Malojapass
| | |
|---|---|
| Malojapass
Passo del Maloggia | |
| | |
| Hoogte | 1.815 m |
| Weg | H3 |
| Hellingspercentage | 9% |
| Verboden voor aanhangers? | nee |
| Wintersluiting | november - mei |
| Opengesteld | 1828 |
De Malojapass is een bergpas in Zwitserland, gelegen in het kanton Graubünden. De bergpas is 1.815 meter hoog, en eroverheen loopt de Hauptstrasse 3.
Kenmerken
De Malojapass begint in het dorp Maloja. Sprake van een echte pas is er eigenlijk niet, aan de oostzijde is nagenoeg geen stijging. De Malojapass is dus vooral een afdaling naar het westen, naar de Bergell. De Malojapass is één van de bochtigste van Zwitserland, met kort na elkaar circa 15 haarspeldbochten. Men daalt hier hemelsbreed over 700 meter bijna 350 meter. De weg voert dan door een smal dal, de eerste grotere kern op de route is Vicosoprano. De bergen zijn zowel naar het noorden als naar het zuiden tussen 3.000 en 3.300 meter hoog. Hier liggen ook gletsjers, maar die zijn vanaf de weg vrijwel niet zichtbaar. Wel ziet men een stuwmeer, die per kabelbaan bereikt kan worden. Na Soglio volgt de grens met Italië, waarna bij Chiavenna de Splügenpass begint.
Geschiedenis
De pasweg werd reeds in de Romeinse tijd aangelegd, maar of deze ook voor getrokken karren berijdbaar was, is niet duidelijk. Gedurende de middeleeuwen was de Malojapass een onbeduidende route. Pas eind 18e eeuw werd een poging gemaakt om de bergpas te moderniseren, in 1776 werd een kleine weg aangelegd over de Malojapass. Tussen 1827 en 1839 werd een modernere verharde weg aangelegd met 13 haarspeldbochten. In 1859 sloot de weg aan op het Italiaanse wegennet. In 1934 werd de weg verhard met asfalt, en in 1957 is de weg uitgebreid gerenoveerd en verbreed, zodat deze ook voor grotere voertuigen zoals vrachtwagens berijdbaar werd. Desondanks heeft de weg voor het vrachtverkeer amper een belangrijke functie.
Referenties