C-17 (Spanje)

Uit Wegenwiki
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
C-17
Begin Barcelona
Einde Ripoll
Lengte 96 km
Route
2x2 ongelijkvloers

→ Ring Barcelona

→ Girona

Polígono Industrial

Montcada

El Masrampinyo

Llagosta-Sur

→ Caldes

Mollet del Vallès

→ Valencia / Perpignan

Parets del Vallès

Parets del Vallès

→ Barcelona

Parets del Vallès

Lliça del Vallès

Granollers-Sud

Granollers-centre

Granollers-Nord

Canovelles

L'Amettla del Vallès

La Garriga-Sud

La Garriga-Nord

El Figaró

Tagamanent

Aiguafreda

autovía

44 Centelles-Sud

45 Els Hostalets de Balenyà-Sud

46 Centelles-Nord

47 Els Hostalets de Balenyà-Nord

49 Tona-Sud

51 Sant Feliu de Codines

52 Tona-Nord

54 Moià

55 Malla

56 Malla-Nord

57 Vic-Sud

60A Vic-Oest

60B → Lleida

62 Sant Bartomeu del Grau

64 → Girona

65 Santa Cecília de Voltregà

67 Sant Hipòlit de Voltregà-Sud

68 Manlleu

69 Olot

72 Sant Hipòlit de Voltregà-Nord

75 Torelló-Nord

76 Torelló

77 Sant Vicenç de Torelló

79 Sant Vicenç de Torelló

81 Sant Quirze de Besora-Sud

82 Sant Quirze de Besora-Nord

85 Montesquiu

86 La Farga de Bebié

89 Teradelles


Ripoll

De C-17 is een carretera autonómica en gedeeltelijke autovía in Spanje, gelegen in de autonome regio Catalunya. De weg staat ook bekend als de Eje del Congost (Catalaans: Eix del Congost). De autosnelweg vormt een noord-zuidroute vanuit Barcelona naar Vic en richting Ripoll. Bijna de gehele route is met 2x2 rijstroken en ongelijkvloerse aansluitingen uitgerust, maar alleen de noordelijke helft van Centelles tot Ripoll is formeel een autovía. De C-17 is 96 kilometer lang, hiervan is 92 kilometer met 2x2 rijstroken uitgerust en heeft 45 kilometer de status van autovía.

Naamgeving

Er zijn drie namen in gebruik (geweest) voor de C-17:

  • Autovía de l'Ametlla: tussen Barcelona en L'Ametlla del Vallès. Dit is vooral een historische naam uit de tijd dat autovías geen echte snelwegen waren (jaren '60).
  • Eje del Congost / Eix del Congost: vernoemd naar de rivier de Congost waar de C-17 parallel aan loopt.
  • Eje del Ter / Eix del Ter: vernoemd naar de rivier de Ter, dit betreft alleen het deel ten noorden van Vic.

Routebeschrijving

De C-17 bij Vic.

De weg begint in het centrum van Barcelona en loopt als de Avenida Meridiana naar het noorden waar men de B-20 kruist, de noordelijke ring van de stad. Vlak daarna volgt een complex knooppunt met de C-33 en de C-58 die richting respectievelijk Girona en Sabadell lopen. De snelweg is duidelijk meer substandaard en bochtiger dan de parallel verlopende C-33. Bij La Llagosta kruist men de C-59, een korte snelweg naar Caldes de Montbui. Daarna komt men door de industriestad Mollet del Valles, en kruist men de AP-7, de snelweg vanaf Perpignan richting Valencia. Daarna passeert men Granollers, de laatste grotere stad van de agglomeratie Barcelona.

