Frontage road

Uit Wegenwiki
Ga naar: navigatie, zoeken
layout van een frontage road met een gespiegelde diamantaansluiting.

Een frontage road is een parallelweg die de afslagen van een snelweg verbindt met het lokale wegennet. Anders dan parallelbanen van een autosnelweg zijn frontage roads gelijkvloers. Ze lopen parallel aan de snelweg, en geven de mogelijkheid om elke kruisende weg te bereiken, zonder dat er om de haverklap dure aansluitingen hoeven te worden gebouwd op de snelweg. Een frontage road is een Amerikaans concept, wat vooral veel wordt toegepast in Texas. 80% van de snelwegen in Houston heeft een frontage road. Ze worden ook wel "feeder roads" of "service roads" genoemd. Veel frontage roads hebben U-turns onder aansluitingen, zodat men vanaf een zijweg of bedrijf eerst de frontage road rechts op draait, vervolgens een U-turn maakt en dan de snelweg in de andere richting op rijdt zonder ook maar één verkeerslicht tegen te komen. Tevens zijn frontage roads van belang als alternatieve routes tijdens wegafsluitingen.

Kenmerken

Frontage roads langs de I-270 in St. Louis.
Frontage roads langs de Beltway 8 in Houston.
Frontage roads langs de I-610 in Midtown Houston.

Een frontage road maakt ontwikkelingen langs de snelweg mogelijk zonder dat files voor parkeergarages en parkeerplaatsen direct terugslaan op de snelweg. In Dallas en Houston heeft dit geleid tot een waardevermeerdering van onroerend goed, omdat ze goed bereikbaar zijn en de bedrijven dagelijks door honderdduizenden mensen gezien worden. De commerciële ontwikkelingen langs snelwegen worden in veel steden en landen als onwenselijk gezien vanwege het uiterlijk, eindeloze bedrijfspanden met parkeerplaatsen, restaurants en bovenal; billboards. Sommige snelwegen worden daardoor "billboard alleys" genoemd, met billboards zo ver men kan kijken. Frontage roads zijn bovenal functioneel, een snelweg is dan niet alleen maar voor doorgaand verkeer, maar ook voor verkeer naar bedrijven en winkels. Bovendien werken deze commerciële strips als akoestische buffers voor de achtergelegen woonwijken, die goed bereikbaar zijn, maar waar men weinig van de nabijgelegen snelweg merkt. Mede vanwege de frontage roads wordt Houston, en niet Los Angeles, als "freeway capital" van de wereld genoemd. Het nadeel van frontage roads is het fors bredere wegprofiel dat benodigd is. Veel frontage roads tellen 2 of 3 rijstroken per richting en zijn in stedelijke gebieden doorgaans éénrichtingswegen.

Aansluitingen

Frontage roads worden vaak via andere aansluitingen met de freeway verbonden dan elders. In plaats van reguliere diamantaansluitingen worden gespiegelde diamantaansluitingen gebruikt, waarbij verkeer altijd na de kruisende weg pas afslaat. Zodoende moet het verkeer eerder uitvoegen. Mede hierdoor is het aantal aansluitingen erg hoog zonder dat dit grote problemen veroorzaakt met weven.

Verkeer van en naar de snelweg heeft altijd voorrang op de frontage roads, maar dit staat lang niet altijd aangegeven. Frontage roads zijn in stedelijke gebieden meestal éénrichtingswegen. Bij een aansluiting is vaak een zogenaamde "turnaround" waar men kan keren zonder via verkeerslichten te gaan, dit heet ook wel een Texas U-turn. De turnaround zit dan vlak voor het kruispunt en gaat onder hetzelfde kunstwerk door als de kruisende weg.

