Interstate 80 in Utah

Uit Wegenwiki
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
I-80.svg
I-80 UT map.png
I-80
Begin Wendover
Einde Emory
Lengte 196 mi
Lengte 316 km
Route

Nevada I-80.svg

Afslagsymbool.svg1 Wendover

Afslagsymbool.svg2 Wendover

Afslagsymbool.svg4 Leppy Pass Road

Afslagsymbool.svg41 Bonneville Salt Flats

Afslagsymbool.svg49 Frontage Road

Afslagsymbool.svg56 Frontage Road

Afslagsymbool.svg62 Frontage Road

Afslagsymbool.svg70 Frontage Road

Afslagsymbool.svg77 Dugway

Afslagsymbool.svg84 Grantsville

Afslagsymbool.svg88 Grantsville

Afslagsymbool.svg99 Erda

Afslagsymbool.svg102 Utah 201.svg

Afslagsymbool.svg104 SR-202

Afslagsymbool.svg111 7200 W

Afslagsymbool.svg113 5600 W

Afslagsymbool.svg115 Salt Lake City Airport

Knooppuntsymbool.svg117 I-215.svg → Salt Lake City beltway

Afslagsymbool.svg118 Redwood Road

Knooppuntsymbool.svg120 I-15.svg → Ogden

Afslagsymbool.svg121 Downtown Salt Lake City

Afslagsymbool.svg122 Downtown Salt Lake City

Knooppuntsymbool.svg123 I-15.svg → Provo

Afslagsymbool.svg124 State Street

Afslagsymbool.svg125 700 E

Afslagsymbool.svg126 1300 E

Afslagsymbool.svg127 2300 E

Knooppuntsymbool.svg128 I-215.svg → Salt Lake City beltway

Afslagsymbool.svg129 Foothill Drive

Afslagsymbool.svg130 I-215.svg → to beltway

Afslagsymbool.svg131 Parley's Canyon

Afslagsymbool.svg132 Parley's Canyon

Afslagsymbool.svg134 East Canyon

Afslagsymbool.svg137 Lamb's Canyon Road

Afslagsymbool.svg140 Summit Park

Afslagsymbool.svg141 Homestead Road

Afslagsymbool.svg144 Frontage Road

Afslagsymbool.svg145 Kimball Junction

Afslagsymbool.svg146 US 40.svgUS 189.svg → Heber City

Afslagsymbool.svg150 Toll Gate Canyon Road

Afslagsymbool.svg155 Wanship

Afslagsymbool.svg162 Coalville

Knooppuntsymbool.svg168 I-84.svg → Ogden / Boise

Afslagsymbool.svg169 Echo

Afslagsymbool.svg178 Emory

Afslagsymbool.svg185 Frontage Road

Afslagsymbool.svg187 Frontage Road

Afslagsymbool.svg191 Wasatch Road

Wyoming I-80.svg

De Interstate 80 of I-80 is een Interstate Highway in de Amerikaanse staat Utah. De autosnelweg vormt een oost-westroute door het noorden van de staat, vanaf de grens met de staat Nevada bij Wendover dwars door de Bonneville Salt Flats, langs het Great Salt Lake en door Salt Lake City, vervolgens door het Wasatch Range, tot de grens met Wyoming. I-80 is in Utah 316 kilometer lang.

Routebeschrijving

I-80 bij Wendover.
I-80 aan de westkant van Salt Lake City.
I-80 in het oosten van Salt Lake City.
I-80 in de Echo Canyon ten oosten van Salt Lake City.
De Bonneville Salt Flats vanaf een parkeerplaats aan de I-80.

Bonneville Salt Flats & Great Salt Lake Desert

I-80 begint op de grens met de staat Nevada bij het plaatsje Wendover, waar de Interstate 80 in Nevada vanuit Reno komt en men door het hoogteverschil direct zicht heeft op de witte Bonneville Salt Flats. I-80 voert dan 70 kilometer door deze extreem vlakke zoutvlakte. De snelweg telt hier 2x2 rijstroken, aan de westkant van de zoutvlakte is een rest area waar men kan stoppen. Vanaf Wendover volgt dan een 73 kilometer lang traject zonder kruisende wegen en zonder afritten. I-80 voert dan door de Great Salt Lake Desert, een hooggelegen woestijngebied met enkele lage bergketens rondom. Ook dit deel voert door nauwelijks bewoond gebied, alhoewel er wel wat zijwegen zijn. I-80 voert dan langs de zuidkant van het Great Salt Lake, waarna het verkeer wat drukker wordt omdat verkeer vanaf enkele plaatsjes invoegt op het lange-afstandsverkeer. Men bereikt dan de agglomeratie Salt Lake City.

