EN120 (Angola)

Uit Wegenwiki
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
EN120.svg
EN120 Angola map.png
EN120 / N120
Begin Nóqui
Einde Namacunde
Lengte 1.790 km
Route

Flag of the Democratic Republic of the Congo.svg N1 FR.svg

Centrum.svg Nóqui

Centrum.svg M'Banza Congo EN210.svg

Centrum.svg Uíge EN220.svg

Centrum.svg Dange

Centrum.svg Quibaxe

Centrum.svg Bula EN225.svg

Centrum.svg Quilombo dos Dembos

Centrum.svg N'Dalatando EN230.svg

Centrum.svg Dondo EN321.svg

Centrum.svg Quibala EN240.svg

Centrum.svg Huambo EN260.svg

Centrum.svg Chipindo

Centrum.svg Cuvango EN280.svg

Centrum.svg Ondjiva EN295.svg

Centrum.svg Namacunde

Flag of Namibia.svg B1 NA.svg

De EN120 of N120, voluit de Estrada Nacional nº 120, is een estrada nacional in Angola. De weg vormt een noord-zuidroute door het hele land, vanaf de grens met de D.R. Congo bij Nóqui via Uíge, Huambo en Ondjiva naar de grens met Namibië. In theorie is het de belangrijkste noord-zuidroute voor internationaal verkeer, de Trans-Africa Highway 3 volgt grotendeels deze route. De EN120 is met een lengte van bij benadering 1.790 kilometer ook één van de langste nationale wegen van Angola.

Routebeschrijving

Noordelijk Angola

De EN120 begint op de grens met de Democratische Republiek Congo bij Nóqui, de grensovergang ligt op de helling van de rivier de Congo. Aan Congolese zijde gaat een stadsweg verder door de stad Matadi naar de N1. De weg is alleen in het plaatsje Nóqui geasfalteerd, daarbuiten is de weg een onverharde weg over een lengte van circa 50 kilometer tot Mepala. Hierna ligt weer een verharde weg naar M'banza-Kongo, de belangrijkste regionale plaats in deze regio. In M'banza-Kongo kruist men de EN210. Zuidelijk van M'banza-Kongo is de weg weer onverhard, uiteindelijk loopt deze dood in het gehucht Salvé. Door de vallei van de rivier de Mebridege ligt geen wegverbinding tot aan Quichipi, wat 30 kilometer zuidelijker ligt.

De EN120 is daarna opnieuw een zandweg, ditmaal een iets verbeterde route naar Uíge. De weg is tot vlak voor Uíge een onverharde weg, door Uíge is de weg geasfalteerd. Uíge is één van de belangrijkste plaatsen in het noorden van Angola, gelegen op circa 800 meter boven zeeniveau. De EN120 buigt dan naar het zuidwesten af en volgt een vrij bochtige route door een meer bergachtig gebied met dichte bossen. Hier liggen weinig plaatsen, maar de weg is hier wel over grotere afstand verhard, vermoedelijk tot aan Bula-Atumba.

De weg is vervolgens 60 kilometer onverhard, ruim ten noorden van Golungo Alto is de weg weer verhard. De route maakt vervolgens een zig-zag naar de stad N'dalatando, één van de grotere plaatsen in de regio. De weg voert vervolgens zuidwestwaarts naar Dondo, waarna er een brug over de rivier de Cuanza ligt. De EN120 is vanaf hier over grote afstanden verhard.

Centraal-Angola

De EN120 neemt vanaf Dondo ook verkeer vanuit Luanda naar het centrale deel van Angola op. De route is hier een relatief modern ontworpen verharde weg door de hooglanden. De weg ligt hier op 1.300 tot 1.500 meter boven zeeniveau. De EN120 verloopt via Quibala, Waku-Kungo en Alto Hama naar Huambo, de grootste stad van Centraal-Angola. Dit traject kent weinig serieuze hoogteverschillen, het is één van de modernste doorgaande wegen in Angola.

