Italië

Uit Wegenwiki
Ga naar: navigatie, zoeken
Flag of Italy.svg
Italia
Italië.png
Hoofdstad Roma
Oppervlakte 301.338 km²
Inwonertal 60.783.000
Lengte wegennet 815.254 km
Lengte snelwegennet 10.076 km[1]
Eerste snelweg 1923
Benaming snelweg Autostrada
Verkeer rijdt rechts
Nummerplaatcode I

Italië is een land in het zuiden van Europa. Het land telt 60 miljoen inwoners en heeft een oppervlakte die ruim 8 keer zo groot als Nederland is. De hoofdstad is Roma (Rome), de grootste agglomeratie is die van Milano (Milaan).

Inleiding

Ligging

Italië is gelegen in het zuiden van Europa en is een groot schiereiland in de Middellandse Zee. De vorm wordt ook wel de 'laars van Italië' genoemd. Het land grenst alleen in het noorden aan andere landen, namelijk Frankrijk, Zwitserland, Oostenrijk en Slovenië. Daarnaast omvat het twee dwergstaten: San Marino en Vaticaanstad. Italië heeft daarnaast twee grote eilanden, Sicilia (Sicilië) en Sardegna (Sardinië), plus tal van kleinere eilanden. Het land meet hemelsbreed maximaal 1.200 kilometer van noord naar zuid en maximaal 540 kilometer van west naar oost. Het zuidelijkste punt van Sicilia ligt op dezelfde breedtegraad als Tunesië. Malta ligt 80 kilometer ten zuiden van Sicilia. Het Italiaanse eiland Lampedusa ligt halverwege Sicilia en Libië.

Landschap

Veel delen van Italië zijn bergachtig, in het noorden gedomineerd door de Alpen, in het midden door de Apennijnen, en in het zuiden de bergketens van Calabria. De Monte Bianco (Mont Blanc) is met 4.810 meter de hoogste berg van Italië. De 2.912 meter hoge Corno Grande is de hoogste berg van de Apennijnen. De ruim 3.300 meter hoge vulkaan Etna is de hoogste berg van Sicilië. De 4.061 meter hoge Gran Paradiso in de Alpen is de hoogste berg in Italië die niet op of bij een landsgrens ligt.

Alhoewel Italië grotendeels bergachtig is, heeft het ook grote vlaktes. Prominent is de dichtbevolkte Povlakte in het noorden van Italië, waar de langste rivier van het land, de Po, doorheen stroomt. De Po heeft een grote delta. Ten noorden daarvan liggen de lagunes rond de stad Venezia. De regio Puglia in het zuidoosten van Italië is eveneens relatief vlak.

De vorm van Italië geeft het land veel kustlijn, het steekt in de Middellandse Zee, die weer onderverdeeld is in de Adriatische Zee en Ionische Zee naar het oosten en de Tyrrheense Zee en Ligurische Zee in het westen. Het eiland Sardegna wordt van Corsica gescheiden door de Straat van Bonifacio. Een andere belangrijke zeestraat is de Straat van Messina, die Sicilia van het vasteland scheidt.

In Italië zijn veel grote meren, met name aan de rand van de Alpen. Enkele daarvan liggen op de grens met Zwitserland. Lago di Garda, Lago d'Iseo, Lago di Como, Lago di Lugano en het Lago Maggiore zijn bekende vakantiebestemmingen. In het midden in de regio Toscana en Umbria zijn twee grotere meren te vinden: het Lago di Trasimeno en Lago di Bolsena. Italië heeft relatief weinig lange rivieren, naast de Po zijn de enige andere rivieren van enig belang de Adige, Ticino en Tevere (Tiber). De 16 kilometer lange Reno di Lei is de enige rivier in Italië die naar de Noordzee stroomt.