Salt Lake City

I-80 voert dan door het stedelijk gebied van Salt Lake City. De snelweg bereikt pas relatief laat het echte bebouwde gebied en I-80 telt nog 2x2 rijstroken tot de luchthaven van Salt Lake City. Hier is een knooppunt met State Route 154, waarna men de Interstate 215 kruist, die de westelijke bypass van Salt Lake City vormt. I-80 telt hier 2x3 rijstroken en kent daarna een korte dubbelnummering met de Interstate 15 ter hoogte van het centrum. Dit deel verloopt 5 kilometer noord-zuid en telt tussen 12 en 18 rijstroken met deels een parallelstructuur. De State Route 201 sluit hier aan, waarna I-80 naar het oosten afslaat. Door South Salt Lake versmalt de snelweg in twee fases van 2x4 naar 2x3 rijstroken. Aan de oostrand van de agglomeratie kruist men I-215 voor de tweede maal.

Wasatch Mountains

Na Salt Lake City begint de lange klim naar het hoger gelegen Wasatch Range. Salt Lake City ligt zelf al vrij hoog, op ruim 1.200 meter, maar de pashoogte is zo'n 2.170 meter, Parley's Summit. De klim begint in Parley's Canyon. Op sommige trajecten zijn er stijgingen van 6 procent voor 16 kilometer achter elkaar. I-80 is breed, met kruipstroken, en runaway tracks voor vrachtwagens die afdalen en waarvan de remmen het begeven hebben. Na Parley's Summit liggen de wintersportoorden rond Park City en is een aansluiting op de US 40. Hierna daalt de snelweg weer af, maar niet veel, 1700 meter is het laagste punt.

Bij het dorp Echo eindigt de Interstate 84 op I-80. I-80 slaat hier af naar het oosten, door de Echo Canyon. Het landschap is hier erg ruig, en vanaf de snelweg kan men vele canyons zien liggen die eindigen op de canyon waar I-80 doorheen loopt. I-80 stijgt hier weer. Al snel loopt de snelweg weer boven de 2.000 meter hoogte. In een verder onbevolkt gebied kruist I-80 de grens met de staat Wyoming, even ten westen van het stadje Evanston. De Interstate 80 in Wyoming gaat dan verder naar Rock Springs en Cheyenne.

Geschiedenis

Voorgeschiedenis

De Interstate 80 volgt oude auto trails, zoals de Victory Highway in het westen van de staat en de Lincoln Highway, belangrijke lange-afstandsroutes van begin 20e eeuw. Voordat de huidige snelweg werd aangelegd verliepen US Highways over deze route, zoals de US 40 tussen Wendover en Park City en US 530 verder richting Wyoming.

De US 40 was voor 1930 nog grotendeels onverhard buiten Salt Lake City. Dit is in vrij hoog tempo begin tot midden jaren '30 geasfalteerd. Dit geldt ook voor de toenmalige US 530 en US 30 tot de grens met Wyoming. Tot na de Tweede Wereldoorlog was de US 40 de enige doorgaand verharde oost-westverbinding van Utah.

Voor de bouw van I-80 waren korte delen van de US 40 ten westen en oosten van Salt Lake City al naar 4 rijstroken verbreed, namelijk westwaarts tot aan het Great Salt Lake en oostwaarts door Parleys Canyon tot Park City.

De bouw van I-80

De bouw van I-80 begon kort na de creatie van het Interstate Highway systeem in 1956. Het eerste deel van I-80 dat op de officiële kaarten verscheen was een 13 kilometer lang deel in een militair gebied ten westen van het Great Salt Lake in 1960. Dit was een verdubbeling van de bestaande US 40, zoals een groot deel van I-80 ten westen van Salt Lake City werd aangelegd. In 1961 opende een tweede deel in afgelegen gebied niet ver van de grens met Wyoming.

De bouw van I-80 vorderde in de eerste helft van de jaren '60 vooral op het plateau ten oosten van Salt Lake City tot de grens met Wyoming. Tevens werd de bestaande vierstrooks US 40 door Parleys Canyon van Salt Lake City naar Park City gereconstrueerd tot I-80. Dit deel verscheen vanaf 1971 op de kaarten als I-80. In 1967 opende het eerste deel in Salt Lake City, vanaf I-15 tot de voet van Parleys Canyon.

De grootste opening volgde omstreeks 1970, toen een 63 kilometer lang traject van I-70 door de Bonneville Salt Flats tussen Wendover en Knolls in gebruik werd genomen. Een jaar later opende een groot deel van de rest van I-70 door de Great Salt Lake Desert, waarmee er nog één ontbrekend deel was ten zuiden van het Great Salt Lake, in de regio rond Tooele, wat in 1972 werd opengesteld. Oostelijk van Salt Lake City waren nog twee korte ontbrekende schakels, tussen Parleys Canyon en Park City, opengesteld omstreeks 1975 en tussen Emory en Castle Rock, opengesteld omstreeks 1978.

