Dreirosenbrücke

Uit Wegenwiki
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Dreirosenbrücke
A3 CH.svg
Blank.png
Overspant Rhein
Rijstroken 2x2
Totale lengte 265 meter
Hoofdoverspanning 105 meter
Hoogte brugdek 8,15 meter
Openstelling 01-09-1934
Verkeersintensiteit 56.600 mvt/etmaal
Locatie kaart

De Dreirosenbrücke of Brück St. Johann is een brug in Zwitserland. De brug is onderdeel van de Zwitserse A3 en is 265 meter lang. De brug ligt midden in het stedelijke gebied van Basel.

Kenmerken

De 265 meter tellende Dreirosenbrücke gaat over de rivier de Rhein heen, en ligt in de stad Basel. Ten oosten van de brug ligt de Horburgtunnel waarna de Verzweigung Wiese volgt. Ten westen van de brug bevindt zich de St. Johanntunnel waarna de grensovergang met Frankrijk volgt. Verder liggen de aansluitingen Basel-St. Johann en Basel-Klybeck aan de uiteinden van de brug. De brug maakt deel uit van de Nordtangente Basel.

De Dreirosenbrücke is een liggerbrug en heeft twee verdiepingen. Over het onderste brugdek ligt de 2x2 rijstroken tellende A3, die een uitzicht heeft op de Rhein door middel van een glazen constructie. Het bovenste dek wordt bezet door een weg voor lokaal verkeer die 2x1 rijstroken telt, een fietspad, een tramlijn en een brede boulevard voor voetgangers. De brug is in totaal 33 meter breed en ligt 8,15 meter boven het wateroppervlak. De brug heeft 3 overspanningen van 77 m + 105 m + 84 m. In het onderste dek van de brug geldt een maximumsnelheid van 80 km/h, bovenop is 50 km/h de maximumsnelheid.[1][2]

Geschiedenis

De bouw van de eerste Dreirosenbrücke ging van start op 11 juli 1931. Sinds 1897 was er al een roep van de Baselse bevolking geweest om een brugverbinding tussen de stadsdelen St. Johann en Horburg. Op 1 september 1934 werd de brug geopend voor verkeer. De destijds stalen kokerliggerbrug was in totaal 18 meter breed. Maar in de jaren erna nam het doorgaande verkeer snel toe en er moest gezocht worden naar een goede doorgaande route door Basel.

De eerste studies naar een doorgaande route door Basel werden gedaan in 1970. Men zocht destijds al naar oplossingen om de stad Basel te doorkruisen omdat men in 1963 afspraken met Frankrijk had gemaakt over een tracé van de A3 dat zou aansluiten op de A35. In 1976 gaf de Bundesrat (federale raad) opdracht voor de oprichting van een algemeen project voor het tracé door Basel. Dit werd echter in 1981 massaal afgewezen in een referendum over het plan, vooral vanwege het gebrek aan tunnels destijds. In 1986 werd het plan met aanpassingen geaccepteerd in een referendum. In 1989 werd de A35 in Frankrijk geopend voor verkeer, maar het tangent door Basel zou nog zo'n 20 jaar op zich laten wachten. En een groot deel van die tijd zou al het doorgaande verkeer, dat mede gecreëerd werd door de A35, over de oude 18 meter brede Dreirosenbrücke rijden.

In 1998 werd begonnen met de nieuwe dubbeldeks Dreirosenbrücke. De brug zou met 33 meter aanzienlijk breder worden dan de oude brug. Op 21 november 2001 werd het noordelijke deel van de brug al in gebruik genomen, waarna in de herfst van 2002 de oude brug werd afgebroken. Op 1 oktober 2002 werd begonnen met de werkzaamheden aan het zuidelijke deel van de brug, waarna deze brug op 8 november 2004 in gebruik werd genomen, en de nieuwe Dreirosenbrücke een feit was. In 2007 werd het gehele tracé door Basel afgerond. De brug heeft naar verluid circa 58 miljoen CHF gekost en staat samen met de St. Johanntunnel en de Horbergtunnel bekent als één van de ingewikkeldste en duurste stukken weg in Europa.[3][4]

Verkeersintensiteiten

In 2013 reden er zo'n 56.600 voertuigen per dag over de brug.[5] Filevorming kan in de vakantieperiode voorkomen op de brug. In de richting van Zürich/Luzern kan door terugslag van de A2 file ontstaan op het onderste dek van de brug.

Referenties