Bern

Uit Wegenwiki
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Bern is de bondsstad van Zwitserland en telde 139.000 inwoners in 2014. De stad ligt in het gelijknamige kanton Bern dat in 2014 ruim 1 miljoen inwoners had. De agglomeratie van Bern telt ongeveer 400.000 inwoners. De stad is de vierde stad in Zwitserland, afgaande op inwoneraantal.

Inleiding

De stad Bern is gelegen aan de rivier de Aare en ligt op de Zwitserse hoogvlakte, die ingeklemd ligt tussen de Jura en de Alpen. De bergen rondom de stad zijn relatief laag, met als hoogste top de Bantiger met een hoogte van 947 meter. De regio rondom Bern is licht bebost, maar grotendeels weideland. De stad telt circa 139.000 inwoners, maar de agglomeratie is bijna drie keer zo groot met ongeveer 400.000 inwoners. Bern is de bondsstad van Zwitserland en is, gekeken naar inwoners, de vierde stad van het land. Na Zürich, Basel en Genève. Hierbij ligt Zürich op een afstand van circa 100 kilometer en ligt Genève op 130 kilometer afstand. Basel ligt met 70 kilometer het dichtst bij Bern. Rondom Bern zijn vooral het Aaredal en het Worblendal erg verstedelijkt. Ongeveer 20 kilometer ten zuiden van de stad ligt in het Aaredal de stad Thun, welke een centrum op zichzelf is en geen onderdeel is van de agglomeratie.

Het centrum van Bern is gelegen op een schiereiland dat gevormd wordt door de rivier de Aare. Het staat op de werelderfgoedlijst van UNESCO. Ten westen van het centrum liggen delen van de universiteit, verscheidene ziekenhuizen en het treinstation van de stad dat als één van de spoorknooppunten van het land wordt beschouwd. Zuidelijk liggen de wat duurdere wijken van Bern. In het zuidoosten van de stad bevinden zich vooral veel flats en heeft de stad een enigszins monotoon karakter. Verder ligt zuidelijker de luchthaven van Bern. Aan de oostkant van het centrum liggen veel parken met veelal wat oudere dure woonwijken. In het noorden van de stad bevindt zich aan de oevers van de Aare vooral industrie, maar iets westelijker ligt het Grosser Bremgartenwald, een heuvelachtig natuurgebied. De stad zelf is redelijk glooiend te noemen, en ligt ongeveer op 540 meter boven zeeniveau.

Wegennet

De belangrijkste snelweg die Bern aandoet is de A1, een oost-westsnelweg vanuit Genève en Lausanne naar Zürich en Winterthur die langs de noordkant van de stad loopt. Daarnaast wordt de stad in het oosten aangedaan door de A6 vanuit Spiez en Thun naar Biel/Bienne, en de A12 in het westen die vanuit Vevey komt en in Bern eindigt. Een korte, onbekende snelweg is de A10, die in het zuidoosten van Bern ligt. Daarnaast liggen de Verzweigungen Bern-Wankdorf en Bern-Weyermannshaus ook in het stedelijke gebied. De A1 en de A6 kennen tussen Verzweigung Bern-Wankdorf en Verzweigung Schönbühl een dubbelnummering. In het uiterste westen van de stad bevindt zich de Brünnentunnel, die onderdeel is van de A1. Verder is het Felsenauviadukt over de Aare een erg imposant kunstwerk.

De snelwegen door Bern kennen veelal 2x2 en 2x3 rijstroken. De A12 telt in zijn geheel 2x2 rijstroken. En ook de A1 ten westen van de aansluiting Bern-Weyermanshaus en de A6 ten zuiden van de Verzweigung Bern-Wankdorf tellen 2x2 rijstroken. De dubbelnummering A1/A6 telt 2x3 rijstroken. Net als de A1 die ten oosten van Bern-Weyermanshaus 2x3 rijstroken telt. De A10 telt slechts 2x1 rijstroken.

Het onderliggend wegennet bestaat overwegend uit tweestrooks stadswegen met verkeerslichten. Een uitzondering is de 2x2 rijstroken tellende Monbijoubrücke die onderdeel van de H10 is. Na de brug gaat de H10 met een tunnel onder een kruispunt door, waarna vrij snel een dubbelnummering met de H1 begint. Een andere belangrijke brug is de Lorrainebrücke, die 2x2 rijstroken telt. Deze brug verbindt de H6 met de H12. Daarnaast ligt in het westen van de stad de Weissensteinstrasse, die rondom de aansluiting met de A12 en de H12 met 2x2 rijstroken en ongelijkvloers is uitgebouwd. Er zijn enkele goed uitgebouwde stukjes weg, veelal bij bruggen of bij aansluitingen naar een van de snelwegen.

