Bharatmala

Uit Wegenwiki
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Het Bharatmala logo.

Bharatmala, voluit Bharatmala Pariyojna (Hindi: भारतमाला परियोजना), is een ontwikkelingsplan voor wegen in India, uitgevoerd door de centrale regering van het land. Onder dit plan worden onderontwikkelde streken voorzien van nieuwe national highways, het is een centralisatie van het wegbeheer van de staten naar de centrale overheid. Veel state highways zijn omgevormd tot een national highway. De slogan is Road to Prosperity.

Plan

India heeft een wegennet van 6,2 miljoen kilometer weg, het op één na grootste ter wereld, dat relatief omvangrijk is verhard. De wegen zijn echter van relatief lage standaard. Slechts 2% (circa 110.000 kilometer) hadden de status van national highway. In 2017 waren maar 300 van de 718 districten in India per 2x2 national highway ontsloten, dit moet verbeterd worden tot 550 districten.

Het plan omvat:

  • herclassificatie van state highways naar national highways
  • bouw van nieuwe autosnelwegen (greenfield)
  • verbetering of verdubbeling van bestaande wegen (brownfield)

De kosten van fase 1 zijn geraamd op 5,35,000 Rs. crore ($ 65 miljard).[1]

National Corridors

Er zijn 6 National Corridors (NC) aangewezen die 35% van het vrachtverkeer in India verwerken. Dit zijn de Golden Quadrilateral (4 NC's) en de North-South & East-West Corridors (2 NC's). Deze wegen moeten verbreed worden naar 6 tot 8 rijstroken, met bypasses, viaducten en ongelijkvloerse kruisingen. Dit zijn echter veelal geen volwaardige autosnelwegen.

De North–South and East–West Corridor omvat 7.142 kilometer weg.

De North-South Corridor verloopt van Srinagar via Ludhiana, Delhi, Nagpur, Hyderabad en Bengaluru naar Kochi en Kanniyakumari. Dit is de noord-zuidcorridor van Kashmir door het midden van India naar de havenstad Kochi en Kanniyakumari op het zuidpuntje van India.

De East-West Corridor verloopt van Porbandar via Rajkot, Udaipur, Jhansi, Lucknow en Guwahati naar Silchar, van de westkust tot de 7 kleine noordoostelijke staten van India. Beide corridors kruisen elkaar in Jhansi.

Economic Corridors

44 corridors met een gecombineerde lengte van 26.200 kilometer zijn aangewezen als een 'Economic Corridors' (EC). Deze zijn administratief genummerd van de EC-1 t/m EC-44.

Deze corridors moeten industriële ontwikkeling van India stimuleren. Veel van deze corridors zijn geheel of gedeeltelijk als greenfield autosnelweg aangelegd. Een voorwaarde is dat landacquisitie makkelijk gaat, dit is door plattelandsgebieden veelal eenvoudiger dan in grootstedelijke gebieden.[2]

  • EC-1: Mumbai-Kolkata
  • EC-2: Mumbai-Kanyakumari
  • EC-3: Amritsar-Jamnagar
  • EC-4: Kandla-Sagar
  • EC-5: Agra-Mumbai
  • EC-6: Pune-Vijayawada
  • EC-7: Raipur-Dhanbad
  • EC-8: Ludhiana-Ajmer
  • EC-9: Surat-Nagpur
  • EC-10: Hyderabad-Panaji
  • EC-11: Jaipur-Indore
  • EC-12: Solapur-Nagpur
  • EC-13: Sagar-Varanasi
  • EC-14: Kharagpur-Siliguri
  • EC-15: Raipur-Visakhapatnam
  • EC-16: Delhi-Lucknow
  • EC-17: Chennai-Kurnool
  • EC-18: Indore-Nagpur
  • EC-19: Chennai-Madurai
  • EC-20: Mangaluru-Raichur
  • EC-21: Tuticorin-Cochin
  • EC-22: Solapur-Bellary-Gooty
  • EC-23: Hyderabad-Aurangabad
  • EC-24: Delhi-Kanpur
  • EC-25: Tharad-Phalodi
  • EC-26: Nagaur-Mandi Dabwali
  • EC-27: Sagar-Lucknow
  • EC-28: Sambalpur-Paradeep
  • EC-29: Amreli-Vadodra
  • EC-30: Godhra-Khargone
  • EC-31: Sambalpur-Ranchi
  • EC-32: Bengaluru-Malappuram
  • EC-33: Raisen-Pathariya
  • EC-34: Bengaluru-Mangaluru
  • EC-35: Chittaurgarh-Indore
  • EC-36: Bilaspur-New Delhi
  • EC-37: Solapur-Mahabubnagar
  • EC-38: Bengaluru-Nellore
  • EC-39: Ajmer-Udaipur
  • EC-40: Sirsa-Delhi
  • EC-41: Sirohi-Beawar
  • EC-42: Jaipur-Agra
  • EC-43: Pune-Aurangabad
  • EC-44: North East

Geschiedenis

Het eerste integrale wegenbouwprogramma was het National Highways Development Project (NHDP) dat in 1998 werd gelanceerd en voorzag in de verbreding van belangrijke national highways. In de eerste fase is 13.000 kilometer weg verbreed naar 4 tot 6 rijstroken, wat in 2006 voltooid was. Dit was vooral de 'Golden Quadrilateral', een ruit van wegen in het midden van India tussen de allergrootste steden, en de East-West en North-South Highway. Dit project stagneerde daarna, evenals de bouw van nieuwe autosnelwegen. In 2020 had India slechts circa 1.600 kilometer autosnelweg. In 2017 werd het Bharatmala gestart, waarbij het National Highways Development Project grotendeels opging in het Bharatmala.[3] Het was op dat moment gepland dat fase 1 in 2022 voltooid zou zijn. Het programma kwam echter pas na 2020 goed op stoom.

Vanaf 2014 was Nitin Gadkari de minister van transport van India, die vanwege zijn wegenbouwprogramma ook wel de "Expressway Man of India" in de media wordt genoemd.[4]

Referenties