Dominion Land Survey

Uit Wegenwiki
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

De Dominion Land Survey (DLS) was de methode die gebruikt werd om het land op te meten en het wegennet in een grid te verdelen in het westen van Canada. In tegenstelling tot de concession roads in Ontario en Québec, die in grids van 2 bij 2 kilometer waren ontwikkeld, werd de DLS in vierkante mijlen ontwikkeld. De DLS werd voornamelijk toegepast in de provincies Manitoba, Saskatchewan, Alberta en British Columbia. De DLS is 's werelds grootste grid dat in één systeem is ontwikkeld. Het omvat 800.000 km² land.

Geschiedenis

De Dominion Land Survey begon in 1871, kort nadat Manitoba en de Northwest Territories een deel van Canada werden. Het systeem werd vanaf Manitoba naar het westen toe ontwikkeld. Destijds was voorzien dat de Prairie Provinces (Manitoba, Saskatchewan & Alberta) agrarische economieën zouden ontwikkelen en een landverdelingssysteem zou daarbij helpen. Een aantal gebieden werden geen onderdeel van de DLS, zoals indianenreservaten, federale parken en wapentestgebieden. De DLS was het begin van de ontwikkeling en kolonisatie van het westen van Canada. Bij het vastleggen van het land en de grids kwamen enorme hoeveelheden papierwerk bij, genoeg om 200 spoorwagons te vullen.

Ontwikkeling

Er werden 7 noord-zuidmeridianen ontwikkeld, vanaf net ten westen van Winnipeg tot de Pacifische kust. Eind 19e eeuw werden eenvoudige instrumenten en astronomische waarnemingen gebruikt om het land in te meten. Destijds was dit behoorlijk accuraat, maar later zijn er foutmarges tot enkele honderden meters in gebleken. Oost-west werden baselines ontwikkeld, de zuidelijkste was 49 graden noord, die grotendeels de grens tussen Canada en de Verenigde Staten vormt. Daarna zijn elke 24 mijl ten noorden daarvan oost-west baselines vastgesteld. De noordelijkste ligt op 60 graden noord, zijnde de grens met de Northwest Territories. Op de kruising van een noord-zuidmeridiaan en een oost-west baseline werden townships ingemeten. Een township was een oppervlakte en een deel daarvan werd soms een dorp, maar niet in alle gevallen.

Omdat meridianen uiteindelijk samenkomen op de Noordpool, nemen deze naar het noorden toe in breedte af. Daardoor werd halverwege elke baseline een correction line ingevoerd ter correctie. Daardoor is er geen zuiver grid op de kaart, maar wordt deze telkens gecorrigeerd om even grote percelen in oppervlakte te krijgen. Hierdoor zijn de grenzen tussen de provincies geen rechte lijnen zoals in de Verenigde Staten, maar gekarteld vanwege deze correction lines. Alleen op wat gedetailleerdere kaarten is dit te zien. Het gaat dan vooral om de grens tussen Manitoba en Saskatchewan.

Townships werden opgedeeld in 36 gebieden van 1 vierkante mijl. Deze werden genummerd van oost naar west, met de noordelijke rij van west naar oost, en weer andersom tot er 36 percelen van 1 mijl waren.

Road allowance

In het systeem werd ruimte vrijgemaakt voor een toekomstige weg, een road allowance. Daardoor liggen baselines niet exact 24 mijl uit elkaar, het systeem wijkt hier af van het Amerikaanse Public Land Survey System, die geen ruimte vrijhield voor wegen. Het DLS heeft daarom iets grotere grids dan de PLSS, het verschil is ongeveer 30 meter. Over veel road allowances zijn later daadwerkelijk wegen aangelegd die het grid vormen, maar niet in alle gevallen.

De noord-zuidroutes worden een Range Road genoemd, de oost-westroutes een Township Road. Vanwege het karakter van hoofdzakelijk oost-westverkeer in het westen van Canada zal een reiziger veel vaker een Range Road kruisen dan een Township Road. De Range Roads zijn genummerd in Alberta en Saskatchewan.

Zie ook

Referenties