AADT

Uit Wegenwiki
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

AADT is de afkorting voor Annual Average Daily Traffic, in het Nederlands "Jaarlijkse gemiddelde dagintensiteit". De term wordt voornamelijk in de Verenigde Staten gebruikt in de verkeerskunde en verkeerstechniek. Het is het totaal aantal voertuigen in beide richtingen op een weg over het hele jaar gedeeld door 365 dagen. Hiermee komt het verkeersaantal overeen met de in Nederland gebruikte weekdagintensiteit. In Nederland wordt ook vaak gewerkt met werkdagintensiteit.

Gebruik

Het wordt voornamelijk gebruikt bij het plannen van wegaanleg of wegverbredingen om te berekenen hoeveel rijstroken er nodig zijn om de verkeersintensiteit goed te kunnen verwerken. Hierbij worden vaak berekeningen gedaan om te kijken wat de verkeersintensiteit is over een bepaald aantal jaar. (meestal 10 jaar, maar soms ook 20 tot zelfs 40 jaar). Ook kan onderscheid gemaakt worden tussen voertuigklassen, in Nederland is dit licht-, middelzwaar- en zwaar. Dit is belangrijk om de intensiteit/capaciteitsverhouding uit te rekenen, maar ook om te berekenen hoe lang het wegdek mee zal gaan, daar een vrachtwagen vele malen meer schade toebrengt aan het wegdek dan een personenauto. Er wordt wel gezegd dat een 2-assige truck met dubbele achterbanden dezelfde schade toebrengt aan het wegdek als 10.000 personenauto's. [1]

De verkeersintensiteit wordt ook gebruikt om de wegen te categoriseren. Hierbij kan ook onderzocht worden of er wel of geen sluipverkeer plaatsvindt op een bepaalde route, of om te onderzoeken of de wegcategorie wel bij de verkeersintensiteit past.

Gegevensinwinning

zie ook: Verkeerstelling.

Wegbeheerders voeren regelmatig verkeerstellingen uit. Dit kan door permanente telpunten die 365 dagen per jaar tellen, of door verplaatsbare tellers die 7 dagen of 14 dagen tellen. Deze tellers bestaan vaak uit holle rubberen slangen die over de weg liggen en een teller meet daarbij de luchtdrukpulsjes en zodoende het aantal assen. Met deze tellingen kunnen behalve verkeersintensiteiten ook verkeerklassen geteld worden, evenals de gereden snelheid. Deze tellers zijn dan ook geschikt voor een trajectsnelheidsmeting, door op diverse plekken op een route tellers neer te leggen op representatieve punten. Zodoende kan men inzicht krijgen in de over het algemeen gereden snelheid, zonder dat hier voor de bestuurders juridische consequenties aan vast zitten.

Een ATR is een "Automated Traffic Recorder" en zijn doorgaans vaste punten door lussen in het wegdek. Een MTR is een "Mobile Traffic Recorder" en kan op diverse plekken ingezet worden, meestal voor een periode van 1 à 2 weken. De meest geavanceerde mobiele tellers werken op zonne-energie, maar vereisen wel een goede locatie. Doorgaans wordt er gewerkt met oplaadbare accu's.

Tellingen worden met name op snelwegtrajecten niet altijd tussen elke afslag uitgevoerd, en al zeker niet permanent. In deze gevallen wordt de verkeersintensiteit geschat op basis van tellocaties in de buurt en verkeersmodellen.

Grotere wegbeheerders zoals de Department of Transportation hebben hun eigen apparatuur, maar kleinere overheden, zoals Counties huren vaak verkeersadviesbureaus in die een telling uitvoeren, met eventueel de benodigde analyse van de telgegevens.

Referenties