Interstate 40 in Oklahoma
| | |||
|---|---|---|---|
| | |||
| I-40 | |||
| Begin | Texola | ||
| Einde | Roland | ||
| Lengte | 533 km | ||
| |||
De Interstate 40 of I-40 is een Interstate Highway in de Amerikaanse staat Oklahoma. De snelweg is de voornaamste oost-westverbinding in de staat, en loopt van Texola aan de grens met Texas via Oklahoma City naar Roland aan de grens met Arkansas. De snelweg vervangt de oude US 66, en loopt parallel aan de US 62 en US 266. De snelweg is 331 mijl of 533 kilometer lang.
Inhoud |
Routebeschrijving
Western Oklahoma
De snelweg begint in het gehucht Texola, waar de Interstate 40 in Texas overgaat in Oklahoma. Dit gebied bestaat uit kale vlaktes, de prairies van het Midwesten. Ter hoogte van het dorp Sayre kruist men de US 283, die van Altus naar Kansas loopt. De eerste wat grotere plaats op de route is Elk City, een regiostadje. Het onderliggend wegennet is hier een klassiek grid, met noord-zuid en oost-westwegen elke mijl. Veel dorpjes op de route leven van reizigers langs de Route 66, die hier vroeger liep. Bij het stadje Clinton kruist men de US 183, die van Woodward naar Vernon loopt. De vlakten zijn vrij monotoon om doorheen te rijden.
Men passeert langs Weatherford, een regiostadje even ten westen van Oklahoma City. Hierna komt de rivier de Canadian parallel aan de snelweg lopen, de Canadian is één van de grootste rivieren in Oklahoma, en een zijarm van de Mississippi. Bij Hinton kruist men zowel de rivier de Canadian, als de US 281, die van Anadarko naar Watonga loopt. Verspreid liggen wat bossen in het verder kale landschap. Even verderop voegt de US 270 in, die tijdelijk samenloopt met de I-40. De grootste plaats voor Oklahoma City is El Reno, een regiostadje waar men de US 81 kruist, die vanaf Chickasha naar Enid loopt. Veel grotere wegen van het onderliggend wegennet in Oklahoma zijn vierstrooks, waardoor men altijd goed op kan schieten.
Oklahoma City
De eerste voorstad van Oklahoma City is Yukon, met 22.000 inwoners. Hierna kruist men de John Kilpatrick Turnpike, die een route geeft richting Tulsa, zonder direct van de I-44 door het centrum van Oklahoma City gebruik te hoeven maken. Hierna komt men in de stad Oklahoma City zelf, die vrij uitgestrekt en relatief dun bebouwt is. Langs de I-40 liggen een aantal bedrijventerreinen. Via een sterknooppunt kruist men de Interstate 44, die van Wichita Falls richting Tulsa loopt, de tweede stad van Oklahoma. Hierna zijn er 2x4 rijstroken beschikbaar. Congestie is er vrijwel niet op de I-40. Men passeert ten zuiden van het centrum langs, welke een kleine skyline kent. Hier liggen 2x3 rijstroken. Aan de oostkant van het centrum voegt de Interstate 35 in, die vanuit Dallas komt. Naar het noorden ligt de Interstate 235, die naar de noordelijke wijken loopt. De I-35 en I-40 zijn hierna over 2 kilometer dubbelgenummerd, en er zijn 2x5 rijstroken beschikbaar.
Via een ruim knooppunt slaat de I-35 af naar het noorden, richting Wichita, en gaat de I-40 verder richting het oosten. Men passeert door de ruim opgezette woonwijken van Del City, een voorstad van 22.000 inwoners. Naar het noorden ligt Midwest City, welke 55.000 inwoners telt. Ten oosten hiervan liggen de woonwijken in bossen, en zijn nog dunner bebouwd. Uiteindelijk voegt de Interstate 240 in, die de zuidelijke bypass vormt. Hierna verlaat men de agglomeratie Oklahoma City.
Eastern Oklahoma
Bij Shawnee voegt de US 270 weer uit, die sinds Calumet samenliep met de I-40, 105 kilometer terug. Hier kruist men ook de US 177, die van Shawnee naar Stillwater loopt. Men passeert hier door de weilanden en bossen van het oosten van Oklahoma, en is niet zoals het typische Midwesten, kaal. Het wegennet is ook hier weer een gridpatroon. Bij Clearview kruist men de US 75, die naar Durant loopt, en tijdelijk samenloopt met de I-40. Bij het regiostadje Henryetta slaat de US 75 af naar het noorden, naar Tulsa, de tweede stad van Oklahoma die 75 kilometer naar het noorden ligt. Naar het zuiden gaat de Indian Nation Turnpike, een tolweg naar McAlester en Hugo in het zuidoosten van de staat.
Hierna wordt de omgeving zelfs dichtbebost, en rijdt men langs het grote Eufaula Lake, een stuwmeer. Men steekt dit meer over via een anderhalve kilometer lange brug. Bij Checotah kruist men de US 69, een snelweg tussen Muskogee en McAlester. Ondanks dat er weinig verkeer is in het platteland, is het onderliggend wegennet goed uitgebouwd, met snelwegen en vierstrooks hoofdwegen. Bij Warner komt de US 64 parallel aan de I-40 lopen. Wat verderop, bij Webbers Falls, voegt de Muskogee Turnpike in, een tolweg tussen Tulsa, Muskogee en de I-40. Men steekt de rivier de Arkansas over, die sterk ingedamd is. Bij deze brug vond in 2002 een ramp plaats, doordat een ponton tegen de brug botste, en hierna een gedeelte van de I-40 instortte, waardoor 14 mensen om het leven kwamen. Roland is de laatste plaats voor de grens met Arkansas, waar de Interstate 40 in Arkansas verdergaat richting Fort Smith, Little Rock en Memphis.
