Interstate 70 in Utah

Uit Wegenwiki
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
I-70.svg
I-70 UT map.png
I-70
Begin Cove Fort
Einde Cisco
Lengte 232 mi
Lengte 374 km
Route

Knooppuntsymbool.svg0 I-15.svg → Las Vegas / Salt Lake City

Afslagsymbool.svg1 Cove Fort

Afslagsymbool.svg7 Clear Creek Canyon Road

Afslagsymbool.svg17 Clear Creek Canyon Road

Afslagsymbool.svg23 US 89.svg → Sevier

Afslagsymbool.svg25 Joseph

Afslagsymbool.svg31 Elsinore

Afslagsymbool.svg37 South Richfield

Afslagsymbool.svg40 North Richfield

Afslagsymbool.svg48 Sigurd

Afslagsymbool.svg56 US 89.svg → Salina

Afslagsymbool.svg63 Gooseberry Road

Afslagsymbool.svg73 Convulsion Road

Afslagsymbool.svg86 Ivie Creek Rest Area

Afslagsymbool.svg91 State Route 10

Afslagsymbool.svg99 Blue Road

Afslagsymbool.svg108 County Road 923

Afslagsymbool.svg116 Devils Canyon Road

Afslagsymbool.svg131 Buckhorn Draw Road

Afslagsymbool.svg149 State Route 24

Afslagsymbool.svg157 US 6.svgUS 191.svg → Price

Afslagsymbool.svg160 West Green River

Afslagsymbool.svg164 East Green River

Afslagsymbool.svg175 Ruby Ranch Road

Afslagsymbool.svg182 US 191.svg → Moab

Afslagsymbool.svg187 Thompson

Afslagsymbool.svg193 Old Highway Cisco

Afslagsymbool.svg204 State Route 128

Afslagsymbool.svg214 Cottonwood Road

Afslagsymbool.svg221 BLM 188

Afslagsymbool.svg227 Old US 6

Colorado I-70.svg

De Interstate 70 of I-70 is een Interstate Highway in de Amerikaanse staat Utah. De autosnelweg verloopt vanaf de Interstate 15 bij Cove Fort in centraal Utah naar Cisco aan de grens met Colorado. Het grootste gedeelte van de route verloopt door desolaat woestijngebied en belangrijke plaatsen liggen er niet aan de route. Het traject in Utah is 374 kilometer lang.

Routebeschrijving

I-70 door de San Rafael Swell.
I-70 Utah.jpg
I-70 Utah-2.jpg

I-70 begint op een knooppunt met de Interstate 15 bij Cove Fort, een historic site net ten westen van het Wasatch Range. Het beginpunt ligt op 1.850 meter hoogte, de snelweg stijgt meteen naar de 2.188 meter hoge Clear Creek Summit. De bergen van het Wasatch Range in de omgeving zijn tot 3.000 meter hoog. Men daalt daarna af naar het op 1.700 meter hoogte gelegen Sevier. Het landschap wordt hierbij woestijnachtiger. In Sevier sluit de US 89 aan.

I-70 voert dan in noordoostelijke richting door een agrarische vallei met cirkelirrigatie naar het ruim 50 kilometer verderop gelegen Salina. De vallei kent hier enkele plaatsjes, waaronder Richfield en Salina zelf. Dit is het meestbevolkte deel van de route van I-70 door Utah. I-70 volgt hier de Sevier River. Bij Salina slaat de US 89 af en voegt de US 50 in. Oostelijk van Salina volgt het langste deel zonder tankstations in de gehele Verenigde Staten, een 170 kilometer lang traject door afgelegen gebied tussen Salina en Green River.

