Federal Aid Road Act

Uit Wegenwiki
Ga naar: navigatie, zoeken

De Federal Aid Road Act of 1916, ook bekend als de Bankhead-Shackleford Act, is op 11 juli 1916 aangenomen door het Amerikaanse Congres. In het wetsvoorstel wordt de eerste federale financiering van wegen in de Verenigde Staten vastgelegd.

Achtergrond

In het wetsvoorstel werd $ 75 miljoen ($ 1,6 miljard in 2014 na inflatiecorrectie) beschikbaar gesteld voor 6% van de wegen per staat over een periode van 5 jaar. President Woodrow Wilson was een sterke voorstander van goede wegen. De federale financiering kwam beschikbaar voor wegen op voorwaarde dat er geen tol geheven wordt, aangezien in de eeuw daar voorafgaand veel wegen als turnpike waren aangelegd.

De wegen in die tijd waren in zeer slechte staat, met name buiten het noordoosten waren ze vrijwel allemaal onverhard buiten de steden en vaak slecht berijdbaar. Om voor het geld in aanmerking te komen moest een state een Department of Highways of equivalent (tegenwoordig een Department of Transportation) hebben die de planning en beheer op zich nam. In 1917 hadden daarom alle staten een Department of Highways.

De wet werd opgevolgd door de Federal Aid Highway Act of 1921.

Wegnummering

In 1916 werd nog geen nationale wegnummering ingevoerd, dit was pas in 1926 het geval met de introductie van de US Highways. Wegen die voor federale financiering in aanmerking kwamen werden wel gemarkeerd met palen, dit waren twee systemen, het F.A.P., oftewel federal-aid primary highway en F.A.S., oftewel federal-aid secondary highway. Het Bureau of Public Roads moest deze routes goedkeuren. Het werd later uitgebreid tot de huidige nummering van US Highways en Interstate Highways.

Zie Ook

Referenties