Falkland Islands

Uit Wegenwiki
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Falkland Islands
Hoofdstad Stanley
Oppervlakte 12.173 km²
Inwonertal 3.600
Lengte wegennet 862 km
Lengte snelwegennet 0 km
Eerste snelweg
Benaming snelweg
Verkeer rijdt links
Nummerplaatcode UK

De Falkland Islands of kortweg de Falklands, is een Brits overzees territorium in het zuiden van de Atlantische Oceaan. Het bestaat uit twee hoofdeilanden en kleinere eilanden. De eilanden hebben een oppervlakte van 12.173 km² en tellen 3.600 inwoners. De hoofdstad is Stanley.

Inleiding

Geografie

De Falkland Islands bestaan uit de twee hoofdeilanden West Falkland en East Falkland en 776 kleinere eilanden. De eilanden liggen in het zuiden van de Atlantische Oceaan, ongeveer 500 kilometer ten oosten van het zuiden van Argentinië en 1.200 kilometer ten noorden van Antarctica. Ruim 1.350 kilometer naar het zuidoosten liggen de South Georgia and the South Sandwich Islands, een ander Brits overzees territorium.

De eilanden bestaan uit lage, kale heuvels met toendra. Het hoogste punt is de 705 meter hoge Mount Usborne. De eilanden zijn boomloos en bestaan uit kale velden die gebruikt worden voor schapenhouderij. In beschutte plekken groeit wat struikgewas.

De eilanden hebben een subpolair oceanisch klimaat, dat echter geen koude winters kent. De gemiddelde maximumtemperatuur ligt op 14°C in de zomer en rond 5°C in de winter. Er waait vaak een harde westenwind, die het klimaat onaangenaam maakt. Het is vaak bewolkt, er valt 500 tot 600 mm regen per jaar, wat de eilanden relatief droog maakt. Stanley ligt ongeveer even ver van de evenaar als Londen.

Demografie

De bewoners van de Falkland Islands zijn afstammelingen van Schotten en Welsh. De enige plaats van betekenis is de hoofdstad Stanley, waar ongeveer twee derde van de bevolking woont. In de 20e eeuw was sprake van een bevolkingskrimp, die echter door migratie van andere Britse overzeese gebiedsdelen en vanuit Engeland ongedaan zijn gemaakt.

Economie

De Falkland Islands is één van de meest welvarende plekken ter wereld, met een nominaal BBP van rond $ 100.000 per inwoner. De belangrijkste economische activiteit, buiten defensie, is de visserij. Daarnaast speelt de schapenhouderij en de export van wol een grote rol. Er is op kleine schaal toerisme. Oliewinning is potentieel mogelijk rond de eilanden.

Geschiedenis

De Falkland Islands waren onbewoond toen ze ontdekt werden door Europeanen. De eerste bekende landing van een Europeaan op de eilanden was door de Engelsman John Strong in 1690. Permanente bewoning op de eilanden begon vanaf 1764. De Fransen claimden het gebied, gaven dit later op aan Spanje. Britse en Spaanse nederzettingen bestonden gelijktijdig op de eilanden tot 1774. Het stond daarna onder bestuur van de Spaanse kolonie Río de la Plata. In 1806-1811 werden de eilanden verlaten door de Spanjaarden en waren ze weer onbewoond.

Vanaf 1833 stonden de eilanden weer onder Brits bestuur. In 1840 werden de Falkland Islands een Britse kroonkolonie. Stanley groeide uit tot een regionale haven waar reparaties aan schepen werden uitgevoerd. Tijdens de Eerste en Tweede Wereldoorlog speelden de eilanden een rol in zeeslagen tussen de Britten en Duitsers, beiden ver van hun thuisland.

De spanningen met Argentinië liepen in de jaren '60 op, toen de Argentijnen de eilanden claimden op historische gronden. In april 1982 brak de Falklandsoorlog uit, waarin Argentinië een invasie uitvoerde op de Falklands en deze bezette. De Britten heroverden de eilanden in juni 1982, in een succesvolle expeditionaire actie op meer dan 12.000 kilometer afstand van Groot-Brittannië. Na de oorlog bouwden de Britten een grotere militaire basis op de eilanden. In 1990 gingen Argentinië en het Verenigd Koninkrijk weer diplomatieke betrekkingen aan, maar de soevereiniteit op de eilanden blijft een onderwerp van discussie. In het Spaans worden de eilanden de Islas Malvinas genoemd.

Wegennet

De Falkland Islands beschikt over 862 kilometer weg, waarvan 489 kilometer op East Falkland en 373 kilometer op West Falkland. Het verkeer rijdt links. De eilanden worden in de volksmond opgedeeld in 'Stanley' en 'Camp', al het andere gebied buiten Stanley.

De twee hoofdeilanden beschikken over een netwerk van wegen, waarvan de meesten onverhard zijn. Rond Stanley en naar Mount Pleasant zijn verharde wegen. De hoofdstad Stanley heeft een bypass. Vanwege de geleidelijke hoogteverschillen zijn de wegen vaak niet extreem bochtig. Darwin Road verbindt Stanley met Mount Pleasant, waar de luchtmachtbasis is gelegen. Deze weg heeft vanuit Stanley initieel een middenstreep en dus twee rijstroken, westelijker is de weg smaller.

De eilanden hebben een klein aantal kleine bruggen, daarnaast zijn er taluds (causeways) door enkele watergangen of baaien aangelegd, met name op de weg van Stanley naar San Carlos. Er zijn geen rotondes of verkeerslichten op de Falkland Islands.

Het verkeersaanbod buiten Stanley en de omgeving van Mount Pleasant is gering. Op West Falkland wonen minder dan 200 mensen op ruim 4.500 km² dus hier rijdt maar zeer weinig verkeer.

Er is een veerdienst tussen de twee hoofdeilanden, die vaart van New Haven naar Port Howard. De overtocht duurt 1,5 tot 2 uur. Deze veerdienst neemt ook motorvoertuigen mee.

Wegclassificatie

Het wegennet is opgedeeld in drie wegklassen:

  • A-Road: Primary Link Road between major population centres
  • B-Road: Link road between all Class A and C roads
  • C-Road: All other roads

Beide eilanden hebben één A-Road. Op East Falkland verloopt deze weg van Stanley naar New Haven over een lengte van 119 kilometer en op West Falkland verloopt deze weg van Fox Bay naar Port Howard over een lengte van 54 kilometer.[1]

Geschiedenis

Voor de Falklands War waren er geen verharde wegen buiten Stanley. Transport over land was afhankelijk van 4x4 voertuigen. Na de oorlog is het netwerk van verharde of verbeterde gravelwegen uitgebreid om sneller de delen van de eilanden te kunnen bereiken. In 2012 is een wegclassificatie van A-, B- en C-roads ingevoerd.

Maximumsnelheid

De algemene maximumsnelheid is 40 mph (65 km/h). In Stanley geldt 25 mph (40 km/h).[2]

Referenties

British Overseas Territories en Crown Dependencies

AnguillaBermudaBritish Antarctic TerritoryBritish Indian Ocean TerritoryBritish Virgin IslandsCayman IslandsFalkland IslandsGibraltarMontserratPitcairn IslandsSaint Helena, Ascension and Tristan da CunhaSouth Georgia and the South Sandwich IslandsAkrotiri and DhekeliaTurks and Caicos Islands

GuernseyJerseyMan