Oostelijk van Salina stijgt I-70 vrij geleidelijk door een serie canyons van 1.600 naar 2.400 meter hoogte. De snelweg voert hier over de 2.404 meter hoge Emigrant Pass, het hoogste punt van I-70 in Utah. Oostelijker daalt men weer af naar 1.700 meter hoogte, door een desolaat woestijnlandschap. Het gebied bestaat hier uit lage bergen en mesa's met toppen tot circa 2.000 meter. Deels overbrugt I-70 een aantal diepere canyons. Daarna volgt een derde bergpas van 2.216 meter hoogte ter hoogte van het Ghost Rock View Area. Het spectaculairste deel van I-70 volgt ongeveer 25 kilometer ten westen van Green River, waar de snelweg spectaculair door de San Rafael Swell verloopt, een geologische formatie met hoge rotspartijen. De snelweg kent hier ook een forse afdaling naar zo'n 1.200 meter hoogte. Men steekt hier eerst de San Rafael River over en bereikt daarna de grotere vallei van de Green River.

Vlak voor het plaatsje Green River sluit de US 6 uit Price aan. Ook is hier een korte dubbelnummering met de US 191, zodat er drie US Highways met I-70 samenlopen, namelijk US 6, US 50 en US 191. Circa 30 kilometer ten oosten van Green River slaat de US 191 al naar het zuiden af richting Moab. Daarna volgt nog een bijna 90 kilometer lang traject tot de grens met Colorado, dat door vlakker woestijngebied voert. De US 6 en US 50 blijven tot de staatsgrens met I-70 dubbelgenummerd. Daarna gaat de Interstate 70 in Colorado verder richting Grand Junction en Denver.

Geschiedenis

Voordat I-70 werd aangelegd bestonden er de US 6 en de US 50. De oorspronkelijke verbinding verliep vanaf Salt Lake City in de US 6 corridor door de Spanish Fork Canyon. De US 50 volgde deze corridor oorspronkelijk ook. Ook bestond er tussen Sevier en Salina al de US 89, die een noord-zuidroute door Utah vormt.

Een groot deel van de route waar I-70 is aangelegd volgt geen historische wegverbindingen. De bouw van I-70 is door één van de meest afgelegen delen van de Verenigde Staten uitgevoerd, met name het 170 kilometer lange traject tussen Salina en Green River, waar de snelweg door volledig onontgonnen woestijngebied is aangelegd. De bouw van dit deel was complex door het totale gebrek aan infrastructuur in deze streek.

In het eerste voorstel voor de bouw van Interstate Highways vanaf 1956 was het de bedoeling dat I-70 niet westelijker dan Denver zou verlopen, vanwege het kostbare karakter van de bouw van een snelweg door dermate bergachtig terrein. Latere plannen voorzagen wel een I-70 tot in Utah, maar daarbij de US 6/50 corridor volgend tot Spanish Fork. I-70 zou daarmee vooral een verbinding worden tussen Salt Lake City en Denver. De federale regering gaf echter de voorkeur aan de bouw van een route die een stuk zuidelijker op I-15 zou aansluiten, waarmee de afstand naar het zuidwesten van de Verenigde Staten fors verkort zou worden. Deze route van I-70 verkortte de afstand tussen Los Angeles en Denver met meer dan 300 kilometer ten opzichte van het plan richting Salt Lake City.

De staat Utah was echter niet blij met dit plan, die lange stukken door onbewoond gebied zou verlopen, men noemde het een 'road to nowhere'. Het uitwerken van de bouwplannen tussen Salina en Green River was problematisch. Het terrein was dermate ruig dat men alleen te paard het tracé in kaart kon brengen. Delen van I-70 volgden de restanten van een deels gebouwde transcontinentale spoorlijn uit de 19e eeuw. Destijds werd de bouw van deze spoorlijn opgegeven vanwege het onmogelijke terrein. De bouw van I-70 zou echter wel slagen.

I-70 is grotendeels gedurende de jaren '60 aangelegd en het traject tussen Salina en Green River is op 5 december 1970 opengesteld voor het verkeer. Dit was de langste wegopening in de geschiedenis van de Verenigde Staten, en de bouw van I-70 werd beschouwd als de enige na-oorlogse wegenbouw door een dermate onontgonnen deel van de Verenigde Staten, vergelijkbaar met de bouw van de Alaska Highway in Canada gedurende de Tweede Wereldoorlog. De grondverwervingskosten waren het laagste van alle wegen in de Verenigde Staten omdat het land voor een zeer geringe prijs aangekocht kon worden van het Bureau of Land Management.

