Legge 492

Uit Wegenwiki
Ga naar: navigatie, zoeken

Legge 492 (wet 492) was een wet in Italië uit 1975 die onder andere de bouw van autostrade op nieuwe tracés verbood. De wet is ontstaan op initiatief van Pietro Bucalossi. De wet was een antwoord op de oliecrisis van 1973 en de toenemende weerstand vanuit milieuorganisaties tegen de bouw van nieuwe snelwegen. De wet werd in 2001 door de regering Berlusconi ongedaan gemaakt door middel van legge 443 (wet 443).

Gevolg

Het gevolg van de wet was dat de bouw van nieuwe snelwegen vrijwel stil kwam te liggen. Alleen snelwegen die in een vergevorderd stadium van aanleg of planning waren, mochten doorgang vinden. Vanaf eind jaren 70 tot begin 2000 werden dientengevolge in Italië vrijwel geen nieuwe snelwegen aangelegd. Projecten als de A20 en A18 op Sicilië kampten hierdoor in ernstige vertragingen. Andere projecten, zoals de A31 naar Trento werden nooit meer afgebouwd.

De meeste Italiaanse snelwegen waren al in de jaren 1920 en 1930 en daarna tussen 1950 en begin jaren 1970 aangelegd. De wet uit 1975 beïnvloedde daarom de minder ontwikkelde delen van Italië, waar weinig goede wegen voorhanden waren, zoals op Sicilië.

Vanaf eind jaren 1970 nam het aantal nieuwe autostrade sterk af.

Superstrada

De aanleg van superstrade viel niet onder de wet 492, waardoor het aantal superstrade in de jaren 1980 en 1990 sterk toenam. Met name in Midden-Italië is destijds een omvangrijk netwerk van superstrade gebouwd, evenals in bijvoorbeeld Puglia en op Sardinië.

Na 2001

Het opheffen van de wet in 2001 zorgde ervoor dat er direct een aantal grote projecten van start gingen, zoals de completering van de A20 op Sicilië en de bouw van nieuwe bypasses, zoals de A4 rond Venezia. Sommige projecten, zoals de A31 naar Trento, zullen waarschijnlijk niet meer gebouwd worden.

Een ander belangrijk onderwerp was de vervanging van bestaande, substandaard snelwegen over meer optimale tracés. Belangrijke voorbeelden hiervan zijn de A1 tussen Bologna en Firenze en de A3 tussen Salerno en Reggio Calabria.

Referenties