Steden

Italië heeft een fors aantal grote steden, waarvan er diverse van groot historisch belang zijn. De hoofdstad Roma (Rome) is historisch gezien één van de belangrijkste steden in Europa. Roma is binnen de gemeentegrenzen ook de grootste stad van Italië. Het grootste stedelijk gebied is rond de noordelijke stad Milano (Milaan). Andere grote steden in het noorden zijn Torino (Turijn), Venezia (Venetië), Verona, Bologna en Padova (Padua). In de Apennijnen zijn belangrijke steden als Genova (Genua) en Firenze (Florence) gelegen. Langs de Adriatische kust liggen grotere steden als Rimini, Ancona, Pescara, Foggia, Bari en Brindisi. In het zuiden zijn steden als Napoli (Napels), Salerno, Reggio Calabria, Messina, Palermo en Catania van belang.

Vanwege een laag geboortecijfer en verouderde huisvesting in de grote steden zijn veel steden in Italië aan het krimpen en vergrijzen. Venezia verloor tussen 1971 en 2011 circa 100.000 inwoners, ongeveer een derde van de bevolking. Milano verloor zelfs 500.000 inwoners tussen 1971 en 2011. Genova is de meest vergrijsde stad van Italië en heeft het laagste geboortecijfer. Het heeft meer inwoners ouder dan 65 dan jonger dan 30 jaar.

Economie

Italië is een ontwikkeld land, met grote regionale verschillen. Over het algemeen is het noorden welvarend, en het zuiden onderontwikkeld, met name ten zuiden van Roma. Italië is één van de grootste economieën van de wereld. De industrialisering in Italië kwam later op gang dan in andere grote Europese economieën. In de jaren 1920 was Italië het eerste land ter wereld dat tolwegen voor gemotoriseerd snelverkeer aanlegde, de autostrada. In de jaren 1920 en 1930 werd honderden kilometers autostrade in het noorden van Italië en rond enkele andere steden aangelegd. Dit waren geen autosnelwegen zoals we die nu kennen, geen enkele autostrada had 2x2 rijstroken tot na de Tweede Wereldoorlog.

Italië heeft relatief weinig grondstoffen. Er is amper sprake van mijnbouw of olie- of gaswinning. Het land heeft energie altijd moeten importeren. In recente jaren is meer aardgas gevonden in de Povlakte en de Adriatische Zee. Bekende Italiaanse producten zijn auto's (FIAT, Alfa Romeo, Lancia, Iveco, Ferrari, Lamborghini, Maserati), kleding (Armani, Benetton, Bulgari, Dolce & Gabanna, Gucci, Kappa, Prada) en technologie en huishoudelijke producten (Finmeccanica, AnsaldoBreda, Indesit, Pirelli).

Problemen voor de Italiaanse economie zijn de hoge staatsschuld, instabiele regeringen, maffia, vergrijzing, illegale immigratie, belastingontduiking en de geringe kansen op de arbeidsmarkt voor jongeren en jonge volwassenen. In het zuiden van Italië is de werkloosheid structureel hoog.

Geschiedenis

Rome werd in 753 BC gesticht en het geleidelijke ontstane rijk groeide uit tot één van de machtigste imperia van de wereld. Het Romeinse rijk strekte uiteindelijk vanaf Groot-Brittannië tot Perzië en een groot deel van het Middellandse Zeegebied. Na Keizer Traianus kalfde het belang van het Romeinse Rijk geleidelijk af, met name in het westelijke deel. In de Middeleeuwen bestond Italië uit stadsstaten die onder het losse Heilige Roomse Rijk vielen, waaronder een groot deel van Centraal-Europa viel, waaronder Nederland en Duitsland.