Geschiedenis

In 1958 werd een plan goedgekeurd dat de aanleg van verscheidene autobahnen inhield. Dit gold ook voor de stad Bern, waar destijds nog weinig doorgaand verkeer was en het verkeersaanbod ook niet erg hoog lag. De autobahnen die zouden worden aangelegd zouden dus voor in de toekomst worden aangelegd. Er was immers nog niet sprake van massamotorisatie.

Op 10 mei 1962 opende de eerste autobahn in het kanton van Bern. Het was een tracé van 6 kilometer tussen Bern-Wankdorf en Schönbühl. Dit was een van de eerste stukken autobahn van Zwitserland, alleen de A2 tussen Horw en Luzern en de A6 tussen Biel/Bienne en Lyss zijn ouder. Nadat in 1960 de financiering voor het plan rond was gekomen, was men in dat jaar begonnen met bouwen. In 1964 kregen meerdere plannen toestemming om te beginnen met de bouw van autobahnen. Maar voor de stad Bern was er enkel de 4 kilometer van de A6 in het zuidoosten van de stad die in 1966 kon worden geopend. De bouw van de A1 door het noorden van Bern was nog niet begonnen, vanwege een gebrek aan geld. Dit leidde ertoe dat doorgaand verkeer uit Genève en Lausanne de stadswegen van Bern moest gebruiken.

In de 70'er jaren steeg de bouwactiviteit rondom Bern snel. Bijna het hele autobahnnetwerk rondom de stad opende in de jaren '70. In begin 1973 opende er 3 kilometer A6, die de twee losse stukken met elkaar verbond. Later dat jaar opende ook de gehele A10 in het zuidoosten van de stad. De A1 door de noordkant van de stad werd in de periode 1975-1979 in delen opengesteld tussen Bern-Betlehem en het knooppunt met de A6. Tenslotte werd ook de A12 langs de westzijde van de stad in 1977 geopend voor verkeer.

In de vroege jaren '80 werd ook het laatste stukje A1 in Bern opengesteld voor verkeer, tussen Bern-Betlehem en Bern-Brünnen. Hierbij werd ook de Brünnentunnel geopend, welke onder de wijk Brünnen doorloopt. De jaren erna veranderde er weinig aan het wegennet door Bern.[1]

Dit verandert in de vroege jaren '00 toen de verbreding naar 2x3 rijstroken van de A1/A6 tussen de Verzweigung Bern-Wankdorf en Verzweigung Schönbühl gereedkwam. Onbekend is wanneer de A1 door Bern verbreed werd naar 2x3 rijstroken.

Toekomst

In de toekomst zal de A1/A6 verbreed worden van 2x3 naar 2x4 rijstroken. Er waren twee varianten, een bypass-variant met twee tunnelbuizen of een verbreding naar 2x4 rijstroken tussen de Verzweigung Bern-Wankdorf en de Verzweigung Schönbühl. Maar aangezien de bypass met een kostprijs van 2,4 miljard CHF nogal prijzig was, is daarom in juni 2012 voor een verbreding van de A1 naar 2x4 rijstroken gekozen. De oplevering van die verbreding wordt niet voor 2015 verwacht.

Daarnaast is men een onderzoek gestart naar aanpassingen van het bochtige tracé van de A6 ten zuiden van Verzweigung Bern-Wankdorf. Dit stuk snelweg is krap aangelegd en loopt dicht langs de bebouwing van de stad. Een reguliere verbreding lijkt daarom niet haalbaar, maar een tunnelvariant mogelijk wel. De uitvoering hiervan zal niet voor 2015 beginnen.

Verkeersintensiteiten

De hoogste intensiteiten rondom Bern vindt men op de dubbelnummering A1/A6, net ten noorden van Verzweigung Bern-Wankdorf, waar dagelijks zo'n 104.000 voertuigen rijden. Verder is de A1 tussen de A6 en de A12 drukbereden met circa 97.700 voertuigen per etmaal. En de A6 ten zuiden van Verzweigung Wankdorf is met dagelijks 71.000 voertuigen ook niet echt rustig te noemen. De A1 ten westen en de A12 ten zuiden van de Verzweigung Bern-Weyermannshaus zijn met 35.000 tot 40.000 voertuigen per etmaal rustiger. Over de A10 zijn geen gegevens bekend.[2]

Referenties