Ring Utrecht
   
| |||
|---|---|---|---|
| |||
| A2 A12 A27 N230 | |||
| Begin | Utrecht | ||
| Einde | Utrecht | ||
| Lengte | 31 km | ||
| | |||
| |||
De Ring Utrecht is een ringweg in Nederland, om de stad Utrecht. De ring bestaat uit vier delen, waarvan drie autosnelwegen, namelijk de A2 aan de westzijde, de A12 aan de zuidzijde en de A27 aan de oostzijde. Het noordelijk deel van de Ring Utrecht wordt gevormd door de N230. De ringweg is 31 kilometer lang.
Inhoud |
Routebeschrijving
A2
Het westelijk deel van de ring wordt gevormd door de A2, die is uitgevoerd met hoofd- en parallelrijbanen met in principe 2+3+3+2 rijstroken, alhoewel er ook doorlopende weefvakken zijn, zodat de dwarsdoorsnedes op sommige punten 14 tot 16 rijstroken tellen. Het belangrijkste kunstwerk in dit deel van de A2 is de Leidsche Rijntunnel. Het westelijk deel van de ring begint bij de aansluiting Maarssen en eindigt bij het knooppunt Oudenrijn.
A12
Het zuidelijk deel van de ring wordt gevormd door de A12, en is tevens het kortste onderdeel van de ring. Ook dit traject heeft hoofd- en parallelrijbanen met 2+3+3+2 rijstroken. Het belangrijkste kunstwerk in de zuidring is de Galecopperbrug. Het deel van de A12 begint op het knooppunt Oudenrijn en verloopt tot aan het knooppunt Lunetten.
A27
Het oostelijk deel wordt gevormd door de A27. Deze snelweg telt deels 4+6 rijstroken en deels 2x3 rijstroken. De A27 ligt tevens deels verdiept in een open tunnelbak bij het landgoed Amelisweerd. Het is het enige deel van de ring waar een knooppunt niet een scharnier van de ring is, bij het knooppunt Rijnsweerd sluit de A28 naar Amersfoort aan. De oostring verloopt nog wat verder noordelijk tot aan de aansluiting Utrecht-Noord, die als een trompetknooppunt is vormgegeven.
N230
De provinciale weg N230 vormt het noordelijk deel van de ring. Het westelijk deel hiervan is een ongelijkvloerse autoweg met 2x2 rijstroken. Het oostelijk deel is een gelijkvloerse stadsweg met 2x2 rijstroken en verkeerslichten met gelijkvloerse kruispunten. De N230 is het enige deel van de Ring Utrecht die gedeeltelijk buiten de gemeente Utrecht ligt.
Geschiedenis
De Ring Utrecht heeft een lange aanleggeschiedenis, die feitelijk nog steeds voortduurt, omdat nog niet de gehele ringweg ongelijkvloers is.
De aanleg van de Ring Utrecht viel vooral samen met de aanleg van de diverse individuele autosnelwegen, er was in eerste instantie geen echt ringconcept zoals bij de A10 rond Amsterdam het geval is. De twee oudste delen van de Ring Utrecht zijn de A2 tussen Utrecht-Hooggelegen en de rotonde Oudenrijn in 1938 en de A12 tussen de rotonde Oudenrijn en de rotonde Laagraven in 1942. In 1947 werd dit 1 kilometer verlengd naar ter plekke van het knooppunt Lunetten, dat overigens pas veel later is aangelegd.
De eerste twee delen van de Ring Utrecht waren ongelijkvloerse autosnelwegen, met uitzondering van de knooppunten, veel vroegere knooppunten in Nederland, met name die uit de jaren '30, waren niet gelijkvloers, maar veelal rotondes, die ook wel een stuiver of verkeersplein werden genoemd. In 1953 kwam nog 2 kilometer van de A2 in Utrecht gereed en in 1954 sloot daar het lange stuk uit Amsterdam op aan. Utrecht had daarmee een bypass voor doorgaand verkeer vanaf Rotterdam en Den Haag naar het oosten, en voor doorgaand verkeer vanaf Amsterdam richting het zuiden. Deze snelwegen zijn oorspronkelijk met 2x2 rijstroken aangelegd. Het Amsterdam-Rijnkanaal werd door een boogbrug overspannen. In 1968 werd de stuiver Oudenrijn omgebouwd tot klaverblad.
