Lukmanierpass

Uit Wegenwiki
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Flag of Switzerland.svg
Lukmanierpass

Passo del Lucomagno

Gray.png
Hoogte 1.914 m
Weg H416
Hellingspercentage 9%
Verboden voor aanhangers? ja
Wintersluiting geen
Opengesteld 1877
Kaart kaart

De Lukmanierpass (Italiaans: Passo del Lucomagno, Reto-Romaans: Pass dil Lucmagn) is een bergpas in Zwitserland, gelegen tussen de kantons Graubünden en Ticino. De bergpas is met 1.914 meter hoogte de laagste bergpas die over de Zwitserse Alpen gaat, de overige bergpassen zijn allemaal hoger dan 2.000 meter. Over de pas loopt de Hauptstrasse 416.

Kenmerken

De pasweg begint in Biasca, waar de A2 aansluit richting Bellinzona en Milano. De weg loopt via Acquarossa door een smaller wordend dal, maar stijgt in eerste instantie niet bijzonder. Pas vanaf Blenio volgt de eerste stijging met een aantal scherpe bochten. Daarna stijgt de weg vrij geleidelijk naar de pashoogte. Aan de zuidzijde zijn slechts enkele haarspeldbochten. Het uitzicht op de Lukmanierpass is niet heel bijzonder, men kijkt uit op de dichtstbijzijnde bergen die hier tot zo'n 3.000 meter hoog zijn. Op de bergpas ligt een stuwmeer met elektriciteitsmasten. Vervolgens volgt een afdaling naar Disentis, met slechts een stuk of 3 haarspeldbochten. In Disentis kan men verder richting Chur of de Oberalppass richting Andermatt nemen.

Geschiedenis

In de middeleeuwen was de Lukmanierpass de belangrijkste transalpiene route door Zwitserland, mede omdat hij lager ligt dan de meeste andere bergpassen, en bovendien niet zo steil is. In 1374 werd een Hospiz op de pashoogte gebouwd. Na de middeleeuwen verloor de Lukmanierpass aan relevantie ten opzichte van de Gotthardpass en de Splügenpass, die meer directere noord-zuidroutes vormen, omdat men vanaf Disentis enkel west- of oostwaarts kan, niet noordwaarts. In 1877 is de huidige pasweg aangelegd. In 1964 werd het stuwmeer ter hoogte van de pashoogte aangelegd, waarbij de Hospiz uit 1374 verdween.

In het midden van de 19e eeuw werd nog overwogen een spoorlijn over de Lukmanierpass aan te leggen, vooral omdat dan dure tunnels vermeden konden worden. Desondanks is later de route door het Gotthardmassief gekozen. Na de openstelling van de Gotthardtunnel in 1980 werd besloten om de Lukmanierpass in de winter niet meer open te houden. De winterdienst is daarna overgenomen door de kantons Graubünden en Ticino, en kost circa 700.000 CHF per winter.

Referenties


Flag of Switzerland.svg Bergpassen in Zwitserland Flag of Switzerland.svg

ÄcherlipassAlbulapassBerninapassBrünigpassCol de la CroixFlüelapassCol de la ForclazFurkapassGlaubenbergpassGlaubenbielenpassGotthardpassGrimselpassCol du Grand Saint-BernardGurnigelpassIbergereggJaunpassJulierpassKlausenpassLenzerheidepassForcola di LivignoLukmanierpassMalojapassPasso del Monte CeneriPas de MorginsCol des MossesNufenenpassOberalppassOfenpassCol du PillonPragelpassSaanenmöserSan BernardinopassCol du SanetschSatteleggSchallenbergpassSchwarzenbühlpassSimplonpassSplügenpassSustenpassUmbrailpassWolfgangpass