Turkije

Türkiye
Hoofdstad	Ankara
Oppervlakte	783.562 km²
Inwonertal	74.816.000
Lengte wegennet	426.906 km
Lengte snelwegennet	1.892 km
Eerste snelweg	1973
Benaming snelweg	Otoyol
Verkeer rijdt	rechts
Nummerplaatcode	TR

Turkije is een groot land in voornamelijk westelijk Azië. Het land ligt feitelijk op twee continenten, een klein Europees deel, en een groter Aziatisch deel. Het land wordt politiek zowel tot Azië als Europa gerekend. Het land telt 71.517.000 inwoners en is ruim 22 keer zo groot als Nederland. De hoofdstad is Ankara maar de grootste stad is Istanbul.

Inleiding

Turkije grenst in het westen aan de Egeïsche Zee, in het zuiden aan de Middellandse Zee, en in het noorden aan de Zwarte Zee. Europees Turkije grenst aan Griekenland in het westen en Bulgarije in het noorden. In het oosten grenst Turkije aan Georgië, Armenië, Azerbeidzjan, Iran, Irak, en Syrië. Tevens valt een deel van Cyprus onder Turks gezag. Het land meet 1600 kilometer van oost naar west en maximaal 660 kilometer van noord naar zuid. Het Europese deel maakt 3% van het oppervlak uit, het Aziatische deel de overige 97%. Het land bestaat voornamelijk uit een hoogvlakte met enkele bergketens en smalle kustvlakten. Het Europese deel van Turkije heet ook wel Thracië en is vlakker. Het oosten van Turkije is sterk bergachtig en hier beginnen de rivieren Eufraat en Tigris. Ook liggen hier enkele grote meren, waarbij het meer van Van het grootste is. De Ararat is met 5165 meter de hoogste berg van Turkije. De Bosporuszeestraat scheidt Aziatisch en Europees Turkije, en verbindt de Egeïsche Zee via de Dardanellen met de Zwarte Zee.

De grootste stad is Istanbul met 12,5 miljoen inwoners. Daarna volgt Ankara met 4,5 miljoen inwoners. Andere miljoenensteden zijn Izmir, Bursa, Adana, Konya, Antalya, Mersin, Gaziantep, Sanliurfa, Diyarbakir, Izmit, Antakya, Manisa, Samsun, Kayseri, Balikesir en Kahramanmaras. Relatief veel grote steden liggen in het zuidoosten van Turkije. Het land is op te delen in 7 regio's; de Marmara rond Istanbul en Thracië, Egeïsche regio rond Izmir, Centraal Anatolië, Oostelijk Anatolië, zuidoostelijk Anatolië, de Mediterraanse regio en de Zwarte-Zeeregio. Het land telt 81 provincies.

Wegennet

Het snelwegennet is vrij klein, en bestaat feitelijk uit 4 netwerken, waarbij die van Ankara en Istanbul met elkaar verbonden zijn, de snelwegennetten rond Izmir en in zuidoost Turkije zijn niet met elkaar verbonden. Een snelweg heet een Otoyol in het Turks, de prefix is een "O", niet te verwarren met een 0 (nul). Het snelwegennet is relatief nieuw, grotendeels gebouwd vanaf de jaren 80 en omvatte in 2004 1.892 kilometer snelweg. Het snelwegennet wordt uitgebreid met nog eens 1.586 kilometer, hierbij worden de 4 snelwegennetten integraal verbonden. Het snelwegennet is van hoge kwaliteit en telt vrijwel overal, ook op het platteland, 2x3 rijstroken. De ring van Ankara telt 2x4 rijstroken. De aanleg van nieuwe snelwegen is door het bergachtige karakter van het land niet makkelijk en niet goedkoop. Op zes snelwegen wordt tol geheven, voor doorgaand verkeer is vooral de snelweg van Edirne naar Ankara van belang, over de O-3, O-1 en O-4. Behalve de bruggen over de Bosporus in Istanbul zijn andere objecten in Turkije tolvrij.

