China–Pakistan Economic Corridor

Uit Wegenwiki
(Doorverwezen vanaf CPEC)
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
De primaire wegverbinding van CPEC: vanaf de Khunjerab Pass op de grens met China tot aan de haven van Gwadar in Balochistan.

De China–Pakistan Economic Corridor, afgekort CPEC, is een megaproject in aanbouw in Pakistan.[1] CPEC omvat de bouw van grootschalige (transport)infrastructuur in Pakistan, om zowel het interne transport in Pakistan te verbeteren als een verbinding van China naar het Midden-Oosten te realiseren.

Achtergrond

Pakistan is een groot en dichtbevolkt land, maar had tot in de 21e eeuw een onderontwikkeld wegennet, zo waren er bijna geen autosnelwegen of moderne hoofdwegen. Lange tijd had Pakistan slechts een paar autosnelwegen in het noorden van het land. De belangrijkste havenstad van Pakistan is Karachi, dit is tevens de grootste stad van het land. Maar de andere grote steden liggen in het midden en oosten van het land.

Transport over land naar het westen van China werd extra belemmerd door het Karakoram, het op één na hoogste gebergte ter wereld. De Karakoram Highway (N-35) over de 4.693 meter hoge Khunjerab Pass was de enige wegverbinding tussen Pakistan en China en zeer tijdrovend om te rijden. Bovendien is deze route in de winter slecht begaanbaar door sneeuwval en lawines.

China heeft strategische belangen bij een verbeterde toegang naar het westen, de traditionele vaarroute voert helemaal rond Zuidoost-Azië naar havens in Oost-China en vervolgens over land naar West-China, met name de provincie Xinjiang. China heeft relatief weinig olie en gas en is daarbij afhankelijk van het buitenland.

Tussen 2002 en 2006 is door China al de haven van Gwadar aangelegd. Het was gepland deze grootschalig uit te breiden als toegangspoort naar de wereldzee en de Perzische Golf, maar het conflict in Pakistan met de Taliban en andere groeperingen zette deze plannen in de ijskast. Pakistan heeft zelf belang bij de ontwikkeling in deze afgelegen regio Balochistan.

Projecten

Om dit te verbeteren is de China-Pakistan Economic Corridor opgericht, één van de belangrijkste pijlers van het Chinese Belt and Road Initiative. In 2013 werd een memorandum of understanding ondertekend door beide regeringen voor de oprichting van een economische corridor over de lengte-as van Pakistan. In 2015 tekenden beide landen een overeenkomst om voor $ 46 miljard aan projecten uit te voeren, op dat moment het equivalent van 20% van het BBP van Pakistan.

Gwadar

De omgeving van Gwadar is gemodelleerd op een Special Economic Zone zoals deze in China bestaan. In de periode 2002-2007 is een aanvang gemaakt met de grootschalige lokale infrastructuur in Gwadar, bestaande uit een grid van wegen in de woestijn. Vanwege het uitblijven van verdere ontwikkeling bleef dit de jaren daarna grotendeels onbenut. In 2018 werd een aanvang gemaakt met de East Bay Expressway als voornaamste ontsluiting van de haven van Gwadar.

M8 door Balochistan

Tussen 2004 en 2009 is de M8 aangelegd als een 892 kilometer lange verbinding van Ratodero tot Gwadar. Deze weg verbindt de regio Gwadar met de rest van het Pakistaanse wegennet in het centrale deel van het land. Deze weg werd vaak getypeerd als een motorway, maar is geen motorway zoals elders in Pakistan of de wereld, maar een relatief goed uitgebouwde enkelbaans weg met tegenverkeer door afgelegen woestijngebied in Balochistan.

Lahore - Sukkur motorways

Vervolgens is gebouwd aan motorways in het centrale deel van Pakistan, met name gericht op het verbeteren van de verbindingen door de vallei van de rivier de Indus, deze moesten de grote steden in het noorden en oosten van Pakistan met de havenstad Karachi verbinden. Deze projecten zijn de M3, M4 en M5 tussen Lahore en Sukkur, opengesteld in 2019. Het openstellen van deze autosnelwegen betekenden een revolutie in de mobiliteit in Centraal-Pakistan.

Karakoram Highway

In Noord-Pakistan is de Karakoram Highway (N-35) opgewaardeerd over een lengte van 887 kilometer. Het grootste deel hiervan is niet als autosnelweg aangelegd, zelfs met de tientallen miljarden aan investeringen in CPEC kon men niet rechtvaardigen om door dergelijk terrein een volledige autosnelweg aan te leggen. Alleen tussen Islamabad, Hariput, Abbottabad en Mansehra is de Hazara Motorway aangelegd, ten noorden daarvan is de weg als tweestrooks autoweg ontwikkeld. In 2020 kwam deze corridor gereed tot de Indusvallei in Thakot. De Khunjerab Pass is verhard, maar vanwege sneeuw in de winter maandenlang gesloten voor vrachtverkeer. Daarom is de CPEC geen wintervaste verbinding, echter een bruikbare upgrade is hier niet mogelijk gezien de afstand van de weg die op grote hoogte ligt. Een basistunnel die lager dan 4.000 meter hoogte ligt zou circa 35 kilometer lang moeten zijn.

CPEC Western Route

In rood de Western Route van CPEC.

De CPEC Western Route, of 'Western Alignment', is een alternatieve route die opgewaardeerd wordt die westelijker ligt dan de centrale route door de Indusvallei. Deze route voert van Islamabad via Dera Ismail Khan en Quetta richting Gwadar, gedeeltelijk dichter langs de grens met Afghanistan. De westelijke route heeft een strategisch doel voor Pakistan, om deze afgelegen streek beter te ontwikkelen. Dit project omvat de M14 tussen Islamabad en Dera Ismail Khan, de N-50 naar Quetta, een stuk van de N-25 rond Quetta en de N-85 door Balochistan.

Referenties