Federal-Aid Highway Act of 1973

Uit Wegenwiki
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

De Federal-Aid Highway Act of 1973 is een wet in de Verenigde Staten waarin federale financiering voor wegen werd vastgelegd voor een periode van 5 jaar. De wet omvatte ook verder gaande milieu-maatregelen en een verlaagde maximumsnelheid van 55 mph (90 km/h). Het was de eerste wet waarin de wegenbouw en het mobiliteitsbeleid in de Verenigde Staten sterk begon te veranderen.

Geschiedenis

Vanaf 1964 werd elke twee jaar een nieuwe wet vastgesteld waarin de federale financiering voor wegen over een periode van 2 jaar werd vastgesteld. Deze meeste van deze wetten waren routinewerk, zonder grote wijzigingen. Het was gepland dat in 1972 een nieuwe wet hiervoor zou worden vastgesteld, maar deze haalde het niet over onenigheid of het openbaar vervoer vanuit het Highway Trust Fund bekostigd zou moeten worden. Ook werden stedelijke autosnelwegen in sommige gebieden impopulair, wat leidde tot de freeway revolts. Een ander item was de energiecrisis.

In de senaat was een 49-44 meerderheid om jaarlijks $ 850 miljoen uit het Highway Trust Fund te halen en aan openbaar vervoer te spenderen. Tot dat moment werd het Highway Trust Fund gefinancierd met de brandstofaccijns en was het een doelbelasting, dit kwam ten goede aan infrastructuur voor automobilisten. In het huis van afgevaardigden was echter minder steun om het Highway Trust Fund voor dit doel in te stellen. Het gevolg waren onderhandelingen in de Public Works Committee over hoe het openbaar vervoer te financieren. In het comité werd de bouw van 10.000 mijl aan Interstate Highways toegevoegd, maar was niet concreet over welke trajecten dit moesten worden en werd later weer geschrapt uit het wetsvoorstel. Ondertussen raakte het Highway Trust Fund op en werd tijdelijk $ 1,5 miljard toegekend om tenminste 4 maanden aan wegenbouw voort te kunnen zetten.

Op 19 juli 1973 werd een overeenkomst bereikt, waarin steden $ 200 miljoen van de $ 800 miljoen aan toegekende financiering voor stedelijke Interstate Highways konden gebruiken voor openbaar vervoer in 1975, in eerste instantie alleen voor bussen, maar vanaf 1976 de volle $ 800 miljoen voor alle typen openbaar vervoer. Het comité kwam 29 keer bij elkaar in twee maanden, een uitzonderlijk groot aantal vanwege de onenigheid over het Highway Trust Fund. Op 1 augustus 1973 stemde de senaat met 95-1 in met het wetsvoorstel, het huis van afgevaardigden volgde op 3 augustus. President Nixon ondertekende de wet op 13 augustus 1973.

Gevolgen

De wet stelde de financiering van de Federal-Aid Highway Act vast tot het fiscale jaar 1976. Hierin werd $ 20 miljard toegekend. Hiervan was de helft toegekend aan de bouw van Interstate Highways tussen de grote steden. Een belangrijke voorwaarde was dat staten alleen in aanmerking kwamen voor financiering als ze de National Maximum Speed Law van 55 mph (90 km/h) hadden ingevoerd. Deze wet was ingevoerd om brandstof te besparen tijdens de oliecrisis. De verlaagde maximumsnelheid was tijdelijk en zou aan het einde van de wetsperiode ook opgeheven worden, maar dit is uiteindelijk pas veel later gebeurd.

In de wet werd ook extra aandacht besteed aan verkeersveiligheid. Zo konden staten geld krijgen voor de aanleg van geleiderails en ongelijkvloerse spoorkruisingen. Ook moesten de staten onderzoek doen naar verkeersveiligheid en veiligheidscampagnes starten.

De Federal-Aid Highway Act of 1973 omvatte geen nieuwe Interstate Highways. In 1968 werd wel de Howard-Cramer Designations Act vastgesteld, waarin maximaal 200 mijl van het systeem herzien mocht worden, in het geval dat een route gewijzigd of ingekort werd. Binnen de grens van 41.000 mijl mocht er dan maximaal 200 mijl alternatief ingevuld worden. In de Federal-Aid Highway Act of 1973 werd dit gewijzigd naar 500 mijl. Deze provisie werd hoofdzakelijk ingezet in het oosten van de Verenigde Staten.

In totaal werd 403 mijl aan Interstate Highways alternatief ingevuld, wat de-facto neerkwam op nieuwe routes;

# route lengte (mi)
I-105.svg Century Freeway in Los Angeles 7.0
I-691.svg Hartford - Meriden 6.7
I-75.svg Tampa bypass 46.3
I-520.svg Augusta loop 9.1
I-575.svg noordelijk van Atlanta 29.2
I-675.svg zuidelijk van Atlanta 7.8
I-49.svg Opelousas - Grand Bayou 153.2
I-495.svg zuidelijk van Boston 12.9
I-97.svg Baltimore - Annapolis 14.9
I-195.svg spur naar Baltimore-Washington International Airport 2.2
I-370.svg spur van I-270 naar Shady Grove 1.2
I-595.svg US 50 freeway tussen I-495 en Annapolis 19.3
I-195.svg Trenton - Garden State Parkway 27.3
I-390.svg Cohocton - Rochester 60.5
I-590.svg I-390 - I-490 in Rochester 5.1

Referenties


Federale wegenwetten in de Verenigde Staten

Federal Aid Road Act of 1916Federal Aid Highway Act of 1921Federal-Aid Highway Act of 1944Federal Aid Highway Act of 1956Federal-Aid Highway Act of 1968Federal-Aid Highway Act of 1973Intermodal Surface Transportation Efficiency Act (1991)