Algerije

Uit Wegenwiki
Ga naar: navigatie, zoeken
Flag of Algeria.png
الجزائر - al-Jazā’ir
Algerije.png
Hoofdstad Algiers
Oppervlakte 2.381.741 km²
Inwonertal 40.400.000
Lengte wegennet 71.656 km
Lengte snelwegennet 1.680 km
Eerste snelweg 1985
Benaming snelweg Autoroute
Verkeer rijdt rechts
Nummerplaatcode DZ[1]

Algerije is een groot land in het noorden van Afrika. Het land telt 40 miljoen inwoners op een oppervlakte van 2.381.741 km², pakweg 60 keer zo groot als Nederland. De hoofdstad is Algiers.

Inleiding

Algerije is het op negen na grootste land ter wereld (het grootste van Afrika) en grenst in het westen aan Marokko en de Westelijke Sahara. In het zuiden grenst het land aan Mauritanië, Mali en Niger en in het oosten aan Libië en Tunesië. In het noorden ligt de Middellandse Zee. Het land meet ruim 1.800 kilometer van oost naar west en bijna 2.000 kilometer van noord naar zuid. De hoofdstad Algiers ligt centraal in het noorden van het land. Het noorden van Algerije is bergachtig, waar ook de grootste steden zijn gesitueerd. Het gros van de bijna 35 miljoen inwoners woont binnen 200 kilometer van de kust. Het midden en zuiden van Algerije bestaat uit uitgestrekte rots- en zandwoestijnen. Het hoogste punt, de 3.003 meter hoge Tahat is gelegen in het zuiden van het land. Het berggebied in het noorden bestaat uit de Tell-Atlas en de Sahara-Atlas ketens, die oost-west verlopen. Het laagste punt van Algerije ligt 40 meter onder zeeniveau. Er zijn geen rivieren van belang in Algerije.

Het midden en zuiden van Algerije heeft een uitgesproken woestijnklimaat met zeer hoge temperaturen gedurende het gehele jaar. Het noorden heeft een wat gematigder mediterraan klimaat en daar is ook landbouw mogelijk. Incidenteel valt 's winters sneeuw in de hogere bergen in het noorden.

De grootste stad is de hoofdstad Algiers, die 3.518.000 inwoners telt. Andere grote steden zijn Oran (771.000 inw.), Constantine (507.000 inw.), Annaba (384.000 inw.), Batna (317.000 inw.), Blida (265.000 inw.), Sétif (246.000 inw.) en Chlef (235.000 inw.). In het zuiden woont bijna niemand, sommige gebieden zijn tien tot vijftien keer zo groot als Nederland met tussen de 200.000 en 400.000 inwoners. Het zuiden van Algerije ligt dichter bij de Golf van Guinea dan de Middellandse Zee. Vanaf daar is het nog 1.400 kilometer naar Lagos in Nigeria, maar 2.000 kilometer naar Algiers. In Algerije is sprake van een ernstig tekort aan woningen, en bij de grote steden zijn massale woningbouwprojecten.

Algerije geldt niet als een welvarend land, maar heeft is met een inkomen van $ 6.700 per inwoner evenmin erg arm. Algerije heeft een onstabiele politieke situatie gekend, met name in de jaren 90. De laatste jaren is de situatie rustiger geworden, maar aanslagen vinden soms nog plaats.

Het land is opgedeeld in wilaya's (provincies), die vernoemd zijn naar de grootste stad die erin ligt. Er zijn 48 wilaya's. De wilaya's zijn vrij klein in het dichter bevolkte noorden, bijna elke grotere stad is de hoofdstad van een wilaya. In het midden en zuiden zijn slechts enkele wilaya's. De wilaya Tamanrasset is met 556.000 km² ongeveer 15 keer zo groot als Nederland.

Wegennet

Algerije heeft een redelijk dicht wegennet in het noorden van het land. In het midden en zuiden van het land zijn amper wegen, en al bijna helemaal geen verharde wegen. Algerije heeft één van de grootste snelwegennetten van Afrika.

Autosnelwegen

Autosnelwegen in Algerije

A1 - Autoroute Est-OuestAutoroute Nord-SudAutoroute des Hauts PlateauxAutoroute Algiers-Tizi OuzouAutoroute Thenia-LakhdariaAutoroute Oran-ArzewAutoroute Batna-Ain ToutaAutoroute Annaba-BerrahalRocade Nord (Algiers)Rocade Est (Algiers)Rocade Sud (Algiers)2e Rocade Sud (Algiers)Rocade Ouest (Algiers)Rocade Sud (Constantine)Rocade Est (Constantine)Rocade Sud (Oran)Pénétrante Sud (Oran)Pénétrante Sud (Annaba)Pénétrante de Béjaïa


Snelwegen komen vooral rond de grote steden voor, met name rond de hoofdstad Algiers ligt een redelijk uitgebreid snelwegennet. Het snelwegennet was in 2000 zo'n 1.680 kilometer lang, maar nieuwe snelwegen zijn constant in aanleg, vaak aangelegd door Aziatische (Japanse en Chinese) bedrijven. Het grootste wegenbouwproject ter wereld, de 1216 kilometer lange oost-westsnelweg van de Marokkaanse grens tot de Tunesische grens, wordt sinds 2006 uitgevoerd en zal over de volle lengte 2x3 rijstroken tellen. Delen van deze snelweg zijn sinds 2008 opgeleverd. Alleen de regio Algiers heeft een significant snelwegennet. De meeste andere grote steden hebben kortere snelwegen of bypasses.