In 1861 werd Italië gevormd als koninkrijk. Italië ging in 1882 een alliantie aan met het Duitse Rijk en Oostenrijk-Hongarije, maar koos tijdens de Eerste Wereldoorlog in 1915 de kant van de geallieerden. In 1922 werd Mussolini de premier van Italië en hij viel in 1935 Ethiopië binnen. In 1939 bezette het land Albanië en koos het de kant van Nazi-Duitsland tijdens de Tweede Wereldoorlog. In 1940 viel het Griekenland binnen, maar Italië bleek slecht in staat te zijn oorlog te voeren en verloor al relatief vroeg op haar fronten in Oost-Afrika, Egypte en Griekenland. In 1943 maakten de geallieerden vanuit Sicilia opmars naar het noorden, waarbij Mussolini in 1943 werd afgezet. In 1945 werd hij doodgeschoten nabij het Lago di Como.

Na de Tweede Wereldoorlog werd Italië in 1946 een republiek en werd in 1949 een lid van NAVO. In de Koude Oorlog werd Italië een probleem geacht vanwege de sterke positie van de communistische partij, die in veel verkiezingen tussen de jaren 50 en 80 tussen 20 en 30% van de stemmen kreeg. Met dank aan het Marshall Plan wist de Italiaanse economie na de Tweede Wereldoorlog sterk te groeien tot de oliecrises die Italië sterk troffen omdat het bijna alle energie moet importeren. In de jaren '70 en '80 had Italië het grootste begrotingstekort van geïndustrialiseerde landen en bouwde een enorme staatsschuld op, die met name na 2000 problematisch werd. Het land kwam in een periode van stagnatie en recessie. Problemen voor het land zijn de hoge belastingen, corruptie en bureaucratie.

Wegennet

zie ook Autostrada (Italië).

Al 2000 jaar geleden begonnen de Romeinen met het aanleggen van wegen in Italië. Een aantal van de door de Romeinen gebruikte assen hebben nog steeds een prominente rol in het Italiaanse wegennet, zij het uiteraard over nieuwe en moderne wegen. In de moderne tijd behoorde Italië tot de eerste landen die autosnelwegen begonnen aan te leggen, in het Italiaans Autostrada. Italië kent ruim 650.000 kilometer aan wegen, waarvan zo'n 7.000 kilometer autosnelweg is. Daarnaast spelen, zeker in de dunner bevolkte gebieden, de zogenaamde superstrade een belangrijke rol: tolvrije substandaard autosnelwegen die desalniettemin veel lange-afstandsverkeer afwerken.

Vrijwel het gehele wegennet is verhard.

Italiaanse wegen zijn onderverdeeld naar hun beheerder:

Voor de Italiaanse verkeersregels en de bewegwijzering is ook een andere classificatie naar belang, namelijk die naar uitbouw. Op dat gebied verloopt de verdeling als volgt:

  • Autostrade
  • Strade extraurbane principale (in het dagelijks taalgebruik bekend als superstrada)
  • Strade extraurbane secondarie ("reguliere" niet-autosnelwegen)
  • Strade urbane (wegen binnen de bebouwde kom)

Los van de nummering kennen veel Italianen hun wegen ook onder een specifieke naam. Dit kan een van oudsher gebruikte naam zijn (bijvoorbeeld "Via Aurelia" voor de SS1), maar soms ook een combinatie van de verbonden steden (FiPiLi voor de route Firenze - Pisa - Livorno). Deze laatste route heeft zelfs geen formeel nummer; het oorspronkelijk voor deze verbinding gebruikte ss-nummer loopt parallel aan deze superstrada over landweggetjes. De ringweg van Rome is slechts bekend onder de naam Grande Raccordo Anulare (GRA). Het eigenlijke nummer A90 wordt niet vermeld op de bewegwijzering. Door deze "onhandigheden" in de wegnummering, is het lastig om in Italië op wegnummers te rijden.

De meeste Italiaanse autosnelwegen zijn tolplichtig. De tolheffing vindt meestal plaats doordat de weggebruiker bij het oprijden van de autosnelweg bij een tolstation een kaartje trekt en dat bij het verlaten van de tolweg weer inlevert. Er wordt betaald per kilometer.

