Centraal-Afrikaanse Republiek

Uit Wegenwiki
(Doorverwezen vanaf Centraal Afrikaanse Republiek)
Ga naar: navigatie, zoeken
Flag of the Central African Republic.svg
République centrafricaine
Centraal-Afrikaanse Republiek.png
Hoofdstad Bangui
Oppervlakte 622.984 km²
Inwonertal 4.709.000
Lengte wegennet 643 km
Lengte snelwegennet 0 km
Eerste snelweg nvt
Benaming snelweg nvt
Verkeer rijdt rechts
Nummerplaatcode RCA

De Centraal-Afrikaanse Republiek, afgekort "CAR" is een land in het midden van Afrika. Het land telt 4,7 miljoen inwoners en is 15 keer zo groot als Nederland. De hoofdstad is Bangui.

Inleiding

De Centraal-Afrikaanse Republiek ligt, zoals de naam al aanduidt, in het midden van Afrika. Het ligt niet aan zee, en grenst in het noorden aan Tsjaad, in het oosten aan Sudan en Zuid-Sudan, in het zuiden aan de Democratische Republiek Congo en in het westen aan Kameroen. Het land meet ruim 1.400 kilometer van oost naar west en circa 750 kilometer van noord naar zuid en is vergelijkbaar in omvang met Oekraïne. De hoofdstad Bangui telt 623.000 inwoners en ligt in het zuiden van het land aan de grens met de DRC. Het land is voornamelijk vlak tot glooiend, met overwegend savannes. Het noordoosten is enigszins verwoestijnd, het zuidwesten kent regenwoud. De zuidelijke grens wordt gevormd door de machtige rivier de Congo. Het land heeft een tropisch klimaat, alhoewel het noorden erg droog is.

De CAR is één van de minst ontwikkelde landen van Afrika, waarbij een groot deel van de economie informeel is. De economie wordt gedomineerd door kleinschalige landbouw, die vooral in de eigen voedselvoorziening voorziet. In de afgelopen 50 jaar is de bevolking verviervoudigd, maar blijft relatief klein. Bangui is veruit de grootste stad, met het nabijgelegen Bimbo als tweede stad met 124.000 inwoners. Daarnaast zijn er nog slechts een beperkt aantal kleinere steden, een groot deel van de bevolking woont op het platteland. De Centraal-Afrikaanse Republiek is momenteel een democratisch land, maar kent een geschiedenis van coups en dictaturen. Het land gebruikt de CFA-Frank, deze munt vormt een monetaire unie vergelijkbaar met de eurozone in centraal Afrika in 6 landen.

Wegennet

Het wegennet in de Centraal-Afrikaanse Republiek is extreem onderontwikkeld. Het wegennet is circa 24.000 kilometer lang, maar slechts 730 kilometer weg is verhard. Zelfs in de hoofdstad Bangui zijn vrijwel alle wegen onverhard. Transport verloopt dus moeizaam. Ook zijn er geen bruggen over de rivier de Congo, zodat wegtransport naar de DRC altijd via veerdiensten moet, voor zover die bestaan. In de Centraal-Afrikaanse Republiek zijn nog geen 2.000 personenauto's geregistreerd, en circa 1.600 vrachtwagens. Verkeersproblemen doen zich dan ook vrijwel niet voor - er is simpelweg vrijwel geen autoverkeer. Met name de wegen naar het noorden en oosten zijn in slechte toestand. Er zijn omvangrijke gebieden waar helemaal geen wegen lopen. Door de geïsoleerde ligging van de Centraal-Afrikaanse Republiek, het ontbreken van (goederen)spoorlijnen en andere transportmiddelen is het verkrijgen van brandstof vaak een lastige zaak.

Flag of the Central African Republic.svg Route Nationales in de Centraal-Afrikaanse Republiek Flag of the Central African Republic.svg

N1N2N3N4N5N6N8N9N10N11


Geschiedenis

   route nationale
   geasfalteerd (status 2014)

De Centraal-Afrikaanse Republiek werd in 1960 onafhankelijk van Frankrijk. Het land was één van de minst ontwikkelde gebieden uit de koloniale tijd van Frankrijk, infrastructuur was er vrijwel niet. Aangezien het land niet aan zee ligt, is het van buitenlandse havens afhankelijk voor de import en export. De primaire havens waren in de jaren '60 Pointe-Noire in Congo en Douala in Kameroen. Vanwege het nauwelijks ontwikkelde wegennet ging export oorspronkelijk via een tijdrovende en dure route over de rivieren Ubangi, Congo en een spoorlijn. Deze route vereiste veel overslag en was inefficiënt.