Geschiedenis

De eerste snelweg in Algerije werd in 1985 opgeleverd, de Rocade Nord in Algiers over 16 kilometer. Ook in 1985 werd een korte bypass van Annaba opengesteld. In 1986 volgde een 63 kilometer lang deel vanaf Algiers naar het oosten. In 1988 werden nog twee korte snelwegen in Algiers opgeleverd, onder andere een verbinding naar de luchthaven. In 1988 werd ook een 30 kilometer lange snelweg van Oran naar Arzew opengesteld, en een 35 kilometer lange bypass van Constantine.

De aanleg ging in de jaren 90 door, met name in de regio rondom Algiers. In 1990 werd de oost-westsnelweg van Algiers naar Tizi Ouzou over 38 kilometer verlengd, en tevens opende 33 kilometer tussen Birkhadem en Blida in dat jaar. De jaren 90 waren woelige jaren voor Algerije, en derhalve waren er weinig investeringen en stond de aanleg van snelwegen op een laag pitje. De belangrijkste opening was de 46 kilometer lange zuidelijke bypass van Algiers in 1996. In 1997 opende 30 kilometer snelweg tussen Batna en de luchthaven van die stad. Tussen 2002 en 2005 werden diverse snelwegen rondom de grote steden verlengd. Tevens werden verder landinwaarts oost-westassen omgebouwd tot snelweg. In 2009 opende de tweede zuidelijke randweg van Algiers over 61 kilometer. Sinds 2007 wordt op grote schaal nieuwe autosnelwegen aangelegd. Tussen 2008 en 2015 is circa 1.000 kilometer nieuwe snelweg opengesteld.

Toekomst

Veruit het belangrijkste project is de bouw van de oost-westsnelweg, die vanaf de grens met Marokko via Tlemcen, Chlef, Algiers, Sétif, Constantine en Annaba naar de grens met Tunesië moet gaan lopen. Dit project moet in 2016 voltooid zijn over 1216 kilometer. Daarnaast is de Autoroute des Hauts Plateaux gepland, een tweede oost-westroute door Algerije.

Wanneer voltooid, zal het snelwegennet van Algerije zo'n 2.700 kilometer lang zijn. Nieuwere snelwegen zijn moderner dan oudere snelwegen die nog wel eens krappe aansluitingen in stedelijke gebieden en gebrek aan vluchtstroken willen hebben. De meeste snelwegen rond Algiers hebben 2x3 rijstroken, met uitschieters tot 2x5 rijstroken.

Route Nationale

Het hoofdwegennet van Algerije bestaat uit Route Nationales. Dit netwerk is redelijk dicht in het noorden, waarbij alle grote steden minimaal door Route Nationales worden verbonden. De RN1 is de Trans-Sahara Highway en is verhard tot aan Tamanrasset, hemelsbreed zo'n 360 kilometer voor de grens met Niger. De rest van de route is een zandweg die alleen met jeeps en terreinwagens te berijden is. De grensovergang met Niger is een zandweg. Over het algemeen geldt dat ten zuiden van het Atlasgebergte slechts enkele routes verhard zijn. Een aantal afgelegen plaatsen, zoals Tindouf in het grensgebied met Mauritanië en de Westelijke Sahara, zijn nog bereikbaar over verharde wegen. Er lopen geen verharde wegen naar de grenzen met Mali, Mauritanië en Niger, maar wel met Marokko, Tunesië en Libië.

Route nationales in Algerije

N1 FR.svg N2 FR.svg N3 FR.svg N4 FR.svg N5 FR.svg N6 FR.svg N7 FR.svg N8 FR.svg N9 FR.svg N10 FR.svg N11 FR.svg N12 FR.svg N13 FR.svg N14 FR.svg N15 FR.svg N16 FR.svg N17 FR.svg N18 FR.svg N19 FR.svg N20 FR.svg N21 FR.svg N22 FR.svg N23 FR.svg N24 FR.svg N25 FR.svg


Geschiedenis

In de 19e eeuw was Algerije een integraal onderdeel van Frankrijk, en werd vanaf 1848 bestuurd als drie départementen. In tegenstelling tot andere Franse kolonies werd Algerije als onderdeel van Frankrijk en niet als kolonie beschouwd. Het oorspronkelijke Frans-Algerije omvatte alleen de noordelijke derde van Algerije, de Sahara was grotendeels niet-bestuurd gebied. Het huidige Algerije kwam pas in 1934 grotendeels en vanaf 1956 geheel onder Frans bestuur. Vanaf 1902 werd het midden en zuiden bestuurd als het 'Territoires du Sud' en was een territorium, geen département.

