Afritnummering naar afstand

Uit Wegenwiki
Ga naar: navigatie, zoeken

afritnummering naar afstand houdt in dat een afritnummeringssysteem wordt gebruikt waarbij de afrit het nummer krijgt van de dichtstbijzijnde kilometerpaal of mijlpaal. Dit systeem is de tegenhanger van sequentiële afritnummering, waarbij de afritnummers opeenvolgend worden genummerd.

Europa

In Europa is het sequentiële systeem dominant, maar het systeem van afritnummering naar kilometrering wordt in een aantal landen gebruikt, namelijk Oostenrijk, Tsjechië, Slowakije en de tolvrije snelwegen van Spanje. Bij lange snelwegen resulteert dit in hoge afritnummers, in Spanje komen afritnummers hoger dan 1000 voor.

Verenigde Staten

zie ook afritnummering in de Verenigde Staten.

In de Verenigde Staten worden beide systemen gebruikt, maar het MUTCD schrijft voor dat staten die het MUTCD implementeren, binnen 10 jaar moeten overstappen op het afritnummeringssysteem naar mijlpaal. (Engels: Distance based exit numbering). Enkele staten gebruiken beide systemen, zoals New Jersey en Maryland. Het gros van de staten gebruikt de afritnummering naar mijlpaal, met uitzondering van het noordoosten van de Verenigde Staten. Enkele staten in het noordoosten gebruiken wel de afritnummering naar mijlpaal.

Soms komt de distance based exit numbering niet overeen met de daadwerkelijke mijlpalen, omdat in een aantal staten de mijlpaalnummering weer wordt gereset na het kruisen van een county line. In dit geval worden de afritten gewoon vanaf het begin genummerd, gebruik makend van een administratieve "mileage". Anders zouden afritnummers talloze keren voorkomen langs dezelfde snelweg. Dit resulteert wel in hoge afritnummers, afhankelijk van de afstand die een snelweg binnen één staat aflegt. Exit 880 in Texas is het hoogste nummer. De afritnummering wordt na de staatsgrens wel gereset, aangezien er anders afritnummers tot meer dan 3000 zouden voorkomen.

In een aantal gevallen komt ook Exit 0 voor, bijvoorbeeld in enkele knooppunten, of in het geval waarbij er tussen milepost 0 en 1 na de staatsgrens een afrit zit. Feitelijk begint elke snelweg bij milepost 0, dus als er direct een aansluiting volgt, is het logisch deze afrit 0 te noemen. Knooppunten zijn in de Verenigde Staten ook genummerd, iets wat bij een sequentieel systeem in Europa niet altijd voor komt.

In Chicago loopt de afritnummering op de Interstate 90 op tot 50J, aangezien hier extreem veel afritten over korte afstand zijn.

Canada

Van alle provincies in Canada gebruiken er slechts twee de sequentiële afritnummering. De rest gebruikt afritnummering naar afstand, en enkele provincies en territoria hebben helemaal geen afritnummering, omdat er simpelweg geen snelwegen zijn. In Saskatchewan worden letters gebruikt op Highway 11. In Ontario hadden alleen voltooide snelwegen tot 2000 een afritnummering. In Ontario en Quebec werden vroeger afritnummering naar mijlpalen gebruikt, voordat Canada overging van het Imperiale systeem naar het Metrische systeem midden jaren 70. Alberta heeft het nieuwste afritnummeringsysteem, wat in 2004 geimplementeerd werd.

Azië

In Taiwan en de Filippijnen, waar de snelwegen naar Amerikaans model zijn ingericht, wordt afritnummering op basis van kilometrering gebruikt. Afwijkend van de Verenigde Staten is dat er met kilometers in plaats van mijlen wordt genummerd. Taiwan heeft een experiment met sequentiële afritnummering op Highway 1 uitgevoerd, maar dit is stopgezet in 2004.

Afrika & Oceanië

In Nieuw-Zeeland werden afritnummers in 2005 geïntroduceerd, op basis van afstand tot het begin van de snelweg. Afrit 0 bestaat hier niet. In Australië heeft de staat Queensland op de M1 een afritnummering ingevoerd op basis van de afstand. Afritnummering wordt overwogen op andere snelwegen in het land. Eind 2016 verscheen de eerste afritnummering in New South Wales, op een sequentieel systeem.

In Zuid-Afrika wordt tevens een afstandssysteem gebruikt, op basis van de dichtstbijzijnde kilometerpaal. Suffixes zijn gebruikelijk op plekken waar veel afritten op korte afstand zitten.