Zuidelijk Angola

Na Huambo is de weg nog zo'n 90 kilometer verhard en gaat dan ter hoogte van een stuwmeer over in een zandweg. De weg voert dan over de vlakke hooglanden met woestijnachtige savanne zuidwaarts. De weg is hier over grote afstanden een zandweg, vermoedelijk tot vlak voor Ondjiva. Dit is wel een verbeterde zandweg, met lange rechte stukken door zanderig gebied. Ondjiva is de voornaamste plaats in het uiterste zuiden van Angola. De weg is vanaf hier doorgaand verhard tot aan de grens met Namibië bij Namacunde. Het grenscomplex is het grootste van Angola, met een enorm parkeerterrein voor vrachtwagens. Aan Namibische zijde gaat de hoofdweg B1 verder zuidwaarts door Oshikango, uiteindelijk naar Windhoek.

Geschiedenis

De EN120 is in theorie één van de belangrijkste wegen van Angola, vermoedelijk waren aanzienlijke delen van met name het centrale deel al tijdens de koloniale periode verhard. Tijdens de Angolese burgeroorlog tot 2002 zijn delen beschadigd geraakt of hadden jarenlang geen onderhoud gehad. Vooral belangrijk is het traject van Dondo naar Huambo, waar verkeer vanuit Luanda op aansluit, dit is één van de belangrijkste wegen van Angola. De weg is na het einde van de oorlog over een afstand van 420 kilometer tussen Dondo en Huambo gemoderniseerd, dit was één van de prioriteitsprojecten uit die tijd.[1][2] Het was één van de eerste wegen die weer over grote afstanden in goede staat was, deze renovatie is omstreeks 2008-2009 afgerond.

Noordelijker is de weg minder gestructureerd aangepakt. Delen van de route in Noord-Angola zijn onverhard of zelfs ontbrekend. In de omgeving van Quibaxe is de weg omstreeks 2010 geasfalteerd, zuidelijker tot Bula-Atumba is de weg omstreeks 2015 geasfalteerd. In 2017 was de weg ten zuiden van Bula-Atumba nog onverhard.

In het uiterste noorden van Angola was aanvankelijk een andere route naar de D.R. Congo verhard, namelijk vanaf M'banza-Kongo noordwaarts tot de grens met Luvo, dit is circa 2012 uitgevoerd. Deze grensovergang ligt circa 70 kilometer oostelijker dan die van Nóqui. In theorie verbindt de oostelijke grensovergang beter richting Kinshasa dan de omweg via Matadi. Omstreeks 2017 is een zijtak van deze route tot aan Mepala als nieuwe verharde weg aangelegd. vanaf 2020 is ook het deel tussen Nóqui en Mepala geasfalteerd.[3]

In het uiterste zuiden van Angola is de weg al voor 2004 aangelegd als moderne asfaltweg naar de grens met Namibië. Dit is één van de belangrijkste grensovergangen van Angola, één van de weinige die aan beide kanten op een verharde weg uit komt. In de periode 2010-2013 is aan Angolese zijde een enorm parkeerterrein voor vrachtwagens aangelegd, feitelijk is de hele grensovergang aan Angolese zijde vervangen door een nieuw complex ten oosten van de oude grensovergang. In 2014 is ook een rondweg van Ondjiva aangelegd.[4] Dit was destijds de enige rondweg van heel Angola buiten Luanda.

In 2020-2021 was nog ongeveer 730 van de 1.790 kilometer van de EN110 een onverharde weg. Ook ontbrak nog 30 kilometer in het noorden van Angola. De situatie was het best in het centrale deel van Angola, in het noorden wisselden onverharde en verharde delen zich af, in het zuiden was nog een lang traject van meer dan 400 kilometer onverhard.

Referenties

Flag of Angola.svg Estradas nacionais in Angola Flag of Angola.svg

EN100.svg EN101.svg EN105.svg EN110.svg EN120.svg EN140.svg EN160.svg EN165.svg EN170.svg EN180.svg EN190.svg EN195.svg

EN200.svg EN201.svg EN202.svg EN210.svg EN220.svg EN223.svg EN225.svg EN230.svg EN240.svg EN245.svg EN250.svg EN260.svg EN280.svg EN295.svg

EN311.svg EN312.svg EN313.svg EN321.svg EN322.svg EN323.svg EN346.svg EN350.svg EN352.svg EN354.svg EN358.svg EN372.svg EN380.svg

Via Expressa Fidel CastroAutoestrada N'zeto - Soyo