Maine

Uit Wegenwiki
Ga naar: navigatie, zoeken
Flag of Maine.png
Maine.png
Hoofdstad Augusta
Grootste stad Portland
Oppervlakte 91.646 km²
Inwonertal 1.338.000
Lengte snelwegennet 592 km
Eerste snelweg 1947
Afkorting ME

Maine is een staat in het uiterste noordoosten van de Verenigde Staten. De hoofdstad is Augusta en de grootste stad is Portland, niet te verwarren met Portland in Oregon. De staat heeft een oppervlakte van 86.542 vierkante kilometer en is daarmee ruim twee maal zo groot als Nederland. Maine telt 1.338.000 inwoners (2018).

Inleiding

Geografie

Maine is de oostelijkste staat van het land en ligt in de regio New England. De staat grenst aan Canada, namelijk aan de provincies Québec en New Brunswick, en aan de Amerikaanse staat New Hampshire. De staat meet maximaal 380 kilometer van noord naar west en 330 kilometer van west naar oost. Maine bestaat overwegend uit middelgebergte met veel bebossing. In de staat zijn talloze meren en met name het noordwesten van de staat is zeer dunbevolkt. De grootste rivieren van de staat zijn de Kennebec River en Penobscot River. Maine heeft een lange kustlijn aan de Atlantische Oceaan met tal van kleine eilanden, waarvan veel niet bevolkt zijn. De 1.610 meter hoge Mount Katahdin is het hoogste punt van Maine. De staat heeft een vochtig landklimaat met warme zomers en koude winters met veel sneeuw. De gemiddelde maximumtemperatuur in Augusta bedraagt -2°C in de winter en 26°C in de zomer.

Economie

Maine is samen met Vermont de meest rurale staat van het noordoosten van de Verenigde Staten. De landbouw en visserij zijn belangrijke sectoren, evenals het toerisme. Maine is populair als vakantiebestemming voor stedelingen in het noordoosten. In de bergen zijn skigebieden en langs de kust zijn natuurgebieden zoals het Acadia National Park. De staat heeft weinig industrie, alhoewel er van oudsher wel scheepswerven zijn, en de haven van Portland historisch gezien de belangrijkste voor Canada aan de oostkust was, tot in de 20e eeuw de stad Halifax prominenter werd.

Demografie

stad inwonertal
Portland 67.000
Lewiston 36.000
Bangor 32.000
South Portland 25.000
Auburn 23.000

Maine heeft van oudsher een traaggroeiende bevolking. Ook in de 19e eeuw werden niet de spectaculaire groeicijfers geboekt die veel andere Amerikaanse staten wel realiseerden. In de jaren '70 werd de grens van 1 miljoen inwoners overschreden. Maine is populair onder gepensioneerden of voor rijke Amerikanen die een tweede huis in de staat bezitten. Grote delen van Maine zijn dunbevolkt, en in het noordwesten zijn ook nagenoeg onbevolkte delen, met name het grensgebied met Québec is erg dunbevolkt. Er zijn slechts enkele grotere plaatsen, waarvan de havenstad Portland de belangrijkste is. Augusta is maar een kleine state capital, Bangor en Auburn/Lewiston zijn de voornaamste landinwaarts gelegen plaatsen. Eastport is de oostelijkste stad op het Amerikaanse vasteland.

Geschiedenis

De eerste Europeanen waren Noren rond 1200 die handel dreven met Indianen. De eerste permanente Europeaanse nederzetting in Maine werd in 1604 gesticht door Fransen. Het gebied werd toen Acadia genoemd. Vanaf 1652 behoorde het gebied tot de Massachusetts Bay Colony van de Engelsen. In de 17e en 18e eeuw werden conflicten uitgevochten tussen de Engelsen, Fransen en inheemse bewoners van het gebied. In 1788 kwam het gebied bij de Verenigde Staten, als onderdeel van Massachusetts. In 1820 scheidde Maine af van Massachusetts wen werd de 23e staat van de Verenigde Staten. De grens met Canada werd echter pas in 1842 definitief vastgesteld. De hoofdstad van Maine was oorspronkelijk Portland, van oudsher de grootste stad in de staat. In 1832 werd de hoofdstad naar Augusta verplaatst omdat dit meer centraal in de staat lag.

