B-23 (Spanje)

Uit Wegenwiki
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
B-23.svg
ES B-23 map.png
B-23
Begin Barcelona
Einde El Papiol
Lengte 15 km
Route

Knooppuntsymbool.svg1A B-20.svg → Sitges / Mataró

Afslagsymbool.svg1B Esplugues de Llobregat

Afslagsymbool.svg3 Sant Just Desvern

Afslagsymbool.svg4 Sant Feliu de Llobregat

Knooppuntsymbool.svg5 A-2.svg → Lleida / Barcelona-Puerto

Afslagsymbool.svg8 Sant Vicenç dels Horts

Afslagsymbool.svg10 Molins de Rei-Sud

Afslagsymbool.svg12 Molins de Rei-Nord

Knooppuntsymbool.svg15 AP-7.svg → Valencia / Perpignan

De B-23 is een autovía in Spanje, gelegen in de autonome regio Catalunya, in de provincie Barcelona. De snelweg vormt de noordwestelijke invalsweg van Barcelona en verloopt vanaf de B-20 aan de westkant van Barcelona tot aan de AP-7 bij El Papiol. De B-23 is 15 kilometer lang.

Routebeschrijving

De B-23 is een voortzetting van de belangrijke Avinguda Diagonal en begint op een knooppunt met de B-20 (Ronda de Dalt) aan de westkant van Barcelona. De snelweg telt vanaf hier 2x3 rijstroken en voert door de westelijke voorsteden, die dichtbebouwd zijn. De snelweg ontsluit voorsteden als Esplugues de Llobregat, Sant Just, Cornellà de Llobregat en Sant Joan Despí. Ook is er een aansluiting op de N-340. Het deel door de dichtbebouwde voorsteden is slechts 6 kilometer lang. Daarna bereikt men de vallei van de Río Llobregat waar het knooppunt met de A-2 is. Vanaf hier draait de B-23 naar het noorden en telt dan 2x4 rijstroken. De snelweg voert hier door minder dichtbebouwd gebied en ontsluit de voorsteden Sant Feliu de Llobregat en Molins de Rei. Bij Molins de Rei kruist men ook de N-340 voor de tweede maal. De B-23 eindigt vervolgens bij het dorp El Papiol op een knooppunt met de AP-7.

Geschiedenis

De B-23 is oorspronkelijk aangelegd als de noordwestelijke invalsweg van Barcelona. De autosnelweg is op 2 juli 1969 opengesteld tussen Barcelona en Molins de Rei, samen met de C-31/C-32 ten oosten van Barcelona waren dit de eerste autopistas van Spanje.[1] In tegenstelling tot de C-31/C-32 was de autosnelweg tussen Barcelona en Molins de Rei tolvrij.[2] Het einde bij Molins de Rei was tijdelijk, in januari 1972 opende de autosnelweg verder tot waar thans het knooppunt met de AP-7 bij El Papiol ligt. Dit opende gelijktijdig met de AP-7 verder tot aan Martorell. Het knooppunt met de AP-7 opende in 1977 met de openstelling van de bypass van Barcelona.

In 1971 werd de eerste snelwegnummering van Spanje ingevoerd, deze snelweg kreeg destijds het nummer A-2.[3] Indertijd was gepland dat de A-2 als tolweg van Zaragoza tot in Barcelona zou verlopen. Bij de hernummering van snelwegen in 2003 werd de prefix aangepast tot AP-2, aangezien de voormalige N-II tussen Lleida en Martorell als A-2 was uitgebouwd en de snelweg tussen Molins de Rei en Barcelona een autopista werd geacht, ook al werd er geen tol geheven. Het was indertijd nog voorzien dat de AP-2 en AP-7 theoretisch dubbelgenummerd zouden zijn tussen El Vendrell en Molins de Rei, ook al werd dit niet bewegwijzerd. Omstreeks 2015-2016 is de AP-2 omgenummerd tot de B-23. Het zuidelijk deel tussen Sant Feliu de Llobregat en Barcelona zelf was daarvoor al als de B-23 genummerd. Ondanks de status van 'autopista' is er nooit tol geheven op het deel tussen Sant Feliu de Llobregat en El Papiol.

Verkeersintensiteiten

Dagelijks rijden 97.000 tot 116.000 voertuigen over het noord-zuiddeel tussen de AP-7 en A-2 en 113.000 voertuigen op het oost-westdeel tussen de A-2 en B-20.

Referenties

Autopistas, autovías en carreteras autonómicas in Catalunya

Estado de España: A-2AP-2A-7AP-7A-14A-22A-24A-26A-27

Overige: B-10B-20B-21B-22B-23B-24B-25B-30B-40LL-11LL-12T-11

Carreteras autonómicas

C-12C-13C-14C-15C-16C-17C-25C-26C-28C-31C-32C-33C-35C-37C-38C-41C-42C-43C-44C-45C-51C-53C-54C-55C-58C-59C-60C-61C-62C-63C-65C-66C-73C-74C-75

(gedeeltelijke) autopistas en autovías in vet.