In 1864 werden in Algerije routes nationales ingesteld. Oorspronkelijk waren dit 5 routes nationales, de N1 Alger - In Guezzam, de N2 Oran - Tlemcen, de N3 Skikda - Djanet, de N4 Boufarik - Oran en de N5 Alger - Constantine. Onduidelijk is in hoeverre de routes nationales 1 en 3 destijds zuidwaarts liepen in de Sahara. In 1879 werd het netwerk uitgebreid tot 10 routes nationales, de lengte ervan werd in 1906 vastgesteld op 2.994 kilometer.

In 1935 is het netwerk uitgebreid tot 31 routes nationales met een lengte van 6.740 kilometer. In 1948 werden hier nog een aantal routes aan toegevoegd, zodat het totaal uitkwam op 39 routes nationales met een totale lengte van 8.010 kilometer. Dit bleef na onafhankelijkheid in 1962 nog lange tijd onveranderd. Een grote verandering kwam in 1999, toen het aantal routes nationales werd uitgebreid van 39 naar 99 met een lengte van 25.500 kilometer. In 2010 en 2011 werden nog enkele routes nationales aan het netwerk toegevoegd.

De N-wegen waren oorspronkelijk eenvoudige enkelbaans wegen. Vanaf de jaren '90 werd het netwerk in het noorden uitgebreid, en werden de eerste trajecten verbreed naar 2x2 rijstroken. Tevens werden enkele nieuwe voies expresses aangelegd rondom de grootste steden, met name Algiers en Oran. Na 2000 werden meerdere verbindingen deels of geheel naar 2x2 rijstroken verbreed. Tevens begon vanaf 2005 ook de grootschalige aanleg van de A1, de oost-west autoroute met 2x3 rijstroken vanaf de grens met Marokko tot de grens met Tunesië. Deze loopt grotendeels parallel aan de N4, N5 en N7.

Bewegwijzering

Nieuwe stijl bewegwijzering op de A1.

In de bewegwijzering kan onderscheid gemaakt worden tussen oude en nieuwe bewegwijzering. Het overgrote deel is oud, echter de nieuwste snelwegen die opgeleverd worden sinds 2005 hebben een nieuwe (Franse) stijl van bewegwijzering.

Met name op de oudere snelwegen is de bewegwijzering erg simplistisch, grote blauwe borden met een paar pijlen die omhoog wijzen en bestemmingen in het Latijnse en Arabische schrift. Het Latijnse schrift bestaat uit hoofdletters. Pijlen komen niet altijd overeen met de daadwerkelijke wegsituatie en markeringen zijn, vooral in de steden, vaak weggesleten. Groene borden worden ook gebruikt, alhoewel de reden voor het onderscheid niet altijd duidelijk is, aangezien wegnummers vaak niet worden aangegeven. De weginrichting is verder Frans. Nieuwere borden hebben het Franse lettertype en de Franse pijlen die naar beneden wijzen. Op de nieuwere bewegwijzering wordt tevens onderscheid gemaakt tussen snelwegdoelen (blauw) en hoofddoelen via Route Nationales (groen) en lokale bestemmingen (wit). Ook de vooraankondiging van afslagen gebeurd op de nieuwere borden op de Franse manier.

Wegnummering

Wegnummers worden zelden aangegeven. Wel wordt de nieuwe oost-westsnelweg de A1, zoals hier aangegeven staat.

Grenzen

De grens met Marokko is gesloten vanwege het dispuut over de Westelijke Sahara. De grens met Tunesië is open. In het zuiden is reizen gevaarlijk vanwege terroristische groeperingen en banditisme. Reizen in de grensgebieden met met name Libië, Niger, Mali en Mauritanië wordt ontraden.

Algerije is vanuit Europa bereikbaar via een aantal veerdiensten, hoofdzakelijk Marseille - Algiers en Alicante - Oran. Tevens is reizen via Tunesië mogelijk via de veerdienst Genova - Tunis.

Externe links

Referenties

  1. Dzayer
Wegen van Afrika

AlgerijeAngolaBeninBotswanaBurkina FasoBurundiCentraal Afrikaanse RepubliekComorosCôte d'IvoireDemocratische Republiek CongoDjiboutiEgypteEquatoriaal GuineaEritreaEthiopiëGabonGambiaGhanaGuineaGuinea-BissauKaapverdiëKameroenKenyaLesothoLiberiaLibiëMadagaskarMalawiMaliMarokkoMauritaniëMauritiusMozambiqueNamibiëNigerNigeriaRepubliek CongoRwandaSão Tomé and PríncipeSenegalSeychellenSierra LeoneSomaliëSudanSwazilandTanzaniaTogoTsjaadTunesiëUgandaZambiaZimbabweZuid-AfrikaZuid-Sudan