Bewegwijzering in Italië

Uit Wegenwiki
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Segnale di direzione.png

De bewegwijzering in Italië is uitgevoerd met groene borden op autostrade en blauwe borden op overige wegen. In het Italiaans heet het segnale stradale.

Systeem

In Italië zijn zes kleuren gebruikelijk op de bewegwijzering:

  • Groen voor autosnelwegen
  • Blauw voor hoofdwegen
  • Wit voor lokale wegen
  • Geel voor omleidingen
  • Bruin voor toeristische bestemmingen
  • Zwart voor industriegebieden

Italië gebruikte oorspronkelijk blauwe wegwijzers op autosnelwegen. In 1969 werd overgestapt op groene bewegwijzering.[1]

De bewegwijzering is doorgaans volledig in kapitaalschrift, behalve voor lokale bestemmingen, die regulier bewegwijzerd zijn.

Lettertype

Op de kapitaalbewegwijzering wordt een variant van het Transport-lettertype gebruikt. Voor toeristische bewegwijzering wordt een ander type gebruikt. Het lettertype voor omleidingsborden is ook enigszins afwijkend, maar lijkt wel veel op Arial.

Autosnelwegen

Vercelli-Est-1.jpg
Vercelli-Est-2.jpg
Vercelli-Est-3.jpg

Op de autostrade wordt een groene bewegwijzering gebruikt met witte letters. De lettergrootte varieert vaak en soms wordt ook een variant met een kleinere spatiëring gebruikt, met name bij lange namen of bij meerdere plaatsnamen achter elkaar. De bewegwijzering is veelal zeer eenvoudig van opzet en weinig consistent. Bij portaalbewegwijzering worden rechtopstaande pijlen voor de doorgaande bestemmingen gebruikt en vallende pijlen voor afslaande bestemmingen, behalve op splitsingspunten bij knooppunten waar vaak voor beide richtingen vallende pijlen worden gebruikt. Bij dit soort splitsingen wijzen de pijlen recht omlaag, bij reguliere afritten vaak schuin opzij. Opvallend is dat de pijlen vaker niet dan wel met de daadwerkelijke situatie overeenkomen. Met name bij afritten wordt vaak de indruk gewekt dat de rechterrijstrook afvalt naar de afrit. Dit kan verwarrend zijn, maar men went er veelal aan na een paar afritten te hebben gehad.

Bij vooraankondigingen voor afritten worden vorkborden gebruikt, vaak met een maximumsnelheidsaanduiding voor de afrit, die regelmatig vrij krap zijn vormgegeven. Afritten worden vaak wat minder ver van te voren aangeduid dan in Nederland, de precieze afstanden hangen van de wegbeheerder af. Afritbewegwijzering begint met een groen vorkbord met daarop de naam van de afrit en provinciehoofdsteden die men via de afrit kan bereiken. Vervolgens volgt een blauw bord met de relevante doelen die via de afrit bereikt kunnen worden. Dit bord staat vaak rond 500 meter van te voren en wordt begeleid met de woorden "uscita afritnaam". (bijvoorbeeld uscita VERCELLI est). De afritnaam staat vaak ook met grote letters op het wegdek gekalkt.

Afritnummers worden slechts gebruikt op enkele ringwegen. De A32 is de enige doorgaande autosnelweg met genummerde afritten. In de jaren '60 had de A1 ook afritnummering.

Wegnummers worden niet altijd consequent aangegeven en zijn soms bijzonder klein en daardoor slecht te lezen. Op de meeste wegen wordt het wegnummer van de weg waarop je rijdt niet meer herhaald op de bewegwijzering. Dat levert met name een wat aparte situatie op wanneer het nummer van een later kruisende weg wél kilometerslang op de borden verschijnt. Het E-nummer van de weg waarop je rijdt wordt wel aangegeven, evenals E-nummers van aangegeven kruisende wegen. De A-nummers worden wel weergegeven op bruine borden in de middenberm waarmee bruggen zijn genummerd.

Het aantal bestemmingen is beperkt en daardoor worden regelmatig doelen over grote afstand weergegeven die men lange tijd moet volgen. Op de A4 bij Milano staat bijvoorbeeld enkel Venezia, de dichterbij gelegen doelen Bergamo, Brescia of Verona worden pas later aangegeven. Met het gebruik van grotere steden is de doelenkeuze over het algemeen wel duidelijk te noemen. Wel is men zeer spaarzaam met het aangeven van buitenlandse bestemmingen. Ventimiglia wordt belangrijker geacht dan het Franse Nice bijvoorbeeld.

Klassieke afstandsborden ontbreken op de meeste snelwegen. Slechts enkele wegbeheerders plaatsen ze. In de middenberm staan echter iedere kilometer (vrij onopvallende) borden waarop afwisselend de afstanden tot de dichtstbijzijnde afslag, de eerstvolgende verzorgingsplaats en volgende steden aangegeven. Per keer worden meestal maar één of twee bestemmingen aangegeven.

Wegnummers

A1 IT.svg
SS35.svg

De Italiaanse A-nummers worden in achthoekige schildjes aangegeven, een vrij ongebruikelijk ontwerp vergeleken met de rest van Europa. De SS-wegen worden in een blauw rechthoekig schild aangegeven met een wit kader en witte letters. De prefix wordt aangegeven.

Export

De Italiaanse bewegwijzering heeft weinig aftrek gevonden in het buitenland. Alleen Albanië gebruikt het vrijwel identieke systeem. Omdat Italië haar meeste kolonies al vrij vroeg verloor heeft het nooit een bewegwijzering elders kunnen ontwikkelen, zoals Frankrijk dat bijvoorbeeld in Afrika veel gedaan heeft.

Externe links

Referenties

  1. Circ. del Ministero LL.PP. N° 9540 del 20/12/1969
Bewegwijzering in Europa

BelgiëBulgarijeDenemarkenDuitslandEstlandFinlandFrankrijkItaliëNederlandNoorwegenOekraïneOostenrijkPolenRoemeniëServiëSloveniëSpanjeVerenigd KoninkrijkZwedenZwitserland