Verdere aanpassingen aan de Ring Utrecht vonden in de jaren '70 plaats. Tussen 1973 en 1976 zijn zowel de A2 als de A12 verbreed. De A2 is toen provisorisch naar 2x3 rijstroken verbreed, met versmalde rijstroken, een "tijdelijke" situatie die uiteindelijk meer dan 30 jaar zou duren. Tevens is de A12 in die tijd van het parallelsysteem voorzien. De boogbrug over het Amsterdam-Rijnkanaal is toen in twee fases vervangen door de huidige Galecopperbrug, die in 1976 gereed kwam.
Het oostelijk deel van de ringweg liet het langst op zich wachten. In 1972 kwam de eerste 2 kilometer van de A27 gereed tussen De Bilt en Utrecht-Noord, en in 1974 sloot dit aan op het toen incomplete knooppunt Rijnsweerd. Pas in 1981 kwam het knooppunt Lunetten gereed, maar het duurde nog tot 1986 voordat de gehele A27 langs Utrecht was voltooid met de openstelling van het verdiepte deel langs het landgoed Amelisweerd, waarmee de Ring Utrecht een feit was. Hiermee was de Ring Utrecht bijna 50 jaar nadat het eerste deel werd geopend doorgaand te berijden.
Vervolgens is de Ring Utrecht voortdurend verder aangepast om aan de stijgende verkeersvraag te kunnen voldoen. Utrecht is het belangrijkste knooppunt van Nederland waar veel lokaal, regionaal en doorgaand verkeer van dezelfde wegen gebruik maakt. De eerste grote verbetering was het gereedkomen van de parallelstructuur op de A12 in 1977, en vervolgens het ombouwen van het knooppunt Oudenrijn van een klaverblad naar een klaverturbine tussen 1993 en 1996. Tussen 2006 en 2012 is de A2 langs Utrecht verbreed van 2x3 naar 2+3+3+2 rijstroken, en is ook de Leidsche Rijntunnel aangelegd, die de stad Utrecht beter met de VINEX-wijk Leidsche Rijn moest verbinden. De A2 kreeg één van de meest drastische verbouwingen uit de Nederlandse weggeschiedenis, waarbij de tijdelijke verbreding uit 1976 na 35 jaar is afgelost door een solide verbreding. In 2012 is ook de oostbaan van de A27 tussen de knooppunten Lunetten en Rijnsweerd naar 6 rijstroken verbreed.
Toekomst
In de toekomst zal de Ring Utrecht verder aangepast worden. Het meest in het oog springend is de verbreding van de A27, die van 10 naar 14 rijstroken verbreed zal worden, omstreeks 2016 - 2020. Circa 2020 moet ook een extra rijstrook op de parallelbanen van de A12 worden aangelegd, zodat hier 12 rijstroken beschikbaar zullen zijn. Tot slot moet de noordelijke N230 verder omgebouwd worden tot een 2x2 autoweg met ongelijkvloerse kruisingen. Een snelweg zal dit echter niet worden.[1][2]
A12
De A12 wordt op de parallelbaan met één rijstrook per richting verbreed, dus van 2+3+3+2 naar 4x3 rijstroken. Dit gebeurt na 2020. De verbreding is symmetrisch in verband met de belasting en de layout van de Galecopperbrug.
A27
De A27 wordt tussen de knooppunten Lunetten en Rijnsweerd naar 14 rijstroken verbreed, met een configuratie van 2+5+5+2 rijstroken, dus met een parallelsysteem. Daartoe worden ook de knooppunten Lunetten en Rijnsweerd omgebouwd met extra verbindingswegen om toegang te geven tot de hoofd- en parallelrijbanen. Tevens wordt de A27 verder tot aan Bilthoven naar 2x4 rijstroken verbreed.
N230
De N230 wordt langs de noordzijde van Utrecht (NRU - Noordelijke Randweg Utrecht) opgewaardeerd naar een 2x2 gebiedsontsluitingsweg met een maximumsnelheid van 80 km/h.
Verkeersintensiteiten
| Weg | van | naar | 2010[3] |
|---|---|---|---|
 |
Utrecht-Centrum |  Oudenrijn |
170.000 |
 |
Utrecht-Kanaleneiland | Utrecht-Hoograven | 203.600 |
 |
Lunetten |
Rijnsweerd |
190.700 |
 |
Maarssen-Broek | A2 | 46.400 |