Eind jaren '60 werd getracht een Trans-Equator Route te ontwikkelen, die vanaf N'Djamena in Tsjaad naar Pointe-Noire in de Republiek Congo liep, door het westen van de Centraal-Afrikaanse Republiek. Als onderdeel hiervan is tussen 1969 en 1972 de eerste langere route geasfalteerd, de hedendaagse N6 van Bangui naar Mbaïki. Een verdere verlenging door de dichte regenwouden van de Republiek Congo bleek al snel onpraktisch, daarna werd getracht een zuidelijke route naar Douala te ontwikkelen, ook via de N6, maar deze bleek ook niet haalbaar.

Het wegenbudget bedroeg begin jaren '70 minder dan $ 5 miljoen per jaar. In 1971 werd het wegenfonds opgericht, dat voornamelijk gefinancierd werd via brandstofaccijnzen. Midden jaren '70 werd slechts de helft van de belastingen op weggebruikers in het wegennet geïnvesteerd in projecten en onderhoud. Rond 1976 beschikte het land over ongeveer 300 kilometer geasfalteerde weg, een lengte dat in de 30 jaar erna nauwelijks zou toenemen. In de jaren '70 was er amper sprake van capabel personeel om verkeersprojecten uit te voeren, bijna alle verkeersprojecten in het land zijn door buitenlandse bedrijven ontworpen en uitgevoerd.

Later in de jaren '70 ging de focus meer uit naar het ontwikkelen van de noordelijke route naar Kameroen, via de N1 en N3. Eind jaren '70 is daarvan circa 150 kilometer van de N1 geasfalteerd van Bangui tot Bossembélé. De aansluitende N3 was gepland om ook snel te asfalteren, maar conflicten, instabiliteit en geldgebrek zorgde ervoor dat dit sterk vertraagd werd. In 2010 was nog praktisch de gehele N3 van Bossembélé tot de grens met Kameroen een slechte zandweg. De N3 is grotendeels in de periode 2011-2013 geasfalteerd, waarmee het land eindelijk zijn fatsoenlijke export-route verkreeg. De N1-N3 maakten in 2014 ongeveer driekwart van alle geasfalteerde kilometers in het land uit.

Wegnummering

Het wegennet is genummerd met Route Nationale nummers (RN), in een min of meer radiaal systeem vanuit Bangui. Daarnaast is er een Route Régional systeem (RR). Slechts een klein deel is verhard.

  • RN1 Bangui - Bossangoa - grens met Tsjaad (noordwaarts)
  • RN2 Bangui - Sibut - Bambari - Bangassou - grens met Sudan (oostwaarts)
  • RN3 RN1 - Bouar - Baboua - grens met Kameroen (westwaarts)
  • RN4 Damara (RN2) - Batangafo - Kabo - grens met Tsjaad (noordwaarts)
  • RN5 Bambari (RN2) - Bria - Birao
  • RN6 Bangui - Mbaïki - Berbérati - Gamboula - grens met Kameroen (westwaarts)
  • RN8 Sibut (RN2) - Dékoa - Ndéle - Birao - grens met Sudan (oostwaarts)
  • RN10 Berbérati - Nola - grens met Kameroen (westwaarts)
  • RN11 Baoro (RN3) - Carnot (RN6)

Bewegwijzering

Bewegwijzering is vrijwel non-existent in de Centraal-Afrikaanse Republiek.

Referenties


Wegen van Afrika

AlgerijeAngolaBeninBotswanaBurkina FasoBurundiCentraal Afrikaanse RepubliekComorosCôte d'IvoireDemocratische Republiek CongoDjiboutiEgypteEquatoriaal GuineaEritreaEthiopiëGabonGambiaGhanaGuineaGuinea-BissauKaapverdiëKameroenKenyaLesothoLiberiaLibiëMadagaskarMalawiMaliMarokkoMauritaniëMauritiusMozambiqueNamibiëNigerNigeriaRepubliek CongoRwandaSão Tomé and PríncipeSenegalSeychellenSierra LeoneSomaliëSudanSwazilandTanzaniaTogoTsjaadTunesiëUgandaZambiaZimbabweZuid-AfrikaZuid-Sudan