Geschiedenis
In april 1959 opende het eerste deel van de I-40 in Oklahoma, een stuk van 8 kilometer bij Canute. Ten westen van Oklahoma City volgt de I-40 de US 66 en vervangt deze op diverse stukken. Deze stukken zijn eerst begin jaren 60 als 2x2 US 66 aangelegd, en later verbreed of vervangen door de Interstate 40, met name vanaf 1967. In 1985 is de US 66 opgeheven in Oklahoma. De snelweg is voornamelijk in de jaren 60 aangelegd, en in 1966 opende de Crosstown, het deel door Oklahoma City, een verhoogde snelweg, destijds een bijzonder bouwwerk. Tegenwoordig is dit deel substandaard en in afwachting van vervanging. In 1975 opende het laatste deel van de Interstate 40, bij Erick, vlak na de grens met Texas. Hiermee is de gehele Interstate 40 in 16 jaar gebouwd door Oklahoma.
In 2002 ramde een schip de Webbers Falls Bridge over de rivier de Arkansas, waarna een deel van de brug over 180 meter instortte met 14 doden tot gevolg. De brug werd in recordtijd van 2 maanden herbouwd.
Op 5 januari 2012 opende de eerste rijbaan van nieuw tracé van de Interstate 40 in Oklahoma City. Op 19 februari opende de tweede rijbaan. Dit nieuwe tracé ligt een stukje ten zuiden van het oude viaductgedeelte en telt 2x5 rijstroken, en is daarmee breder dan het oude tracé dat 2x3 rijstroken telde. Bovendien ligt het nieuwe tracé verdiept. Het nieuwe tracé verloopt tussen de I-44 en I-35 en is 6 kilometer lang.
Openstellingsgeschiedenis
| Van | Naar | Lengte | Opening |
|---|---|---|---|
| Exit 151 | Exit 153 | 3 km | 1960 |
| Exit 153 | Exit 186 | 53 km | 1963 |
| Exit 82 | Exit 119 | 60 km | 1963 |
| Exit 186 | Exit 265 | 127 km | 1965 |
| Exit 325 | Exit 330 | 8 km | 1965 |
| Exit 149 | Exit 151 | 3 km | 1966 |
| Exit 308 | Exit 325 | 27 km | 1966 |
| Exit 41 | Exit 65 | 39 km | 1967 |
| Exit 69 | Exit 80 | 18 km | 1967 |
| Exit 140 | Exit 149 | 14 km | 1967 |
| Exit 119 | Exit 140 | 34 km | 1969 |
| Exit 284 | Exit 308 | 39 km | 1969 |
| Exit 14 | Exit 41 | 43 km | 1971 |
| Exit 65 | Exit 69 | 6 km | 1971 |
| Exit 80 | Exit 82 | 3 km | 1971 |
| Exit 265 | Exit 284 | 31 km | 1974 |
| Exit 0 | Exit 1 | 2 km | 1975 |
| Exit 1 | Exit 14 | 21 km | 1976 |
| Exit 147 | Exit 151 | 5 km | 2012[1] |
Toekomst
Er zijn na de completering van de Crosstown in Oklahoma City in 2012 geen plannen om de I-40 verder aan te passen. Er zijn nagenoeg geen verkeersproblemen op de snelweg vanwege de beperkte bevolkingsgroei in Oklahoma. De verkeersintensiteiten liggen op 60.000 tot 100.000 voertuigen ten westen van de I-44 in Oklahoma City. Het is niet ondenkbaar dat dit deel in de toekomst naar 2x4 rijstroken verbreed zal worden.
Verkeersintensiteiten
Minder dan 15.000 voertuigen rijden dagelijks de grens over met Texas, en pas even voor Oklahoma City stijgt de intensiteit tot over de 20.000 voertuigen per etmaal. Ten oosten van Oklahoma City blijft de intensiteit doorgaans rond de 20.000 voertuigen per etmaal, wat de I-40 op het platteland tot een zeer rustige snelweg maakt.
In Oklahoma City is het uiteraard drukker. De intensiteit loopt op tot 75.200 voertuigen in het westen van de stad, tot 101.900 bij het centrum. De dubbelnummering met de I-35 telt 103.800 voertuigen, en ten oosten van de I-35 loopt dit snel terug tot 60.000 voertuigen per etmaal. Van structurele congestie is geen sprake.
Control Cities
- Amarillo (Texas)
- Oklahoma City
- Fort Smith (Arkansas)
Rijstrookconfiguratie
| Van | Naar | Rijstroken | Opmerkingen |
|---|---|---|---|
| Exit 0 | Exit 138 | 2x2 | |
| Exit 138 | Exit 147 | 2x3 | Oklahoma City |
| Exit 147 | Exit 149 | 2x4 | Oklahoma City |
| Exit 149 | Exit 151 | 2x3 | Oklahoma City |
| Exit 151 | Exit 153 | 2x4 | Oklahoma City |
| Exit 153 | Exit 157 | 2x3 | Oklahoma City |
| Exit 157 | Exit 330 | 2x2 |
Referenties
- ↑ nieuw tracé 05-01-2012 & 19-02-2012
| Freeways in Oklahoma City |
|---|
|
|
| Interstates en US Highways in de staat Oklahoma |
|---|
|
|
| |
|---|
|
California • Arizona • New Mexico • Texas • Oklahoma • Arkansas • Tennessee • North Carolina |