Highway 10 in Manitoba

Uit Wegenwiki
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Manitoba Highway 10.png
Manitoba Highway 10 map.png
Highway 10
Begin Boissevain
Einde Flin Flon
Lengte 847 km
Route

Flag of the United States.svg US 281.svg

Centrum.svg Boissevain Manitoba Highway 3.png

Junction.svg Manitoba Highway 2.png

Centrum.svg Brandon Manitoba Highway 1.png

Centrum.svg Tremaine Manitoba Highway 24.png

Centrum.svg Minnedosa Manitoba Highway 16.png

Centrum.svg Erickson Manitoba Highway 45.png

Centrum.svg Onanole

Centrum.svg Wassagaming

Centrum.svg Dauphin Manitoba Highway 5.png

Centrum.svg Ethelbert

Centrum.svg Cowan Manitoba Highway 20.png

Centrum.svg Swan River Manitoba Highway 83.png

Centrum.svg Bowsman

Centrum.svg Birch River

Centrum.svg Mafeking Manitoba Highway 77.png

Centrum.svg The Pas

Centrum.svg Cranberry Portage Manitoba Highway 39.png

Centrum.svg Flin Flon

Saskatchewan

De Highway 10 is een provincial highway in de Canadese provincie Manitoba. De weg vormt een lange noord-zuidroute door het westen van de provincie, vanaf de grens met de Verenigde Staten via Brandon en Dauphin naar de grens met Saskatchewan bij Flin Flon. De Highway 10 is met 847 kilometer de langste provinciale weg van Manitoba.

Routebeschrijving

De Highway 10 begint op de grens met de Verenigde Staten, waar aan Amerikaanse zijde de US 281 in North Dakota zuidwaarts gaat. De grensovergang is gelegen bij de International Peace Garden, een thematisch park in een natuurgebied. De Highway 10 voert eerst 10 kilometer door dichtbebost gebied, waarna men in de prairies komt. De Highway 10 kent lange rechte stukken en voert door slechts enkele kleine dorpjes voordat men de stad Brandon bereikt. De weg is in Brandon met 4 rijstroken uitgerust. Ook kruist men er de Highway 1.

De weg verloopt dan verder noordwaarts door de prairies via Minnedosa, 40 kilometer noordelijker, waar men de Highway 16 kruist. Zo'n 40 kilometer ten noorden van Minnedosa doorkruist de Highway 10 het Riding Mountain National Park, een groot bebost en heuvelachtig gebied, gelegen als een eiland in de prairies. De passage door het bosgebied duurt ongeveer 50 kilometer. Daarna bereikt men het regiostadje Dauphin.

Noordelijk van Dauphin loopt de Highway 10 door een mix van prairies en wat bosgebieden, ten westen van het Lake Manitoba. Deze regio is beduidend dunner bevolkt en minder gecultiveerd. De Highway 10 maakt een omweg via Swan River. Noordelijk van Swan River maken de prairies definitief plaats voor de taiga. Dit gebied is extreem dunbevolkt, waarbij dorpen vaak tientallen tot meer dan 100 kilometer uit elkaar liggen. Bij The Pas kruist men de Saskatchewan River. Zuidelijk van Cranberry Portage sluit de Highway 39 naar Thompson aan. Het laatste deel van de Highway 10 verloopt westwaarts naar Flin Flon, een mijnbouwstadje op de grens met de provincie Saskatchewan. Aan Saskatchewanzijde buigt de Highway 106 weer terug naar het zuidwesten.

Northern Woods and Water Route

Het deel van Dauphin tot de grens met Saskatchewan is onderdeel van de Northern Woods and Water Route, een 2.400 kilometer lange oost-westroute van Winnipeg naar Dawson Creek. Dit is een toeristenweg en alternatief voor de Yellowhead Highway.

Geschiedenis

De Highway 10 loopt door het gecultiveerde zuidwesten van Manitoba en was er één van de eerste geasfalteerde noord-zuidwegen. Het eerste geasfalteerde deel was bij Brandon eind jaren '30 van de 20e eeuw. Noordelijk van Swan River was er rond 1940 eigenlijk alleen sprake van wat stukken gravelweg. In de jaren '40 zijn de geasfalteerde delen vanaf Brandon noord- en zuidwaarts verlengd, in 1950 verliep het geasfalteerde deel vanaf Minto via Brandon naar het Riding Mountain National Park. In 1952 bereikte het asfalt de grens met de Verenigde Staten, tevens is toen het eerste deel rond Dauphin geasfalteerd. In de periode 1952-1955 zijn de resterende delen tussen Brandon en Swan River geasfalteerd, inclusief het deel door het Riding Mountain National Park.

In de tweede helft van de jaren '50 werd gewerkt aan het asfalteren van het afgelegen noordelijke deel. In 1959 was er zo'n 60 kilometer van de Highway 10 noordelijk van The Pas geasfalteerd. In de daar opvolgende jaren werd het noordelijk deel van de Highway 10 in hoog tempo geasfalteerd, in 1963 was er nog maar een klein deel dat niet geasfalteerd was tussen Swan River en The Pas. In 1964 werd het laatste deel geasfalteerd langs de noordzijde van het Lake Manitoba.[1]

Verkeersintensiteiten

Dagelijks rijden zo'n 500 voertuigen bij de Amerikaanse grens, wat noordelijk van Boissevain stijgt van 1.500 voertuigen tot 5.500 voertuigen bij Brandon. Het drukste punt in Brandon verwerkt 14.000 voertuigen per dag. Noordelijk van Brandon reden 5.300 voertuigen, dalend naar 2.500 voertuigen ten zuiden van het Riding Mountain National Park en 900 voertuigen door het park zelf. Bij Dauphin reden 3.400 voertuigen, dalend naar 500 tot 700 voertuigen tussen Dauphin en Swan Lake. Dit daalt noordelijk van Swan Lake naar 400 voertuigen halverwege de route naar The Pas. Tussen The Pas en Cranberry Portage reden 600 tot 800 voertuigen, stijgend naar 2.800 voertuigen in Flin Flon.[2]

Referenties

Provincial highways in Manitoba

123456789101112131415161718192021222324252627303132343941424445495052575960676875778389100101110190