De kwaliteit van het wegennet is in het zuiden van Italië beduidend slechter dan in het noorden en midden. Met name op Sicilië is het wegennet verwaarloosd, veel voorkomende problemen zijn tunnels waarvan de verlichting niet werkt, wegmarkering die weggesleten is, bermbegroeiing die tot over de weg reikt en de slechte staat van onderhoud van het asfalt en voegovergangen van bruggen. Veel bruggen zijn bovendien in slechte staat, ook verzakken regelmatig wegen en bruggen, en tevens zijn enkele malen bruggen ingestort. Ook nieuwbouwprojecten hebben te maken met inferieure kwaliteit, op sommige wegen is het wegdek al binnen enkele jaren in slechte staat. De corruptie en invloed van de mafia lijkt een rol te spelen.

Wegcategorie

Zie ook wegcategorie in Italië.

In Italië zijn de wegen gecategoriseerd volgens de categorie A t/m F.

Lijst van Italiaanse autosnelwegen

A1 Autostrada del Sole (Milano - Napoli)
A2 Autostrada del Mediterraneo (Salerno - Reggio Calabria)
A3 Autostrada Meridionali (Napoli - Salerno)
A4 La Serenissima (Torino - Trieste)
A5 Autostrada della Valle d'Aosta (Torino - Aosta - Mont Blanctunnel)
A6 La Verdemare (Torino - Savona)
A7 Autostrada dei Giovi (Milano - Genova)
A8 Autostrada dei Laghi (Milano - Varese)
A9 Autostrada dei Laghi (Lainate - Como - Chiasso)
A10 Autostrada dei Fiori (Genova - Ventimiglia)
A11 Autostrada Firenze-Mare (Firenze - Pisa)
A12 Autostrada Azzurra (Genova - Rosignano / Tarquinia - Roma)
A13 - (Padova - Bologna)
A14 Autostrada Adriatica (Bologna - Taranto)
A15 Autostrada della Cisa (Parma - La Spezia)
A16 Autostrada dei Due Mari (Napoli - Canosa)
A18 - (Messina - Catania / Siracusa - Cassibile)
A19 - (Palermo - Catania)
A20 - (Messina - Palermo)
A21 Autostrada dei Vini (Torino - Piacenza - Brescia)
A22 Autostrada del Brennero (Brenner - Modena)
A23 Autostrada Alpe-Adria (Palmanova - Tarvisio)
A24 Strada dei Parchi (Roma - L'Aquila - Teramo)
A25 Strada dei Parchi (Torano - Pescara)
A26 Autostrada dei Trafori (Voltri - Gravellona Toce)
A27 Autostrada di Alemagna (Mestre - Belluno)
A28 - (Conegliano - Portogruaro)
A29 Autostrada del Sale (Palermo - Mazara del Vallo)
A30 - (Caserta - Salerno)
A31 Autostrada della Val d'Astico (Piovene Rocchette - Vicenza)
A32 Autostrada del Frejus (Torino - Bardonecchia)
A33 - (Asti - Cuneo)
A34 - (Villesse - Gorizia)
A35 BreBeMi (Melzo - Brescia)
A36 Autostrada Pedemontana (Busto Arzisio - Brembate)
A50 Tangenziale Ovest di Milano (Viboldone - Trezzano sul Naviglio - Rho - Arese)
A51 Tangenziale Est di Milano (San Donato Milanese - Usmate)
A52 Tangenziale Nord di Milano (Sesto San Giovanni - Paderno Dugnano)
A53 Raccordo Autostradala RA7 (Bereguardo - Pavia)
A54 Tangenziale di Pavia (Pavia - San Martino Siccomario)
A55 Tangenziale di Torino (Falchera - Rivoli - Trofarello)
A56 Tangenziale di Napoli (Napoli - Pozzuoli)
A57 - (Quarto d'Altino - Venezia - Dolo)
A58 Tangenziale Est Esterne di Milano (Melegnano - Omate)
A59 Tangenziale di Como (Como - Albese Con Cassano)
A60 Tangenziale Est di Varese (Varese - Cantello)
A90 Grande Raccordo Anulare (Ring Rome)
A91 - (Roma - Aeropuerto Fiumicino)
aut. CT-SR Autostrada Catania-Siracusa (Catania - Augusta)
aut. Roma-LT Autostrada Roma - Latina (Roma - Latina)