Noordelijker volgen wat verspreide dorpjes op forensafstand van Barcelona. Men gaat hier een bergachtig gebied in, de Montseny. De toppen reiken in dit gebied tot zo'n 1.700 meter. De snelweg slingert langs de rivier de Congost, en men bereikt na 65 kilometer de stad Vic. Hier kruist men de C-25, een snelweg vanuit Manresa richting Girona. De snelweg voert dan nog verder noordwaarts, waarbij de bergen wat hoger worden, met toppen tot zo'n 1.100 meter. De snelweg eindigt net ten zuiden van Ripoll. De C-17 loopt nog een paar kilometer verder tot de N-260 in Ripoll.

Geschiedenis

De C-17 was oorspronkelijk als de N-152 genummerd, kwam in 1980 in het beheer van de Generalitat de Catalunya en werd in 1999 omgenummerd naar de C-17. De snelweg heeft ten noorden van Barcelona zijn oorsprong in de zogenaamde 'Autovia de l'Ametlla', een in 1964 opengestelde semi-ongelijkvloerse weg met drie rijstroken die later in de jaren '80 en '90 naar 2x2 rijstroken is verbreed. De weg is oorspronkelijk door de Diputación de Barcelona aangelegd en was indertijd de tweede hoogwaardige weg in de regio Barcelona, na de Autovía de Castelldefels (C-31). Het zuidelijk deel van de route tussen Barcelona en Centelles heeft een substandaard ontwerp met een bochtig tracé, met weinig doorzicht en veel kleine hoogteverschillen waardoor de dubbelbaans weg ongevalsgevoelig is. Formeel is het zuidelijk deel tussen Barcelona en Centelles geen autovía, maar een dubbelbaans weg waar 100 km/h gereden mag worden.

Op 26 maart 1986 opende de dubbelbaans weg rond El Figaró en op 31 juli 1987 opende de 2x2-weg verder van El Figaró tot Aiguafreda. De bypass van Mollet del Vallès opende in 1990 voor het verkeer. In 1996 is de weg langs Parets del Vallès naar 2x2 rijstroken verbreed. De snelweg eindigde langere tijd bij Manlleu, net ten noorden van Vic. Het deel tussen Vic en Manlleu is in 1994 opengesteld.

In 2006 begon de verbreding van de C-17 ten noorden van Vic naar 2x2 rijstroken. Dit is als een concessie met schaduwtol uitgevoerd. In totaal is 49 kilometer onder concessie gebracht tussen Centelles en Ripoll, waarvan 25 kilometer daadwerkelijk is verbreed vanaf Sant Hipòlit de Voltregà-Sud tot aan Ripoll. Tussen 2008 en 2011 is de verdubbelde C-17 opengesteld tot aan Ripoll. Op 30 juni 2011 werd het laatste en langste deel tot Ripoll met 2x2 rijstroken geopend.[1] De upgrade kostte in totaal € 312 miljoen.[2]

Oorspronkelijk was het zuidelijke deel tussen Barcelona en Mollet del Vallès niet geheel ongelijkvloers, maar had een aantal kruispunten, met name in Montcada i Reixac. Tussen 2007 en 2009 is de passage door Montcada i Reixac verdiept aangelegd met een overkapping. Daarna is rond 2013 het laatste kruispunt nabij het immense knooppunt met de C-33 en C-58 ongelijkvloers gemaakt.

Tussen 1982 en 1984/1985 is een westelijke rondweg van Ripoll aangelegd.[3][4] Deze was aangelegd als onderdeel van de N-152, later de C-17. Deze rondweg was zeer geschikt voor noord-zuidverkeer maar niet voor oost-westverkeer dat sinds 1988 wordt gevormd door de N-260.

In de periode 2020-2023 is 4 kilometer van de C-17 tussen Granollers en de splitsing naar de C-33 bij Parets del Vallès naar 2x3 rijstroken verbreed, eerst de rijbaan richting zuiden en daarna de rijbaan richting noorden.[5][6][7] Op 9 februari 2022 opende de derde rijstrook richting Barcelona.[8] Begin 2023 opende ook de derde rijstrook richting noorden.