Delen van I-70 tussen Salina en Green River zijn oorspronkelijk met één rijbaan aangelegd. Indertijd was er nog geen bewezen verkeersvraag in deze corridor omdat er geen voorgaande wegen waren. Het verkeer zou vooral bestaan uit lange-afstandsverkeer en de verkeersintensiteiten waren indertijd erg laag. Gedurende de jaren '70 en '80 is de snelweg gefaseerd verdubbeld, wat in 1990 voltooid was met de openstelling van de tweede brug over de Eagle Canyon.

In 1976 werd de US 50 grootschalig verlegd door het midden van Utah. Oorspronkelijk volgde deze de US 6 via Spanish Fork, maar werd zuidwaarts verlegd via Salina om gebruik te maken van de nieuwe route die I-70 bood. Daarmee ontstond echter een behoorlijk lange dubbelnummering van Salina tot de grens met Colorado.

Bewegwijzering

I-70 wordt gezien als een lastig te bewegwijzeren route. Het is in de Verenigde Staten minder gebruikelijk dan in Europa om bestemmingen op zeer grote afstanden te bewegwijzeren als er geen grotere plaatsen nabij zijn. Men kiest daarom vaak kleine regionale stadjes in plaats van grote steden vele honderden kilometers verderop. I-70 voert door een zeer afgelegen gebied, er zijn maar twee plaatsen met meer dan 1.000 inwoners langs de route, Richfield en Salina. Richting oosten wordt Denver bewegwijzerd vanaf het knooppunt met I-15, dit is één van de grotere verwijzingen in de VS, het eerste afstandbord geeft Denver op 507 mijl (816 kilometer) afstand aan.

Richting westen is I-70 lastiger te bewegwijzeren vanwege het gebrek aan grotere plaatsen langs het resterende deel van I-70 en gebrek aan grotere plaatsen net om de hoek. Het eindpunt Cove Fort is een historic site en geen echte bewoonde plaats. Als men vanuit Colorado de staat Utah in rijdt worden alleen Crescent Junction en Green River aangegeven. Crescent Junction is geen echte plaats, maar een kruispunt van I-70 en US 191, dat ook een klein tankstation heeft. Green River telt minder dan 1.000 inwoners. Later komt alleen "JCT I-15" op de bewegwijzering op 178 mijl (286 kilometer) afstand.

Omdat Amerikaanse bewegwijzering weinig portalen gebruikt voor reguliere afritten en vorkborden niet voorkomen, komt doorgaand verkeer bestemmingen verderop alleen tegen op de afstandsborden die na elke aansluiting geplaatst zijn.

Rijstrookconfiguratie

Van Naar Rijstroken Opmerkingen
Exit 0 Exit 228 2x2

Verkeersintensiteiten

Dagelijks rijden 4.700 voertuigen bij het knooppunt met de I-15 bij Cove Fort. Dit stijgt iets tot 5.400 voertuigen langs Richfield en 5.200 voertuigen bij Salina. Door de San Rafael Swell reden 3.300 voertuigen en 7.900 voertuigen na de US 6 bij Green River. Bij de grens met Colorado reden 6.500 voertuigen. De I-70 is één van de langste snelwegen die nergens meer dan 10.000 voertuigen verwerkt.[1]

Referenties

Interstates en US Highways in de staat Utah

Interstate 15Interstate 70Interstate 80Interstate 84Interstate 215

US 6US 40US 50US 89US 91US 163US 189US 191US 491

Salt Lake City

I-70.svg Interstate 70

UtahColoradoKansasMissouriIllinoisIndianaOhioWest VirginiaPennsylvaniaMaryland