Tenslotte kent Italië enige zubringers, ter plaatse bekend als Raccordi en Diramazioni. Raccordi zijn routes die twee dicht bij elkaar liggende autosnelwegen met elkaar verbinden. Zij dragen officieel één nummer dat beide verbonden routes combineert, bijvoorbeeld A8/A26. Diramazioni zijn eerder zubringers in de klassieke zin van het woord. Hun nummer is afgeleid van het wegnummer waarnaar zij leiden, aangevuld met de suffix "dir".

Europese wegen

Europese wegen in Italië

E25E27E33E35E45E55E61E62E64E66E70E74E76E78E80E90E612E717E821E840E841E842E843E844E846E847E848E931E932E933


Maximumsnelheden

Het grensbord met de maximumsnelheden.
wegtype Vmax
Znak d42.svg 50 km.svg
Znak d43.svg 90 km.svg
Znak D9.svg 110 km.svg (superstrade)
Znak D9.svg 130 km.svg (autostrade)

Superstrade zijn aangeduid met een wit op blauw autosnelwegsymbool, autostrade met een wit op groen autosnelwegsymbool.

Artikel 142 van de wegcode (Codice della Strada) staat toe dat een maximumsnelheid van 150 km/h op autostrade met minimaal 2x3 rijstroken en tutor geldt.[2][3] Voor zover bekend is de maximumsnelheid nergens verhoogd naar 150 km/h.

Bewegwijzering

zie ook Bewegwijzering in Italië.

Autosnelwegen in Italië worden bewegwijzerd met witte letters op een groene achtergrond. Ook verwijzingen naar de autosnelweg vanaf een niet-autosnelweg worden in die kleurstelling uitgevoerd. Alle andere wegen zijn bewegwijzerd met witte letters op een blauwe achtergrond. Objecten en stadsdelen staan bewegwijzerd in zwarte letters op een witte achtergrond, terwijl doelen van geologische aard (natuurschoon e.d.) in witte letters tegen een bruine achtergrond staan bewegwijzerd. In Italië komt het daarnaast voor dat ook bedrijven vanaf de hoofdweg bewegwijzerd kunnen worden. Dit gebeurt met zwarte letters op een gele achtergrond.

Het in Italië gebruikte lettertype is een variant van het Britse Transport-lettertype. Het belangrijkste verschil ten opzichte van het Verenigd Koninkrijk is echter dat doelen in principe volledig in hoofdletters op de borden worden gezet. Alleen niet-plaatsnamen (objecten, stadsdelen, etc.) worden in regulier schrift op de borden gezet. De namen van wegen verschijnen volledig in kleine letters, dus zelfs geen hoofdletter aan het begin.

Wegnummers verschijnen in Italië maar beperkt op de borden. Kruisende wegnummers staan meestal wel aangegeven, zelfs het nummer van een in een later stadium nog kruisende weg. Het nummer van de weg zelf verschijnt echter regelmatig niet op de borden. Op veel autosnelwegen wordt alleen het E-nummer van de route aangegeven, maar niet het in Italië veel meer gebruikte nationale nummer. Ook in de uitvoering van de nummerschildjes bestaat geen eenduidige lijn. ss-routes en sp-routes worden de ene keer aangegeven met blauwe letters op een witte achtergrond, en de andere keer weer met witte letters op een blauwe achtergrond. Het schildje voor autosnelwegen wordt wel eenvormig uitgevoerd, en wel als een achthoek met groene achtergrond en witte letters.