Langere tijd was er een ontbrekende schakel in het westen van Salt Lake City. Dit deel was oorspronkelijk aangelegd als de vierstrooks US 40, toen deze geschrapt werd in dit gebied werd de weg tijdelijk als de State Highway 186 genummerd. Dit deel werd uiteindelijk pas op 22 augustus 1986 opengesteld, waarmee dit ook het allerlaatste deel van de Interstate 80 is die opengesteld is in het gehele land.

Openstellingsgeschiedenis

van naar lengte datum
Exit 62 Military Area Lakeside Exit 70 Delle 13 km 00-00-1960
Exit 185 Castle Rock Exit 187 Fawcett 3 km 00-00-1961
Exit 187 Fawcett Exit 191 Wahsatch 6 km 00-00-1962
Exit 56 Aragonite Road Exit 62 Military Area Lakeside 10 km 00-00-1962
Exit 146 US 40 Exit 155 Wanship 14 km 00-00-1963
Exit 155 Wanship Exit 162 Coalville 11 km 00-00-1965
Exit 191 Wahsatch Exit 196 Wyoming state line 8 km 00-00-1965
Exit 99 Lake Point Exit 104 Magna 8 km 00-00-1967
Exit 168 I-84 Exit xx Echo Canyon 8 km 00-00-1967
Exit 122 I-15 (south) Exit 128 Lincoln Highway 10 km 00-00-1967
Exit xx Echo Canyon Exit 178 Emory 8 km 00-00-1968
Exit 119 Redwood Road Exit 120 I-15 (north) 2 km 00-00-1969
Exit 2 Wendover Exit 41 Knolls 63 km 00-00-1970
Exit 162 Coalville Exit 168 I-84 10 km 00-00-1970
Exit 41 Knolls Exit 56 Aragonite Road 24 km 00-00-1971
Exit 128 Lincoln Highway Exit 134 State Highway 65 10 km 00-00-1971
Exit 145 Kimball Junction Exit 146 US 40 2 km 00-00-1971
Exit 70 Delle Exit 77 Rowley Junction 11 km 00-00-1971
Exit 77 Rowley Junction Exit 99 Lake Point 35 km 00-00-1972
Exit 134 State Highway 65 Exit 145 Kimball Junction 18 km 00-00-1975?
Exit 178 Emory Exit 185 Castle Rock 13 km 00-00-1978?
Exit 0 Nevada state line Exit 2 Wendover 3 km 00-00-1980
Exit 104 Magna Exit 114 5600 West 11 km 00-00-1982?
Exit 114 5600 West Exit 118 Redwood Road 7 km 22-08-1986

Latere aanpassingen

In anticipatie op de Olympische Spelen van 2002 die in Salt Lake City werden gehouden is I-15/80 langs het centrum compleet gereconstrueerd. De beide knooppunten met I-80 zijn volledig heraangelegd en er is een geheel nieuw knooppunt met State Route 201 aangelegd. Ook is een parallelstructuur met 4x4 rijstroken aangelegd tussen het zuidelijke knooppunt met I-80 en Downtown Salt Lake City. Tijdens de werkzaamheden in de jaren '90 was er tijdelijk slechts 2x2 rijstroken beschikbaar, een enorm verschil met de situatie na de oplevering van het project.

Tussen 2007 en 2009 is een 4 kilometer lang deel tussen I-15 en South 1300E van 2x3 naar 2x4 rijstroken verbreed.

Verkeersintensiteiten

Dagelijks rijden 7.000 voertuigen op de grens met Nevada en 7.300 voertuigen door de Bonneville Salt Flats. Pas vlak voor Salt Lake City rijden meer dan 10.000 voertuigen, zodat de overgang van rustige snelweg naar drukke stadsweg nogal groot is. Vlak voor Salt Lake City International Airport reden 51.000 voertuigen, stijgend naar 59.000 voertuigen ten westen van de I-215 en 58.000 voertuigen ten westen van de I-15. De dubbelnummering met de I-15 langs Downtown Salt Lake City is het drukste met 230.500 voertuigen per etmaal.

Oostelijk van de I-15 reden 119.000 voertuigen, iets dalend naar 83.000 voertuigen ten westen van de I-215. Door Parley's Canyon reden 47.000 voertuigen, dalend naar 14.500 voertuigen ten oosten van de US 40 bij Park City. Ten oosten van de I-84 bij Echo reden 14.000 voertuigen, evenals bij de grens met Wyoming.[1]

Referenties

Freeways in Salt Lake City

Interstate 15Interstate 80Interstate 215Utah 67.svgUtah 85.svgSR-201

Interstates en US Highways in de staat Utah

Interstate 15Interstate 70Interstate 80Interstate 84Interstate 215

US 6US 40US 50US 89US 91US 163US 189US 191US 491

Salt Lake City

I-80.svg Interstate 80

CaliforniaNevadaUtahWyomingNebraskaIowaIllinoisIndianaOhioPennsylvaniaNew Jersey