Naast de snelwegen is er een redelijk ontwikkeld onderliggend wegennet, die vaak uit brede expresswegen met 2x2 rijstroken bestaat, maar die niet altijd ongelijkvloerse kruisingen tellen. De meeste grote steden worden met expresswegen verbonden. Een stedelijk snelwegennet ontbreekt vaak, maar de meeste steden kennen wel brede boulevards. Opvallend aan snelwegen is dat de afslagen vaak uit lange verbindingswegen tot wel 10 kilometer bestaan, wat met name rond Istanbul het geval is. Istanbul heeft ook het meest uitgebreide snelwegennet, rondom Ankara ligt alleen een ringweg. Afritten hebben vaak aftakkingen waarbij het afritnummer een 1 erachter krijgt, zo wordt afrit 17 de 171.

Tol

De tol is in Turkije volledig elektronisch. Er zijn twee betaalmogelijkheden, een RFID transponder die OGS heet (Otomatik Geçiş Sistemi) en een elektronische tolkaart die HGS heet (Hızlı Geçiş Sistemi). Sinds 2013 wordt de kaart KGS (Kartlı Geçiş Sistemi) niet meer geaccepteerd, deze is vervangen door de HGS. Cash of met credit card de tol betalen is niet meer mogelijk.

Bewegwijzering

De snelwegen hebben groene borden met witte letters. De pijlen op vorkborden bestaan uit een simpele vork zonder een bredere pijlpunt. Het onderliggend wegennet heeft blauwe borden, vanaf de snelweg wordt hier ook in het blauw naar verwezen door een blauw vak op de groene achtergrond. Lokale doelen staan in een wit vak. De bewegwijzering is over het algemeen zeker op de snelwegen heel redelijk te noemen. Men gebruikt het Duitse wegnummerschildje, maar echter met een rood-oranje achtergrond. Soms is het wegnummerkader in zwart, maar ook een wit kader kan waargenomen worden. E-nummers worden ook in Aziatisch Turkije aangegeven. Afstanden tot afslagen staan aangegeven zoals men overal in Europa ziet.

Portaalborden hebben dezelfde pijlen naar beneden zoals men in Nederland ziet. Portalen komt men ook op het OWN en in steden tegen. Men gebruikt een uniek lettertype, wat enigszins op het Nederlandse lettertype lijkt, met kleine aanpassingen voor afwijkende Turkse letters. De bewegwijzering wordt op de hoofdwegen niet overspoeld met doelen en is over het algemeen zeer duidelijk. Afstandsborden geven ook op het onderliggend wegennet doelen op honderden kilometers afstand aan. Het wegnummer wordt gescheiden met de prefix via een streepje (-) of een punt (.) Elektronisch verkeersmanagement komt vooral bij tunnels voor.

Wegennummering

De snelwegen zijn genummerd naar zonering, de enkelcijferige snelwegen liggen in het noordwesten van het land, met name rond Istanbul, de O-2x ligt rond Ankara, de O-3x rond Izmir en de O-5x in het zuidoosten van het land. De nationale wegen heten de Devlet yollari en oost-westroutes hebben een nummer lager dan 500, noord-zuidroutes een nummer hoger dan 500. De belangrijkste oost-westroutes eindigen op 00, de belangrijkste daarna op 0. De belangrijkste noord-zuidroutes hebben een nummer dat eindigt op 50, die daarna eindigen op 5. Provinciale wegen hebben 4 cijfers waarbij er een spatie tussen de eerste twee en de laatste twee cijfers zit. De eerste twee cijfers hebben een provinciale code, die genummerd zijn op alfabetische volgorde, 01 voor Adana en 67 voor Zonguldak. 68 tot 76 zijn uitzonderingen.

Referenties

Wegen van Europa

Albanië • Andorra • Armenië • Azerbeidzjan • België • Bosnië-Herzegovina • Bulgarije • Cyprus • Denemarken • Duitsland • Estland • Finland • Frankrijk • Georgië • Griekenland • Hongarije • Ierland • IJsland • Italië • Kazachstan • Kosovo • Kroatië • Letland • Liechtenstein • Litouwen • Luxemburg • Macedonië • Malta • Moldavië • Montenegro • Nederland • Noorwegen • Oekraïne • Oostenrijk • Polen • Portugal • Roemenië • Rusland • San Marino • Servië • Slovenië • Slowakije • Spanje • Tsjechië • Turkije • Vaticaanstad • Verenigd Koninkrijk • Wit-Rusland • Zweden • Zwitserland in cursief landen die deels in Europa liggen of met Europa geassocieerd worden