Good Roads Movement

Uit Wegenwiki
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

De Good Roads Movement was een burgerbeweging in de Verenigde Staten eind 19e en begin 20e eeuw die streefde naar betere wegen.

Geschiedenis

Buiten de grotere steden waren de meeste wegen in de Verenigde Staten in de 19e eeuw zandwegen of gravelwegen. Deze wegen werden vaak onberijdbaar na neerslag, waardoor boeren hun producten niet naar de markten konden brengen. Een slogan van de Good Roads Movement was dan ook vaak 'get <state> out of the mud'. De Good Roads Movement heeft zijn oorsprong als burgerbeweging en belangenorganisaties voor fietsers maar werden vanaf begin 20e eeuw overgenomen door automobilisten.

De Good Roads Movement werd in 1880 officieel opgericht. Deze had zijn oorsprong in de staat Rhode Island maar verspreidde zich snel tot over het gehele land. Indertijd was de overheid in de meeste gevallen nog niet verantwoordelijk voor de wegenbouw, zoals in Europa al wel het geval was. Counties waren in sommige gevallen verantwoordelijk voor bruggen, maar tot een georganiseerde bouw van verharde wegen kwam het destijds nog niet, met uitzondering van de zogenoemde turnpikes, tolwegen die verhard waren. Vaak waren deze historische turnpikes de enige langere verharde wegen in de 19e eeuw, maar raakten enigszins in verval door de opkomst van de spoorwegen. Veel vervoer over de langere afstand ging per trein, zodat wegen in de tweede helft van de 19e eeuw vooral een lokaal en agrarisch belang hadden.

In 1893 startte het Department of Agriculture een studie naar het wegennet in de Verenigde Staten. Een ander belangrijk item in die tijd was de post. Postkantoren bevonden zich hoofdzakelijk in de plaatsen en boeren op het platteland moesten vaak grotere afstanden reizen over slechte wegen om hun post op te halen. Daarom werd in 1893 de Rural Free Delivery opgericht, die gratis de post distribueerde in de plattelandsgebieden. De Rural Free Delivery had ook belang bij goede wegen.

Begin 20e eeuw was de auto in opkomst en veranderde de Good Roads Movement van een belangenvereniging voor fietsers naar een voor automobilisten. Vanaf de jaren 1910 begonnen clubs auto trails uit te zetten op lange-afstandsverbindingen in de Verenigde Staten, waaronder de eerste transcontinentale verbinding, de Lincoln Highway van San Francisco naar New York City in 1913 en de Dixie Highway vanaf het Midwesten naar Florida in 1915.

Indertijd waren de auto trails overwegend onverhard, zeker ten westen van de Mississippi River, waar in de 19e eeuw weinig turnpikes waren ontwikkeld, in tegenstelling tot het oosten van de Verenigde Staten. In 1916 werd de Federal Aid Road Act aangenomen in het Amerikaanse Congres. Deze wet voorzag in de eerste federale financiering voor wegen in de Verenigde Staten. Hiertoe moesten de staten een Department of Highways of Department of Public Works oprichten. In veel staten was dit het moment dat zij de regie namen in het wegbeheer en de bouw van wegen.

De bouw van verharde wegen verliep in eerste instantie vrij traag. Tijdens de economische depressie van de jaren '30 nam de wegenbouw een enorme vlucht als werkgelegenheidsproject, met name op de Great Plains werd een gigantisch netwerk van verharde wegen ontwikkeld. Hiermee kwam de Good Roads Movement geleidelijk ten einde.

Zie ook

Referenties