Kilometerpalen dienen in Italië vaak ook als routebevestigingsborden. Op niet-autosnelwegen geven zij vaak het wegnummer en de naam van de weg, alsmede de afstand tot het eerste dorp en/of de eerstvolgende grote plaats. Op autosnelwegen wordt afwisselend de afstand tot de eerstvolgende afrit, de afstand tot de eerstvolgende verzorgingsplaats en de afstand tot de control city gegeven. Reguliere afstandenborden of routebevestigingsborden zijn in Italië echter zeldzaam; men is aangewezen op de vrij klein uitgevoerde borden in de berm of middenberm.

Om de bewegwijzering in Italië te begrijpen, moet men een onderscheid maken tussen de reguliere richtingborden enerzijds (doorgaans uitgevoerd als vertakkingsbord met maar een of twee doelen per richting) en de additionele serviceborden (doorgaans uitgevoerd als regelbord met vele doelen per richting). De doelen die op een servicebord verschijnen, worden na de kruising of afrit in kwestie niet meer continu gehouden. Ze worden eenmalig vermeld om een nader beeld te geven van de verdere routes vanaf dat punt. Het is echter niet mogelijk om op deze doelen te rijden, omdat altijd onduidelijk is, of deze doelen op de volgende kruising wel terugkomen.

Verkeersveiligheid

jaar verkeersdoden
2010 4.114
2011 3.860
2012 3.753
2013 3.401
2014 3.381
2015 3.428
2016 3.270

In 2010 vielen 70 verkeersdoden per 1 miljoen inwoners in Italië, een daling van 44 procent ten opzichte van het jaar 2001. Italië behoort hiermee tot de middenmoot van de Europese Unie.[4] Met name op de autosnelwegen is het aantal verkeersdoden fors teruggedrongen, mede door middel van de trajectcontrole tutor.[5] In 2015 vielen 56 verkeersdoden per 1 miljoen inwoners, waarmee Italië rond het EU-gemiddelde zit.[6]

Italië staat enigszins bekend vanwege het chaotische verkeer in steden waarbij verkeersregels op grote schaal genegeerd worden en scooters door het verkeer racen. Deze subjectieve waarneming van verkeersonveiligheid is echter niet terug te vinden in de cijfers van het aantal verkeersdoden.

Externe links

  • Autostrade per l'Italia, de grootste concessionair op het Italiaanse autosnelwegennet.
  • AISCAT, de overkoepelende organisatie van concessionairs.

Referenties

  1. stand 01-01-2017, inclusief 7.163 km autostrade (1-1-17) en 2.913 km superstrade (1-1-17)
  2. Art. 142. * Limiti di velocità. | aci.it
  3. Art 142. Limiti di velocità | altalex.com
  4. Verkeersveiligheid: aantal verkeersdoden EU met 11% gedaald in 2010 | europa.eu
  5. Come nasce il Tutor | autostrade.it
  6. 10th Annual Road Safety Performance Index (PIN) Report | etsc.eu
Wegen van Europa

AlbaniëAndorraArmeniëAzerbeidzjanBelgiëBosnië-HerzegovinaBulgarijeCyprusDenemarkenDuitslandEstlandFinlandFrankrijkGeorgiëGriekenlandHongarijeIerlandIJslandItaliëKazachstanKosovoKroatiëLetlandLiechtensteinLitouwenLuxemburgMacedoniëMaltaMoldaviëMonacoMontenegroNederlandNoorwegenOekraïneOostenrijkPolenPortugalRoemeniëRuslandSan MarinoServiëSloveniëSlowakijeSpanjeTsjechiëTurkijeVaticaanstadVerenigd KoninkrijkWit-RuslandZwedenZwitserland

in cursief landen die deels in Europa liggen of met Europa geassocieerd worden