Avenida 9 de Julio

Uit Wegenwiki
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Avenida 9 de Julio map.png

Avenida 9 de Julio is een hoofdweg en gedeeltelijke autoweg in Argentinië, gelegen in de hoofdstad Buenos Aires. De weg vormt een noord-zuidroute door het centrum en de zuidelijke wijken. De weg is 8 kilometer lang. Met een breedte van 140 meter is het één van de breedste hoofdwegen ter wereld. De corridor telt overwegend 20 rijstroken.

Routebeschrijving

Het knooppunt met de Autopista 25 de Mayo.
Avenida 9 de Julio in 2007, voor de aanleg van Bus Rapid Transit

De Avenida 9 de Julio is een voortzetting van de Avenida Leopoldo Lugones vanuit de noordelijke wijken. De snelweg telt 2x3 rijstroken en loopt op viaducten over een spoorcorridor, waarna het overgaat in de gelijkvloerse stadsweg Avenida 9 de Julio. De weg vormt een brede corridor door het centrum van Buenos Aires. De weg heeft een parallelstructuur, met lokale straten parallel aan de hoofdweg zelf, die overwegend 2x5 rijstroken telt, alhoewel enkele delen 4 tot 6 rijstroken per richting tellen. In de middenberm loopt een Bus Rapid Transit verbinding, veelal met 2 busstroken per richting. Daarnaast zijn er parallelwegen met veelal 3 rijstroken per richting, met een totaal van 20 rijstroken op de meeste delen. De weg doorkruist het Plaza de la República waar de grote obelisk van Buenos Aires in het midden staat. De corridor kent een vernauwing ter plaatse van Avenida Belgrano, waar een flatgebouw aan de westkant staat. Ten zuiden van het centrum bereikt men dan de ringweg, waar een knooppunt ligt met de Autopista 25 de Mayo. Vanaf dit punt is de weg een ongelijkvloerse stadsautoweg met 2x3 rijstroken op viaducten met parallelwegen voor lokaal verkeer. De weg steekt dan de Río Matanza over, tevens de zuidgrens van Buenos Aires, waarna de ongelijkvloerse autoweg op het stratennet van de voorstad Avellaneda eindigt.

Geschiedenis

Plannen voor een noord-zuidroute door Buenos Aires werden al eind 19e eeuw gemaakt, de plannen werden begin 20e eeuw concreter. In 1912 ging men uit van een stadsweg van 33 meter breed. Voor de aanleg moest een brede corridor gesloopt worden. De onteigening kostte veel geld en verliep traag. De plannen voor de weg werden in 1933 aangepast. Besloten werd een veel bredere corridor aan te leggen van 110 meter breed. In 1937 werd besloten een 140 meter brede weg aan te leggen tussen Calle Bartolomé Mitre en Calle Tucumán. Deze kreeg 6 rijstroken per richting en ondergrondse parkeergarages, uniek voor die tijd.

Op 12 oktober 1937 werd het eerste 500 meter lange deel in gebruik genomen tussen Calle Bartolomé Mitre en Calle Viamonte. De werkzaamheden werden in de jaren '40 verder doorgevoerd. Tussen 1944 en 1947 werd het deel vanaf Calle Bartolomé Mitre zuidwaarts tot Avenida Belgrano aangelegd. In 1950 opende een noordwaartse verlenging tot Avenida Córdoba. Hiermee was 1,5 kilometer van de weg voltooid.

De werkzaamheden stagneerden daarna, het duurde tot 1971 voordat de volgende verlengingen werden geopend, noordwaarts tot Avenida Santa Fe en zuidwaarts tot Avenida Indepencia, waarmee de weg 2,5 kilometer lang was. In 1972 opende een verlenging zuidwaarts tot Avenida San Juan, waar sinds 1990 het knooppunt met de Autopista 25 de Mayo ligt. In 1976 opende een korte verlenging noordwaarts naar Calle Arenales, in 1979 tot Calle Arroyo en in 1980 tot Avenida del Libertador. Hiermee was de corridor door de stedelijke kern voltooid.

De aansluiting op de Avenida Leopoldo Lugones, met het viaduct over de spoorcorridor, opende op 16 mei 1999 voor het verkeer. Hiermee ontstond een hoge capaciteit noord-zuidroute door het centrum van Buenos Aires, alhoewel de Avenida 9 de Julio veel verkeerslichten heeft.

Autopista Presidente Arturo Frondizi

De zuidelijke verlenging van de Avenida 9 de Julio tussen de ringweg (25 de Mayo) en Avellaneda heet de Autopista Presidente Arturo Frondizi. Dit is een 4 kilometer lange snelweg met 2x3 rijstroken. De aanleg werd in het wegenplan van 1976 opgenomen. Er werd gebruik gemaakt van de bestaande Nuevo Puente Pueyrredón, een liggerbrug over de Río Matanza die tussen 1965 en 1969 is aangelegd. De snelweg is eind jaren '80 aangelegd. In 2008 werd de snelweg naar voormalig president Arturo Frondizi (1908-1995) vernoemd.

Autopista 9 de Julio

Er zijn diverse keren plannen geweest om de Avenida 9 de Julio te ondertunnelen en zo een snelle noord-zuidroute door het centrum te creëren. De planvorming is drie keer opgestart, in 2006, 2009 en 2011, maar is afgeblazen vanwege de hoge kosten en complexiteit. Anno 2015 zijn er 26 kruispunten met verkeerslichten over een afstand van 3,1 kilometer. In 2019 werd oostelijker de Paseo del Bajo opengesteld als alternatieve verbinding.

Bus Rapid Transit

Tussen 2012 en 2013 is een Bus Rapid Transit-corridor in de middenberm van de weg aangelegd. De weg is daarbij gedeeltelijk versmald, oorspronkelijk waren er bijna overal 6 rijstroken per richting. Het aantal rijstroken is verminderd tot veelal 4 tot 6.

Naamgeving

De weg is vernoemd naar de dag waarop de onafhankelijkheid in Argentinië werd uitgeroepen, op 9 juli 1816.

Referenties