Col du Petit-Saint-Bernard

Uit Wegenwiki
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Flag of France-Italy.png
Col du Petit-Saint-Bernard

Colle del Piccolo San Bernardo

Col du Petit-Saint-Bernard.jpg
Hoogte 2.188 m
Weg D1090 / SS 26
Hellingspercentage 8%
Verboden voor aanhangers? nee
Wintersluiting november-juni
Opengesteld ?
Kaart kaart

De Col du Petit-Saint-Bernard (Italiaans: Colle del Piccolo San Bernardo, Nederlands: Kleine Sint Bernhardpas) is een bergpas in de Alpen, gelegen op de grens van Frankrijk en Italië. De 2.188 meter hoge bergpas is de noordelijkste bergpas tussen beide landen.

Kenmerken

De Col du Petit-Saint-Bernard richting Frankrijk.
De Colle del Piccolo San Bernardo richting Italië.

De Col du Petit-Saint-Bernard verbindt de vallei Tarentaise (Isère) in Frankrijk met de vallei van Aosta in Italië. Het is de noordelijkste bergpas tussen Frankrijk en Italië en de eerste wegverbinding ten zuiden van de Mont Blanc. De Col du Petit-Saint-Bernard is een oost-west georiënteerde bergpas, over de pas lopen de Franse D1090 (ex-N90) en de Italiaanse SS26.

De bergpas begint in Séez, een klein dorp net ten oosten van het grotere Bourg-Saint-Maurice. De pasroute begint hier op 900 meter boven zeeniveau, direct volgen hele series haarspeldbochten tot het wintersportgebied van La Rosière. Via 19 haarspeldbochten stijgt de weg naar 1.800 meter hoogte in La Rosière. Vervolgens is de stijging meer geleidelijk, de weg is hierna smaller en ligt grotendeels boven de boomgrens in een hooggelegen vallei. Aan Franse zijde ligt de refuge op enige afstand voor de daadwerkelijke pashoogte.

Op het hoogste deel van de pas is de D1090 / SS26 vrij vlak, met een 2,5 kilometer lang traject dat weinig hoogteverschillen en bochten kent. Op de pashoogte liggen oude fortificaties en barrières die het onmogelijk moeten maken om met tanks de pas over te rijden. Aan weerszijden van de pas liggen bergen met toppen tot 3.000 meter, maar de Mont Blanc is bij helder weer af en toe zichtbaar en ligt ongeveer 18 kilometer pal naar het noorden.

Aan Italiaanse zijde ligt het Lago de Verney, hier zijn een paar krappe haarspeldbochten. Daarna daalt men in etappes af naar het op 1.500 meter hoogte gelegen dorp La Thuille, de weg daalt hier weer tot onder de boomgrens. De weg daalt daarna wat geleidelijker naar de Valle d'Aosta, die men bereikt bij het op 1.000 meter hoogte gelegen Chenoz. Vanaf hier kan men westwaarts naar de Tunnel du Mont Blanc en oostwaarts naar Aosta en de Col du Grand-Saint-Bernard.

De Col du Petit-Saint-Bernard, de eerst volgende noordelijke Alpenkruising is de Tunnel du Mont Blanc, hemelsbreed 17 kilometer noordelijker, en de Col du Grand-Saint-Bernard naar Zwitserland, hemelsbreed 30 kilometer ten noordoosten van de Col du Petit-Saint-Bernard, maar over de weg een afstand van bijna 90 kilometer. Naar het zuiden is de eerstvolgende pas tussen Frankrijk en Italië de Col du Mont-Cenis, hemelsbreed ruim 50 kilometer zuidelijker. De bergpas is gelegen tussen de Alpes grées (Grajische Alpen) naar het zuiden en het Massif du Mont-Blanc naar het noorden.

Geschiedenis

De bergpas wordt al sinds de oudheid gebruikt tussen Frankrijk en Italië. De pasweg is midden 19e eeuw door Napoleon III aangelegd. De pas lag oorspronkelijk geheel in de historische regio Savoye en was één van de belangrijkste verbindingen tussen het westelijk en oostelijk deel van Savoye. Het westelijk deel werd pas in 1860 een onderdeel van Frankrijk en het oostelijk deel in 1861 een onderdeel van Italië, waarmee de pas op de grens van Frankrijk en Italië kwam te liggen. De Col du Petit-Saint-Bernard wordt slechts sporadisch door de Tour de France aangedaan.

Hedendaags belang

De Col du Petit-Saint-Bernard heeft bovenregionaal belang tussen de vallei Tarentaise in Frankrijk en de Valle d'Aosta in Italië. De pas wordt in de winter echter niet opengehouden. Voor zwaar verkeer verloor de pas significant aan belang toen in 1965 de Tunnel du Mont-Blanc opende, vrachtverkeer rijdt tegenwoordig niet meer over de bergpas. De bergpas heeft tegenwoordig hoofdzakelijk een toeristisch belang, waarbij aan Franse zijde de dorpen sterk gericht zijn op wintersport, maar aan Italiaanse zijde veel minder. Daardoor is er aan Italiaanse zijde meer sprake van een zomertoerisme dan aan Franse zijde.

Referenties