Bewegwijzering in Nieuw-Zeeland

Uit Wegenwiki
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Dit artikel gaat over de bewegwijzering in Nieuw-Zeeland.

Systeem

De Nieuw-Zeelandse bewegwijzering is op het oog sterk op de bewegwijzering in de Verenigde Staten gebaseerd, maar heeft ook elementen van de bewegwijzering in het Verenigd Koninkrijk, met name handwegwijzers op het onderliggend wegennet.

Kleuren

In Nieuw-Zeeland wordt gebruikgemaakt van groene wegwijzers met witte letters en pijlen op de state highways en blauwe wegwijzers met witte letters en witte pijlen op overige wegen. Er wordt onderscheid gemaakt naar de typen wegen, maar alleen vanaf overige wegen naar de state highways, en niet andersom. Op een reguliere weg gebruikt men blauwe borden, met groene borden voor bestemmingen die via een state highway bereikt worden. Andersom gebeurt dit niet, vanaf state highways is alle bewegwijzering groen.

Doelen

In Nieuw-Zeeland wordt gebruikgemaakt van control cities. Dit zijn doorgaans de grotere steden of andere belangrijke plaatsen. Incidenteel worden ook geografische locaties als bestemmingen gebruikt, zoals schiereilanden en kapen. Ook lokale bestemmingen als "City Centre" of "Town Centre" worden gebruikt. Op het zuidereiland gebruikt men ook wel bergpassen als bestemming. Ook bestemmingen als "West Coast" en "Mount Cook" komen incidenteel voor.

Plaatsnamen en andere bestemmingen mogen in principe niet afgekort worden, behalve generieke benamingen zoals Road (Rd) en Street (St). Er geldt een richtlijn dat in principe niet meer dan 2 bestemmingen voor een richting bewegwijzerd mogen worden. Het maximaal aantal bestemmingen op één bord is 5.

Talen

Een dual name wegwijzer.

De bewegwijzering in Nieuw-Zeeland is in het Engels. Tweetalige wegwijzers zijn zeldzaam, plaatsnamen in het Māori hebben doorgaans geen Engelse vertaling. Veel Engelse plaatsnamen hebben wel een Māori vertaling, maar die wordt niet aangegeven op de bewegwijzering. Op de bewegwijzering wordt dus verwezen naar Auckland en niet naar Tāmaki Makaurau. Plaatsnamen op de bewegwijzering die in het Māori zijn, met speciale tekens, moeten goedgekeurd worden door de New Zealand Geographic Board.

Tweetalige bestemmingen heten een dual name. De tweede taal wordt dan in kapitaalschrift en cursief schrift geschreven. Dit kan zowel het Māori als het Engels zijn. De naam moet goedgekeurd zijn door het New Zealand Geographic Board. Dual names worden voornamelijk voor toeristische bestemmingen gebruikt, vaak geografische benamingen, en zelden voor plaatsnamen.

Wegnummering

De belangrijkste wegen van Nieuw-Zeeland zijn onderdeel van de state highways. Bijna alle doorgaande wegen zijn een state highway. Het wegnummer wordt aangegeven in een rood schildje met witte letters. Sommige stedelijke wegen zijn ook genummerd, met een wit schildje met zwarte letters. Dit zijn urban routes, maar komen slechts in een paar steden voor, de meeste in Auckland.

Na elke belangrijke kruispunt moet het wegnummer van een state highway aangegeven worden op een trailblazer. Dit moet ongeveer 400 meter na een belangrijk kruispunt worden. Reassurance markers mogen niet meer dan 15 kilometer uit elkaar staan.

Soms worden ook indirecte wegnummers aangegeven, tussen haakjes.

Tol

Zie ook tolwegen in Nieuw-Zeeland.

Een tolweg wordt aangegeven als "TOLL ROAD". De bewegwijzering is niet afwijkend, maar ter informatie worden borden met tarieven en betaalopties geplaatst. Deze borden zijn blauw met donkergele karakters. Het is verplicht om tolvrije alternatieven aan te geven voordat een weggebruiker een tolweg oprijdt. Tolwegen moeten 2 kilometer van te voren aangegeven worden.

Lettertype

In Nieuw-Zeeland wordt de FHWA Series gebruikt, ook wel bekend als "Interstate" of "Highway Gothic". Dit is hetzelfde lettertype als in de Verenigde Staten gebruikt wordt.

In Nieuw-Zeeland wordt doorgaans normaalschrift toegepast, maar voor sommige tweetalige bestemmingen (dual place names) wordt kapitaalschrift gebruikt. Ook aanduidingen als windrichtingen en "exit" of "toll road" worden in kapitaalschrift geschreven.

Afmetingen

wegtype minimum letterhoogte
enkelbaans stadsweg vooraankondiging: 120 mm, beslissingspunt: 160 mm
meerstrooks stadsweg 160 mm
meerstrooks plattelandsweg 160 mm
portaalbord 240 mm

Autosnelwegen

De bewegwijzering op autosnelwegen in Nieuw-Zeeland is vrijwel identiek aan die van de Verenigde Staten, met uitzondering van de vorkborden, die meer op de bewegwijzering in het Verenigd Koninkrijk lijken. Er worden groene wegwijzers met witte letters gebruikt. Men gebruikt hetzelfde lettertype, dezelfde "exit only" aanduidingen, dezelfde manier van afritnummering en windrichtingen als North en South.

In Nieuw-Zeeland wordt sinds enige tijd ook portaalbewegwijzering met staande pijlen toegepast. Aansluitingen worden doorgaans 1 kilometer van te voren aangegeven.

Na de aansluiting wordt een afstandenbord geplaatst, met daarop de volgende twee of drie steden met de afstand, plus de aanduiding "km".

Overige wegen

Op overige wegen worden vooraankondigingsborden (map signs) gebruikt en stapelborden (stack signs) wanneer men een kruispunt nadert. Bij kruispunten zelf worden handwegwijzers (intersection direction signs) toegepast, deze lijken veel op de Britse handwegwijzers, met een chevronpijl. Wanneer te weinig plaats is voor een langwerpige handwegwijzer worden regelborden met een gewone pijl gebruikt, met name in stedelijk gebied.

Vooraankondigingsborden

wegomgeving afstand tot kruispunt
ruraal < 75 km/h 80 - 120 m
ruraal 75 - 90 km/h 120 - 180 m
ruraal > 90 km/h 180 - 250 m
stedelijk hoofdwegen zelfde als ruraal
stedelijk woonstraten 30 - 100 m

Export

De Nieuw-Zeelandse bewegwijzering heeft sterke overeenkomsten met die in Australië en in iets mindere mate met die in Canada en de Verenigde Staten.

Externe links

Referenties