A380 (Uzbekistan)

Uit Wegenwiki
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
A380 RUS.svg
A380 UZ map.png
A380
Begin Guzor
Einde Nukus
Lengte 1195 km
Route

Centrum.svg Guzor M39 RUS.svg A378 RUS.svg

Centrum.svg Qarshi

Centrum.svg Bukhara M37 RUS.svg

Centrum.svg Nukus

Centrum.svg Khojayli A381 RUS.svg

Flag of Kazakhstan.svg R1 RUS.svg

De A380 is een hoofdweg in Uzbekistan, gelegen in het midden en westen van het land. De weg loopt vanaf Guzor via Qarshi en Bukhara naar Nukus en verder tot de grens met Kazachstan, deels parallel aan de rivier de Amu Darya. Het is de enige doorgaande weg naar westelijk Uzbekistan. Een groot deel van de route loopt parallel aan de grens met Turkmenistan, met name verder westelijk. De A380 is met 1195 kilometer lengte veruit de langste genummerde weg van Uzbekistan.

Routebeschrijving

De A380 begint in de stad Guzor en sluit hier aan op de M39 en A378, die beiden vanuit Samarkand komen. De M39 voert verder zuidwaarts naar Termez. De A380 voert vanaf hier westwaarts door vrij vlak en grotendeels agrarisch gebied. De weg telt 2x2 rijstroken en bereikt na 50 kilometer de wat grotere stad Qarshi. De A380 voert over de stadsring van Qarshi, een vrij lang stuk door bebouwd gebied.

Vervolgens voert de A380 150 kilometer noordwestwaarts naar de stad Bukhara. Dit traject telt in eerste instantie nog 2x2 rijstroken tot Kasan, maar is daarna grotendeels enkelbaans met tegenverkeer. De weg voert ook hier door vlak gebied, bestaande uit een mix van geïrrigeerde landbouw en steppe. Tussen Karaulbazar en Bukhara telt de weg weer 2x2 rijstroken. De weg voert vervolgens over de brede stadsring van Bukhara. In de stad kruist men ook de M37.

Westelijk van Bukhara is de A380 enkelbaans en na 40 kilometer gaat het agrarisch gebied over in de Kyzylkumwoestijn. Er volgt dan een 300 kilometer lang woestijntraject. De woestijn is vlak, kaal en heeft bijna geen nederzettingen. Er zijn ook bijna geen kruisende wegen. De weg verloopt hier geleidelijk steeds dichter naar de rivier de Amu Darya, die de grens met Turkmenistan vormt. Opvallend is dat bijna het hele traject door de woestijn 2x2 rijstroken telt. De weg komt hier in de autonome republiek Karakalpakstan.

Men bereikt dan weer geïrrigeerd en dichtbevolkt landbouw gebied vanaf Turtkul. Dit traject is juist weer een enkelbaans weg en voert door vele dorpen en ook door een aantal kleine stadjes. Vanaf Kalandarkhana tot Nukus volgt een ruim 100 kilometer lang traject weer door de Kyzylkumwoestijn. Dit traject telt ook weer grotendeels 2x2 rijstroken. Men bereikt dan Nukus, de grootste stad van westelijk Uzbekistan.

Aan de zuidkant van Nukus volgt een klaverblad waarna de A380 afslaat en het doorgaande verkeer het grootste deel van de stad bypasst. De weg steekt daarna de Amu Darya over en voert door dichtbevolkt laagland dat geïrrigeerd wordt vanuit de woestijn. De weg voert door de nabijgelegen stad Khojayli, waar de A381 afslaat naar het noorden van Turkmenistan. Daarna volgt een 90 kilometer lang traject met 2x2 rijstroken tot Kungirot.

