Interstate 84 in Oregon

I-84

Begin

Portland

Einde

Ontario

Lengte

605 km

Route
Portland The Dalles Hermiston Pendleton La Grande Baker City Ontario

De Interstate 84 of I-84 is een Interstate Highway in de Amerikaanse staat Oregon. De snelweg loopt vanaf de grootste stad Portland langs de grens met Washington naar Ontario, aan de grens met Idaho. De snelweg is 605 kilometer lang.

Inhoud

1 Routebeschrijving
- 1.1 Portland
- 1.2 Northern Oregon
2 Geschiedenis
3 Verkeersintensiteiten
4 Referenties

Routebeschrijving

Portland

De snelweg begint op de oever van de rivier de Willamette, in het hart van Portland, de grootste stad in de staat. De snelweg loopt door de oude wijken, die in een systematisch fijnmazig grid zijn gebouwd. De omgeving van de snelweg is erg netjes, door de zogenaamde landscaping. Er liggen 2x3 rijstroken. Parallel aan de snelweg loopt een lightrail. Vanaf de snelweg is de hoge Mount Hood zichtbaar. In het oosten van de stad kruist men de Interstate 205, de oostelijke randweg van de stad. Ook hierna liggen 2x3 rijstroken, en komt men in Gresham, één van de grootste voorsteden met 98.000 inwoners. Anders dan veel andere steden in het westen van de Verenigde Staten is Portland efficiënter opgebouwd met een gridpatroon, zodat de auto niet overal voor nodig is. De stad is ook niet enorm uitgespreidt gegroeid. Bij de laatste voorstad Troutdale versmalt de weg naar 2x2 rijstroken, en loopt de rivier parallel aan de grote rivier de Columbia. Deze rivier is vaak meer dan een kilometer breed. De I-84 loopt soms direct over de oever, met mooie uitzichten op de bergen rondom.

Northern Oregon

Men heeft prachtig uitzicht op de Columbia river Gorge, een canyon in de Cascades, de bergrug die noord-zuid vanuit Washington naar Oregon en California loopt. De snelweg kan makkelijk in de categorie "mooiste snelweg van de Verenigde Staten" vallen. Men passeert niet ver van Mount Hood, die ruim 3.400 meter hoog is. In Hood River maakt het bergachtige landschap plots kortstondig plaats voor een vlak landbouw gebied. Parallel aan de snelweg loopt de US 30, alhoewel die in veel gevallen gewoon samen met de snelweg loopt. Op een gegeven moment staan er 140 meter hoge rotswanden direct langs de vluchtstrook, de I-84 ligt hier ingeklemt tussen de rivier en de bergwanden. Het landschap wordt echter steeds droger, in tegenstelling tot de regio bij Portland.

Men komt na 130 kilometer aan bij The Dalles, een wat groter plaatsje, waar men de US 197 kruist, die naar Madras in het centrale deel van Oregon loopt. Na The Dalles is er zo weinig ruimte voor de I-84 dat er Causeways zijn gebouwd in de rivier. De snelweg loopt af en toe over de rivier heen. Bij het gehucht Biggs Junction kruist men de US 97, die van Yakima in Washington naar Bend in centraal Oregon loopt. De reis naar het oosten is lang, maar spectaculair. Men komt daarna in een gebied waar dermate weinig regen valt dat cirkelirrigatie nodig is. Dit gebied doet bijna woestijnachtig aan. Bij Umatilla ligt een opslagdepot voor chemische wapens langs de snelweg. Dat is bij Hermiston, en daar kruist men ook de Interstate 82, die naar het noorden naar Richland en Yakima in Washington loopt, en uiteindelijk naar Seattle. Bij Stanfield voegt ook de US 395 in, beide wegen zijn daarna dubbelgenummerd.

Het gebied wordt steeds droger, zelfs bijna woestijnachtig. In het regiostadje Pendleton slaat de US 395 weer af, om door het onbewoonde zuiden van Oregon te lopen. Het zuiden van Oregon is één van de meest afgelegen en desolate gebieden in de Verenigde Staten. Ten oosten van Pendleton moet de I-84 over 6 kilometer zo'n 600 meter stijgen. Dit gaat via een zeer slingerende weg. De rijbanen liggen ver uit elkaar, en slingeren aanzienlijk. Men komt dan in de Blue Mountains, een bergrug in oostelijk Oregon. In de winter is dit gebied door sneeuwstormen moeilijk begaanbaar. Men daalt daarna af tot La Grande, een regiostadje. Ter hoogte van North Powder kruist men de 45e parallel, men is dan halverwege de noordpool en de evenaar. De volgende wat grotere plaats is Baker City, men heeft dan inmiddels al 490 kilometer afgelegd.

Hierna doorkruist men weer desolaat en onbewoond berggebied. Er zijn maar weinig afslagen, en al helemaal geen tankstations. Men daalt dan af tot de rivier de Snake. De I-84 loopt dan weer over de oever van de Snake, zoals dat ook het geval was bij de rivier de Columbia. Men bereikt dan de Snake River Plains, grote vlakten rond de rivier de Snake. Bij het stadje Ontario steekt men dan de rivier de Snake over, en gaat de Interstate 84 in Idaho verder richting Boise, en Salt Lake City.

Geschiedenis

Op 1 oktober 1955 opende de T.H. Banfield Expressway in Portland voor het verkeer, een 27 kilometer lang traject vanaf waar nu de I-5 loopt en Troutdale. Dit was de eerste snelweg van Oregon. Vanaf 1956 was het gepland om de US 30 te vervangen door de I-80N. De aanleg begon snel daarna en was tegen 1963 tussen Portland en The Dalles voltooid, alhoewel delen nog tot 1969 werden opgewaardeerd tot Interstate Highway. Gedurende de jaren 70 is de I-84 in het oosten van Oregon aangelegd, en was op 3 juli 1980 geheel voltooid. In de jaren 80 is de Banfield Expressway in Portland gemoderniseerd en is er een lightrail naast gebouwd.

Verkeersintensiteiten

In Portland rijden 171.400 voertuigen per etmaal, wat richting het oosten langzaam afloopt. Na de I-205 daalt dit snel tot onder de 100.000 stuks. Langs de Columbia river rijden eerst 21.000 voertuigen, wat daalt tot 10.000 stuks verder naar het oosten. Voorbij Pendleton daalt dit tot rond de 9.000 voertuigen per etmaal. Zo'n 16.500 voertuigen steken dagelijks de grens met Idaho over.