Snelwegbouw

Frontage roads zijn in het verleden en ook tegenwoordig nog gebruikt als fasering voor de latere bouw van een snelweg. In de jaren '70 begon rond Houston de suburbane groei enorm toe te nemen, en er ontstonden problemen met geplande snelwegen waar op dat moment geen geld voor beschikbaar was. De geplande tracé's van deze snelwegen begonnen bebouwd te raken. Als tussenmaatregel zijn eerst goedkoop de frontage roads aangelegd, waartussen later de hoofdrijbanen gebouwd kunnen worden. In het geval van tolwegen zijn de frontage roads vaak door TxDOT aangelegd, en de hoofdrijbanen door de tolwegbeheerder. In sommige gevallen was er jarenlang tot decennialang sprake van alleen frontage roads en ontbrekende hoofdrijbanen. Dit is in veel grote steden in Texas terug te vinden.

Geschiedenis

De geschiedenis van de frontage roads begint in de jaren 40 in Houston, toen bij de planning van nieuwe snelwegen makkelijke toegang tot de weg werd geëist door omwonenden en landontwikkelaars, die zo een waardervermeerdering van hun onroerend goed konden bereiken. De eerste snelwegen in Texas hadden reeds frontage roads, zoals de Gulf Freeway in 1948 en de Central Expressway in 1949. Tijdens de eerste golf van wegaanleg in de jaren 50 en 60 werden frontage roads als nuttig gezien, maar kregen niet de hoogste prioriteit, en waren vaak onderbroken ter hoogte van knooppunten, spoorwegovergangen en op plekken waar het verwerven van een right-of-way te duur was.

Tijdens grote reconstructiegolf van de jaren 80 en 90 in de grote Texaanse steden werden de frontage roads als veel belangrijker gezien, de meeste knooppunten tussen snelwegen werden volledig opnieuw gebouwd als stackknooppunt, waarbij er meteen een extra niveau voor de frontage roads werd toegevoegd, meestal op maaiveld. Frontage roads zijn in de regel niet ongelijkvloers, maar zijn meestal VRI-geregeld op grote kruispunten en ongeregeld op T-kruispunten waar men alleen rechts af kan slaan, of rechts de frontage road op kan rijden. In die tijd zijn veel frontage roads doorlopend te berijden gemaakt, en bijna elke snelweg en tolweg beschikt er tegenwoordig over, meer dan 80 procent van de snelwegen in Houston heeft frontage roads. Daarnaast komen ze in San Antonio ook op grote schaal voor. In Dallas is er op kleinere schaal sprake van frontage roads dan in Houston.

Alhoewel er elders in de Verenigde Staten ook al frontage roads waren in de jaren '50, was dit meestal het resultaat van een corridor tussen twee straten waarin de snelweg werd aangelegd, die toevallig als frontage road functioneerden. Deze kwamen voor in bijvoorbeeld Detroit en New York City. Alleen in Houston en later de rest van Texas werden frontage roads als een vast onderdeel van een nieuwe snelweg gezien. De freeway corridors in Texas zijn daarom vaak veel breder dan elders in het land.

Verenigde Staten

Frontage roads zijn gebruikelijk in de Verenigde Staten en Mexico en in mindere mate in Canada. Op de meeste plekken worden ze slechts sporadisch toegepast, alleen in Texas zijn frontage roads echt de norm. In Texas is 10.900 kilometer frontage road. In 2016 begon de bouw van de eerste rotonde op een frontage road in heel Texas.[1]

Maximumsnelheid

De maximumsnelheid op frontage roads varieert per locatie. In stedelijk gebied ligt deze veelal tussen 35 en 50 mph (55 - 80 km/h) tot wel 65 mph (105 km/h) op het platteland.

Europa

Frontage roads komen in Europa niet op systematische schaal voor. Onder frontage roads worden expliciet niet parallelbanen verstaan, zoals in Nederland op diverse plekken het geval is met de N2, A12 en A16. In Spanje komen frontage roads incidenteel voor, hier worden ze een "vía de servicio" genoemd.

Zie ook

Referenties