Exurb

Uit Wegenwiki
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Een exurb (extra-urbaan) zijn doorgaans welvarende forenzenplaatsen die nog buiten de gebruikelijke suburbs van een stad liggen. Kenmerkend aan exurbs is de lage bebouwingsdichtheid, veel groen en grote afstand tot voorzieningen. Anders dan suburbs hebben exurbs bijna geen werkgelegenheid en voorzieningen. Exurbs zijn doorgaans de meest welvarende delen van een agglomerate, met hoge huizenprijzen en hoge inkomens. De bevolkingsdichtheid in een exurb is vaak niet veel meer dan 500 inwoners per vierkante kilometer.

Verenigde Staten

Exurbs komen veel voor in de Verenigde Staten. Hun ligging varieert, meestal zijn ze verder van de stad gelegen dan de traditionele suburbs, die in veel gevallen niet meer van elkaar en de traditionele stad te onderscheiden zijn. Exurbs liggen vaak in landelijk gebied, in berggebieden of langs de kust. In droge gebieden bestaan exurbs vaak uit grote huizen in de stijl van een ranch. Ze hebben vaak aansprekende namen als 'Carefree' of 'Green Acres' of 'Town and Country'. Veel, maar lang niet alle exurbs zijn zogenaamde 'gated communities', waar men een wijk alleen met toestemming van bewaking in kan. Exurbs zijn vaak de snelstgroeiende delen van een agglomeratie, maar omdat ze een lage bebouwingsdichtheid hebben, worden ze gekenmerkt door een lage bevolkingsdichtheid en relatief kleine inwonertallen, daardoor zijn exurbs vaak maar een klein aandeel van het totale inwonertal in een agglomeratie. Bij de meeste Amerikaanse agglomeraties hebben suburbs veruit de meeste inwoners van het stedelijk gebied. Sommige voormalige exurbs zijn opgenomen in de traditionele suburbs, bijvoorbeeld Hesperia, Victorville en Apple Valley in California die zijn gegroeid van kleinschalige exurbs tot dichter bebouwde suburbs.

Europa

Alhoewel de term exurb uit de Verenigde Staten stamt, komen dergelijke ontwikkelingen in Europa ook voor. Bijvoorbeeld in Polen zijn weinig traditionele suburbs rond de grote steden ontwikkeld, maar wel exurbane woonwijken verder buiten de stad, vaak met ondermaatse infrastructuur. In de voormalige Sovjetunie kwamen exurbs op zeer grote schaal voor, met name de vele zomerhuizen en datsja's rond grote steden, langs rivieren, in berggebieden en langs de kust. Veel dorpen rond grote steden in Noorwegen hebben een exurbaan karakter, door de valleien en bergketens zijn ze vaak verder van de centrale stad gelegen zodat ze niet zo goed als suburb te kwalificeren zijn.

In België is een groot deel van het platteland van Vlaanderen verstedelijkt met lintbebouwing, wat ook een vorm van exurbanisatie is. In Nederland komen exurbane ontwikkelingen weinig voor, vanwege het VINEX-beleid is de bouw van nieuwe woningen in het platteland beperkt en worden deze voornamelijk gebouwd als grootschalige woonwijken bij grote steden. Exurbane gebieden komen in Frankrijk wel vrij veel voor, bijvoorbeeld in de heuvels ten westen van Lyon en de vele plaatsen langs de Côte d'Azur. In Spanje is sprake van veel planmatige steden en vakantiedorpen, die soms een exurbaan karakter hebben. Met name rond Barcelona zijn veel exurbs in de bergen.

In het Verenigd Koninkrijk is een 'Green Belt' rond London gecreëerd om de uitbreiding van het stedelijk gebied tegen te gaan. Dit heeft geresulteerd in een kunstmatige beperking van het aanbod van huizen, waardoor de huizenprijzen in deze regio één van de hoogste ter wereld zijn. Als gevolg zijn daardoor veel plaatsen tot buiten de Green Belt ontwikkeld die soms als exurbaan betiteld worden. De bebouwingsdichtheid hiervan is echter vaak wat hoger dan exurbs in de Verenigde Staten. Vergelijkbaar met België zijn ook delen van met name Noord-Italië dichtbebouwd platteland. Deze zijn vaak niet als traditionele exurbs te betitelen, omdat ze vaak vanuit bestaande dorpen zijn gegroeid.

Verkeer

Kenmerkend aan exurbs is dat ze weinig grootschalige verkeersinfrastructuur hebben zoals de centrale steden en de suburbs. Het zijn meestal relatief kleine plaatsen met een paar duizend inwoners die met enkele kleinschalige wegen op het hoofdwegennet zijn aangesloten. Veel exurbs zoals in California liggen vrij ver van freeways. In exurbs is het vaak eenvoudig om bestaande infrastructuur op te waarderen door een verbreding, maar lastiger om nieuwe wegen aan te leggen vanwege de vele percelen, ondanks dat de bebouwingsdichtheid vrij laag is.

Zie ook

Referenties