vormt zich in de vorm van de 2.108 meter hoge Gotthardpass die relatief goed uitgebouwd is. Na de Gotthardtunnel moet men een lang dal door van de rivier de Ticino. De A2 telt hier soms 3 rijstroken in de noordelijke richting vanwege de stijgingen. Aan weerszijden van de weg liggen bergtoppen tot 3.000 meter. Bij Biasca eindigt de route via de Lukmanierpass op de A2. Daarna wordt het dal breder en bereikt men de stad Bellinzona. Bij de Diramazione Bellinzona-Nord eindigt de A13, de snelweg via de San Bernardinotunnel naar Chur en Zürich. Men komt dan vlakbij het Lago Maggiore die soms vanaf de snelweg zichtbaar is. Niet ver daarna komt men in de verstedelijkte zone rond Lugano, dat feitelijk onderdeel is van de agglomeratie Milano in Italië. Aan de noord- en zuidkant van Lugano zijn stedelijke inprikkers vanaf de A2. Bij Melide steekt men het Lago di Lugano over. Direct ten oosten van de weg loopt een bergrug steil op. De A2 zelf blijft op een laag niveau. Men bereikt dan de grensplaats Chiasso, waar de A2 overgaat in de Italiaanse A9 richting Como en Milano.
Geschiedenis
De snelweg door Luzern was in 1955 de eerste snelweg van Zwitserland, maar de term autobahn werd pas in 1960 ingevoerd. De snelweg is voornamelijk in de jaren '60 en '70 aangelegd. Het deel door Basel is eind jaren 60 aangelegd en in 1970 opende de Arisdorftunnel ten oosten van Basel. De Belchentunnel opende op 23 december 1970 voor het verkeer. In 1976 opende de Sonnenbergtunnel in Luzern en de Gotthardtunnel opende op 2 september 1980 enkelbaans voor het verkeer. Op 12 december 1980 opende ook de Seelisbergtunnel. Het Viadotto della Biaschina opende in 1983 voor het verkeer tussen Faido en Biasca en in 1984 volgde de tunnel van de Monte Ceneri.
Openstellingsgeschiedenis
| Van | Naar | Lengte | Opening |
|---|---|---|---|
| Luzern-Kriens | Horw/Hergiswil | 4 km | 11-06-1955 |
| Hergiswil | Stansstad | 4 km | 11-12-1965 |
| Mendrisio | Chiasso | 7 km | 20-12-1966 |
| Härkingen (A1) | Wiggertal (A1) | 9 km | 10-05-1967 |
| Rivera | Lugano-Nord | 12 km | 24-11-1967 |
| Melide | Mendrisio | 11 km | 24-11-1967 |
| Airolo | Piotta | 4 km | 05-12-1968 |
| Stansstad | Stans | 3 km | 00-00-1969 |
| Basel-Hagnau | Augst (A3) | 7 km | 23-12-1969 |
| Basel-City | Basel-Hagnau | 1 km | 00-00-1969 |
| Stans | Buochs | 5 km | 24-10-1970 |
| Augst (A3) | Härkingen (A1) | 28 km | 23-12-1970 |
| Basel-Breite | Basel-City | 1 km | 21-03-1971 |
| Bellinzona-Nord | Bellinzona-Sud | 8 km | 17-06-1971 |
| Emmen-Nord | Emmen-Süd | 4 km | 21-12-1971 |
| Amsteg | Wassen | 10 km | 23-06-1972 |
| Altdorf | Erstfeld | 6 km | 00-00-1973 |
| Basel-Badischer Bahnhof | Basel-Breite | 1 km | 19-12-1973 |
| Basel-Wiese | Basel-Badischer Bahnhof | 1 km | 22-08-1974 |
| Emmen-Süd | Luzern-Zentrum | 2 km | 11-11-1974 |
| Buochs | Beckenried | 4 km | 00-00-1974 |
| Luzern-Zentrum | Luzern-Kriens | 2 km | 26-10-1976 |
| Erstfeld | Amsteg | 8 km | 05-07-1979 |
| Piotto | Quinto | 6 km | 05-06-1980 |
| Duitse grens | Basel-Wiese | 1 km | 14-06-1980 |
| Wiggertal (A1) | Sursee | 24 km | 03-07-1980 |
| Wassen | Airolo | 22 km | 05-09-1980 |
| Beckenried | Altdorf | 14 km | 12-12-1980 |
| Sursee | Emmen-Nord | 16 km | 02-07-1981 |
| Faido | Biasca | 17 km | 00-00-1983 |
| Bellinzona-Sud | Rivera | 8 km | 15-06-1983 |
| Lugano-Nord | Melide | 11 km | 15-06-1983 |
| Quinto | Faido | 9 km | 20-11-1984 |
| Biasca | Bellinzona-Nord | 17 km | 23-10-1986 |
Toekomst
Dubbelnummering A1
Tussen 2012 en 2014 moet de dubbelnummering A1/A2 tussen de verzweigung Härkingen en de verzweigung Wiggertal naar 2x3 rijstroken verbreed worden. De voorbereidende werkzaamheden begonnen in 2011.