Na Kungirot verlaat men het geïrrigeerde gebied en voert de A380 de laatste 350 kilometer tot de grens met Kazachstan door vlak woestijngebied, ruim ten zuidwesten van het voormalige Aralmeer langs. Dit deel van de weg is enkelbaans en kent vrijwel geen nederzettingen. In onbewoond woestijngebied volgt de grens met Kazachstan, waarna de Kazachstaanse R1 verder gaat naar Beyneu en Atyrau. Vanaf dit punt is het nog 500 kilometer tot de grens met Europa.

Geschiedenis

Het nummer A380 dateert uit de tijd van de Sovjetunie. De A380 verliep indertijd van Guzar tot Nukus. Dit was een historische transportroute langs de Amu Darya. Het belang van de weg nam flink toe vanaf de jaren 60 toen de Sovjetunie de oevers van de Amu Darya ging irrigeren om katoen te verbouwen in wat voorheen een woestijn was. Hierdoor komt er amper nog water van de Amu Darya in het Aralmeer terecht. In westelijk Uzbekistan lopen vrijwel geen wegen, en de A380 is de enige doorgaande weg. Na 1991 kwam de gehele route in Uzbekistan te liggen.

Het eindpunt van de A380 was oorspronkelijk Nukus, in 2010 is de A380 verlengd tot de grens met Kazachstan richting Beyneu.[1] Hiermee werd de A380 440 kilometer langer. Lange tijd was er een provisorische grensovergang, mede omdat de aansluitende Kazachstaanse R1 tot Beyneu nog tot 2019 een onverharde weg was. Op 17 juli 2019 is de gemoderniseerde grensovergang naar Beyneu in Kazachstan voor het verkeer opengesteld.[2]

Upgrade naar 2x2 rijstroken

Grote delen van de A380 zijn naar 2x2 rijstroken verbreed. Dit is veelal uitgevoerd als onderdeel van het CAREC programma, waar de A380 onderdeel is van de Corridor 2. Een aantal oudere delen zijn al ten tijde van de Sovjetunie naar 2x2 rijstroken verbreed, zoals de corridor Guzar - Qarshi - Kasan en van Karaulbazar naar Bukhara. Daarmee had slechts 80 van de 230 kilometer van de A380 tussen Guzar en Bukhara geen 2x2 rijstroken. In 2012 is net ten westen van Bukhara een klaverblad aangelegd met de daarna lange tijd onvoltooide bypass van de M37 rond Bukhara.

Tussen 2012 en 2016 is een 265 kilometer lang traject van de A380 door de Kyzylkumwoestijn tussen Gazli en Akaltyn in de autonome republiek Karakalpakstan naar 2x2 rijstroken verbreed. Dit was een enkelbaans asfaltweg en is verbreed naar twee gescheiden rijbanen uitgevoerd in beton. Vanwege het gebrek aan zijwegen functioneert dit feitelijk als een autosnelweg. Bij de regiogrens bevindt zich ook een checkpoint of tolstation.

Tussen 2013 en 2020 is een 70 kilometer lang traject vanaf het oosten tot aan de stad Nukus naar 2x2 rijstroken verbreed. Grotendeels was dit een vrij eenvoudige verdubbeling, dichter bij Nukus is de weg omgelegd met een nieuw klaverblad aan de zuidoostkant van de stad.

Het deel tussen Nukus en Khojayli is vermoedelijk al ten tijde van de Sovjetunie naar 2x2 rijstroken verbreed, dit dubbelbaans deel begint ten westen van de brug over de Amu Darya. Omstreeks 2013-2014 is een 70 kilometer lang traject tussen net buiten Khojayli en Kungirot naar 2x2 rijstroken verbreed. Dit deel was grotendeels een eenvoudige verbreding en satellietbeelden suggereren dat het zuidelijkste deel hiervan niet voltooid was in die periode. Het omvatte ook een kleine omlegging bij Kungirot.

Referenties

Hoofdwegen in Uzbekistan

M34 RUS.svg M37 RUS.svg M39 RUS.svg M41 RUS.svg

A373 RUS.svg A376 RUS.svg A377 RUS.svg A378 RUS.svg A379 RUS.svg A380 RUS.svg A381 RUS.svg