Micronesië

Uit Wegenwiki
(Doorverwezen vanaf FSM)
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Federated States of Micronesia
Hoofdstad Palikir
Oppervlakte 702 km²
Inwonertal 101.000
Lengte wegennet 388 km
Lengte snelwegennet 0 km
Eerste snelweg nvt
Benaming snelweg nvt
Verkeer rijdt rechts
Nummerplaatcode FSM

De Federated States of Micronesia, afgekort FSM, ook wel bekend als kortweg Micronesia of Micronesië, is een eilandnatie in het westen van de Pacifische Oceaan. Het land bestaat uit 4 staten met 607 eilanden met een gezamenlijke oppervlakte van 702 km². De hoofdstad is Palikir.

Inleiding

Naam

De volledige naam van het land is de Federated States of Micronesia. Dit wordt vaak afgekort naar Micronesia of Micronesië, maar Micronesië is ook een grotere regio van het westelijke Pacifische gebied, dat ook Palau, Guam, de Northern Mariana Islands, de Marshall Islands en Kiribati omvat. Micronesië is één van drie geografische en culturele regio's van het Pacifisch gebied, naast het zuidelijker gelegen Melanesië en het oostelijker gelegen Polynesië.

Geografie

De Federated States of Micronesia bestaat uit vier staten: Yap, Chuuk, Pohnpei en Kosrae. De eilandengroep ligt verspreid over 2.900 kilometer oceaan, ten noorden van Papua Nieuw Guinea, ten zuiden van Guam en ten zuidwesten van de Marshall Islands.

Waar de andere eilanden van de regio Micronesië vooral uit atollen bestaan die amper boven de zeespiegel liggen, hebben de Federated States of Micronesia ook reguliere eilanden met een grotere landoppervlakte en meer hoogteverschillen. Het hoofdeiland Pohnpei is bergachtig en bebost, met de 782 meter hoge Nanlaud als hoogste punt. Chuuk is afwijkend omdat dit een atol is met een reusachtige lagune waarin traditionele eilanden liggen. Het eiland Yap is ook licht heuvelachtig. De eilanden Yap, Pohnpei en Kosrae zijn de primaire landmassa's van Micronesië.

De Federated States of Micronesia hebben een tropisch regenwoudklimaat, met warm en regenachtig weer gedurende het gehele jaar. De maximumtemperatuur ligt het hele jaar door rond 30°C. Op een groot deel van het gebied valt 2.500 tot 5.000 mm regen per jaar, piekend op meer dan 10.000 mm in de bergen van het eiland Pohnpei, wat één van de natste plaatsen ter wereld is. In de hoofdstad Palikir valt bijna elke maand 400 tot 500 mm regen.

Demografie

Het inwonertal van Micronesië piekte op circa 110.000 rond 2000 en zette daarna een krimp in, vooral vanwege migratie naar andere landen. Er is ook sprake van significante migratie binnen Micronesië, vooral van de kleine naar de grotere, meer stedelijke eilanden, vooral Pohnpei waar de hoofdstad Palikir is gelegen.

De bevolking van het land is Micronesisch die verschillende etnische groepen en taalgroepen omvatten. Het Engels is officiële taal en de primaire lingua franca en wordt vooral op de grotere eilanden gesproken. Daarnaast worden tal van Austronesische talen gesproken.

Micronesië heeft diverse grote dorpen, waarvan Weno op het eiland Moen in de staat Chuuk het grootste is. Kolonia op Pohnpei (niet te verwarren met Colonia op Yap) is de meest ontwikkelde plaats.

Economie

De economie van Micronesië bestaat hoofdzakelijk uit visserij en kleinschalige landbouw. Er zijn weinig grondstoffen, behalve fosfaat. Eén van de primaire inkomsten is financiële steun van de Verenigde Staten. De geïsoleerde ligging en beperkte infrastructuur zorgen ervoor dat er weinig toeristen naar Micronesië komen.

Geschiedenis

De eerste Europeanen die de eilanden aandeden waren Portugezen en Spanjaarden in de 16e eeuw. De eilanden werden bestuurd door Spanje vanuit Manila. Vanaf de jaren 1870 stond het gebied in toenemende mate onder invloed van Duitsland en in 1899 werd de eilandengroep door Spanje aan Duitsland verkocht. Het werd toen bestuurd als onderdeel van Deutsch-Neuguinea. Tijdens de Eerste Wereldoorlog werden de eilanden veroverd door Japan, waarna het onder Japans bestuur stond. In 1944 werd het veroverd door de Verenigde Staten. Het stond daarna vanaf 1947 onder Amerikaans bestuur als onderdeel van de 'Trust Territory of the Pacific Islands'. In 1979 besloten vier staten om samen te gaan als de Federated States of Micronesia. In 1986 sloot het een vrij associatieverdrag met de Verenigde Staten, waarmee het land onafhankelijk werd, maar nog wel sterk afhankelijk van de Verenigde Staten was.

Wegennet

Het eiland Pohnpei waar de hoofdstad Palikir is gelegen.

Micronesië had in 2022 een netwerk van 388 kilometer weg, waarvan 184 kilometer is verhard. Ongeveer 249 kilometer weg worden door de World Bank als primaire wegen beschouwd. Het verharde wegennet verkeert veelal in goede conditie.[1] De meeste wegen zijn wel smal en hebben vaak bebouwing langs de weg. Echte snelle wegen komen in Micronesië niet voor.

Op de meeste bewoonde atollen loopt maar één korte weg, door de bevolkingscentra. Er lopen wat meer wegen over het hoofdeiland Pohnpei, inclusief een volledige rondweg rond het eiland. De hoofdstad Palikir is meer een verzameling verspreide gebouwen dan een echte hoofdstad en telt 5.700 inwoners, met één doorgaande weg. Er zijn geen autosnelwegen in Micronesië, en het verkeer rijdt rechts. In de grootste stad Kolonia is sprake van een netwerk van verharde wegen en is er sprake van een stratenpatroon. De rondweg om het eiland Pohnpei is smal, maar biedt mooie uitzichten.

Een andere grotere bevolkingscentra is het eiland Yap. Hier ligt ook de belangrijkste luchthaven van Micronesië, en is sprake van een klein wegennet. Op Yap zijn enkele moderne kleine bruggen, de belangrijkste kunstwerken in Micronesië. Op het eiland Moen, waar ook de grootste plaats van Micronesië op ligt, is de weginfrastructuur minder modern, de meeste wegen zijn daar onverhard.

Vanwege de grote afstanden varen er geen veerdiensten tussen de eilanden, verkeer tussen de eilanden gaat per vliegtuig.

Wegnummering

Er is geen wegnummering in Micronesië.

Bewegwijzering

Er is geen bewegwijzering in Micronesië, wat er hangt is van provisorische aard, opgehangen door lokale bewoners.

Maximumsnelheid

Er is maar één algemene maximumsnelheid in Micronesië, namelijk 25 mph (40 km/h). In schoolzones gelden lagere maximumsnelheden.

Referenties

Wegen van Oceanië

AustraliëFijiKiribatiMarshall IslandsMicronesiëNauruNieuw-ZeelandPalauPapua New GuineaSamoaSolomon IslandsTongaTuvaluVanuatu

Amerikaans SamoaGuamHawaiiNorthern Mariana Islands, Frans-PolynesiëNieuw-CaledoniëWallis en Futuna, Cook IslandsNiuePitcairn IslandsTokelau