Openstellingsgeschiedenis

van naar lengte datum
Parets del Vallès El Figaró-Sud 17,0 km circa 198x
El Figaró-Sud El Figaró-Nord 2,3 km 26-03-1986
El Figaró-Nord Aiguafreda 4,5 km 31-07-1987
Aiguafreda Els Hostalets de Balenyà 8,0 km circa 1990
Mollet del Vallès-Sud Mollet del Vallès-Nord 3,7 km 00-00-1990
Els Hostalets de Balenyà Vic-Sud 10,0 km circa 1991
Vic-sud Sant Hipòlit de Voltregà-Sud 10,0 km 00-00-1994
Mollet del Vallès-Nord Parets del Vallès 2,6 km 00-00-1996
Sant Hipòlit de Voltregà-Sud Torelló 8,0 km 00-06-2008
Torelló Montesquiu 9,7 km 00-07-2010
Montesquiu Ripoll 7,4 km 30-06-2011

Toekomst

De C-17 eindigt aan de zuidkant van het bergstadje Ripoll. Een oostelijke rondweg is onderwerp van studie geweest, die de C-17 zou verlengen tot de N-260 aan de oostkant van Ripoll. De kosten werden in 2012 geschat op € 78 miljoen.[9]

Afritnummering

Sommige bronnen geven een afritnummering over de gehele lengte van de C-17 aan, maar tussen Barcelona en Centelles wordt geen afritnummering bewegwijzerd. Het deel vanaf Centelles is onder concessie gebracht en heeft gemoderniseerde bewegwijzering met afritnummering.

Status

De C-17 wordt op sommige kaarten geheel aangegeven als autosnelweg. Formeel heeft alleen het deel tussen Centelles-Sud (afrit 44) en Ripoll (afrit 89) de status van autovía. Het deel tussen Barcelona en Centelles is een reguliere hoofdweg met 2x2 rijstroken waar de maximumsnelheid veelal 100 km/h bedraagt. Het deel van Barcelona tot Centelles is snelwegachtig, heeft volledig gescheiden rijbanen en ongelijkvloerse aansluitingen, maar vluchtstroken ontbreken regelmatig en veel aansluitingen zijn substandaard. De C-17 is wel volledig ongelijkvloers op dit traject, alhoewel er op het industrieterrein tussen Parets del Vallès en Granollers enkele bedrijven direct toegang hebben tot de rijbaan van de C-17 zonder in- of uitvoegstroken. Ook zijn er tussen Granollers en La Garriga enkele secundaire wegen die direct op de rijbaan van de C-17 uitkomen.

Tol

De C-17 is tolvrij. Wel is het deel tussen Centelles en Ripoll een concessie op basis van schaduwtol. De Catalaanse regering betaalt de concessiehouder Cedinsa.[10]

Verkeersintensiteiten

Dagelijks rijden 46.000 voertuigen bij Mollet del Vallès, piekend op 80.500 voertuigen net ten noorden van de AP-7. De intensiteit daalt naar 30.000 voertuigen ten noorden van Granollers en blijft dan stabiel tot Vic, waar een kleine piek van 38.000 voertuigen is. Tussen Vic en Ripoll daalt de intensiteit van 25.000 naar 15.000 voertuigen.[11]

Referenties

Autopistas, autovías en carreteras autonómicas in Catalunya

Estado de España: A-2AP-2A-7AP-7A-14A-22A-24A-26A-27

Overige: B-10B-20B-21B-22B-23B-24B-25B-30B-40LL-11LL-12T-11

Carreteras autonómicas

C-12C-13C-14C-15C-16C-17C-25C-26C-28C-31C-32C-33C-35C-37C-38C-41C-42C-43C-44C-45C-51C-53C-54C-55C-58C-59C-60C-61C-62C-63C-65C-66C-73C-74C-75

(gedeeltelijke) autopistas en autovías in vet.