Bypass Luzern
Bij Luzern is een nieuwe 2x2 bypass gepland ten westen van de bestaande A2. De nieuwe weg krijgt een aantal tunnels en kost circa 1,5 miljard CHF. Ook moet de verzweigung Lopper volledig gemaakt worden, het is niet mogelijk om vanaf de Gotthard richting de Brünig te reizen en vice versa.[1]
Gotthardtunnel
Tevens moet rond 2025 de Gotthardtunnel gesaneerd worden. Dit kan over een zeer lange periode van 5 à 6 jaar met gedeeltelijke sluitingen, of een volledige sluiting over 3 jaar.[2] Het kanton Uri is voorstander om voor die tijd een tweede tunnelbuis te bouwen, maar het is maar de vraag of hier twee tunnelbuizen zullen komen, men wil het verkeer door de Alpen zoveel mogelijk beperken, alhoewel er buiten het vakantieseizoen amper sprake is van druk verkeer over deze route.[3]
Gotthardtunnel
Zie ook Gotthardtunnel.
De Gotthardtunnel is één van de grootste knelpunten van het Zwitserse wegennet, met name in de zomer, wanneer er zogenaamde Blockabfertigung wordt ingezet zodat het verkeer al voor de tunnel vast komt te staan, en niet in de tunnel, een veiligheidsmaatregel. Op de zwarte zaterdagen, maar zeker ook op andere drukke dagen in de zomer ontstaan dan met name in de zuidelijke richting lange wachtrijen, waarbij de wachttijd soms oploopt tot 4 uur of meer. De Gotthardpass is dan niet altijd een alternatief voor reizigers. Een alternatief kan zich voordoen in de vorm van de wat oostelijker, maar veel rustiger San Bernardinotunnel in de A13. De stad Zürich vormt sinds mei 2009 geen onderbreking meer op die route, maar het is vanaf Basel gezien wat om. Concrete plannen om een tweede tunnelbuis te bouwen zijn er niet, de Zwitserse regering vestigt haar hoop op het spoor middels de aanleg van de 50 km lange Gotthardbasistunnel. Vooral het vrachtverkeer wordt dringend aanbevolen de treinverbinding te gebruiken. Voorlopig blijft het geduldig afwachten voor het autoverkeer!
Alpen-Initiative
zie Alpen-Initiative.
Een referendum uit 1994 staat niet toe dat de capaciteit van Alpenroutes verhoogd wordt. Men hoopt dat het vrachtverkeer via het spoor gaat, hiervoor wordt de Gotthard-Basistunnel gebouwd. Hierdoor is het niet te verwachten dat een tweede Gotthardtunnel gebouwd zal worden, mede vanwege het feit dat het vrachtverkeer door de Gotthardtunnel relatief beperkt is en de grootste problemen zich vooral met het vakantieverkeer voordoen.
Trajectcontrole
In de Arisdorftunnel ten zuidoosten van Basel is sinds 13 januari 2011 een trajectcontrole van kracht.[4]
Verkeersintensiteiten
In 2009 reden dagelijks 28.700 voertuigen de grens met Duitsland over, wat stijgt naar 79.900 voertuigen na het invoegen van de A3 en 124.600 voertuigen na de verzweigung Hagnau. Na de splitsing van de A2 en A3 bij de verzweigung Augst rijden 58.300 voertuigen, stijgend naar 90.700 voertuigen op de dubbelnummering met de A1 en A2. Ten zuiden van de verzweigung Wiggertal rijden 45.200 voertuigen, stijgend naar 70.400 voertuigen in Luzern. Na de verzweigung Lopper rijden 20.600 voertuigen, en 16.800 voertuigen rijden dagelijks door de Gotthardtunnel.
In Ticino stijgen de intensiteiten langzaam richting het zuiden, met 28.700 voertuigen voor de diramazione Bellinzona-Nord en 49.400 voertuigen voor Lugano. De maximale intensiteit in dit gebied ligt op 65.800 voertuigen tussen Lugano en Chiasso.[5]
Referenties
- ↑ bypass.lu.ch
- ↑ sanierung Gotthardtunnel op tcs-schwyz.ch
- ↑ nieuwsbericht kanton Uri Gotthardtunnelsluiting
- ↑ nieuwsbericht trajectcontrole Arisdorftunnel
- ↑ verkeersintensiteiten Zwitserland
 Snelwegen in Zwitserland
|
|---|
|
A1 • A2 • A3 • A4 • A5 • A6 • A7 • A8 • A9 • A10 • A12 • A13 • A14 • A16 • A21 • A50 • A51 • A52 • A53 |