Het is niet definitief vastgesteld waar de naam Maine vandaan komt. Een logische verklaring zou zijn dat het gebied vernoemd is naar de Franse regio Maine, of de rivier de Maine in het noordwesten van Frankrijk. Volledig zeker is dit echter niet.

Wegennet

I-295 bij Downtown Portland.
I-95 bij Falmouth.

Maine kent een redelijk dicht wegennet in het zuiden, maar in het noorden en oosten zijn maar erg weinig wegen. Er is één grote snelweg, de Interstate 95, waarvan het noordelijke einde de rustigste snelweg van de Verenigde Staten is. De I-95 is tussen de grens met New Hampshire en de hoofdstad Augusta een tolweg. Er zijn diverse US Highways, maar het onderliggend wegennet is met name in de grensstreek met Quebec erg dun. Ondanks de lange grens zijn er slechts 2 grotere grensovergangen. Met New Brunswick zijn wat meer grensovergangen omdat het gebied aan weerszijden van de grens wat dichter bevolkt is.

Wegbeheer

De wegbeheerder van de staat is het Maine Department of Transportation, afgekort MaineDOT of MDOT.[1] MaineDOT beheert circa 29.000 rijstrookkilometers en 2.919 bruggen. Een betrekkelijk groot aandeel van alle wegen in de staat is in het beheer van MaineDOT.

MaineDOT heeft zijn oorsprong in de State Highway Commission die in 1913 werd opgericht. In 1972 ging dit op in het grotere Maine Department of Transportation. De rol van de staat in transport is daarbij uitgebreid naar spoorlijnen, openbaar vervoer, luchthavens en veerdiensten. Een apart agentschap is de Maine Turnpike Authority dat in 1941 werd opgericht.

Interstate Highways

Er is één hoofdroute van een Interstate Highway in Maine, de Interstate 95 die door de gehele staat loopt en deels een tolweg is in de vorm van de Maine Turnpike. I-95 legt bijna 500 kilometer in Maine af en is de noordelijkste Interstate Highway in het oosten van de Verenigde Staten. Het is tevens de primaire verbinding tussen Maine en Canada, voornamelijk door het gebrek aan andere belangrijke grensovergangen.

Enkele auxiliary routes lopen ook door Maine, zoals de Interstate 195, een korte spur in Saco, de Interstate 295, een regionale verbinding van Portland tot Gardiner en alternatief voor de Maine Turnpike, de Interstate 395 als spur in Bangor en de Interstate 495 als niet-bewegwijzerde Interstate Highway in Portland.

US Highways

Een klein aantal US Highways loopt tevens door Maine. De US 1 vormt de route langs de zuidkust en parallel aan de grens met New Brunswick. Bij Calais geeft het toegang tot de Highway 1 in New Brunswick, die aan de kant van Canada een freeway is. De US 2 verloopt oost-west door het midden en noorden van de staat en eindigt in Houlton bij de Canadese grens. De US 201 is een noord-zuidroute vanaf Brunswick via Augusta naar de grens met Québec en is de voornaamste verbinding naar die provincie. De US 202 verloopt oost-west door het zuiden van de staat, grotendeels parallel aan I-95 en heeft daarom weinig belang voor doorgaand verkeer. De US 302 komt vanuit New Hampshire en eindigt in Portland.

Interstates en US Highways in de staat Maine

I-95.svgI-195.svgI-295.svgI-395.svgI-495.svg

US 1US 2US 201US 202US 302


State Routes

Een netwerk van state routes vormt het secundaire wegennet. Het doorgaand belang is veelal beperkt, alhoewel ze in het noorden van de staat vaak de enige wegen zijn. Ze zijn genummerd van 3 t/m 238. De State Route 1 heeft in het verleden ook bestaan. De langste is de State Route 11, die over 646 kilometer vanaf de grens met New Hampshire in het uiterste zuiden tot Fort Kent in het uiterste noorden van Maine loopt. Alleen de US 1 is langer dan State Route 11. Geen enkele state route vormt een op zichzelf staande freeway, maar State Route 15 valt wel deels samen met I-395 in Bangor.

Tolwegen

In Maine is één tolweg, de Maine Turnpike, in het beheer van de Maine Turnpike Authority. I-95 loopt er overheen. De Maine Turnpike loopt vanaf York Harbor nabij de grens met New Hampshire tot Augusta. Het eerste deel hiervan, vanaf York Harbor tot Portland, opende op 13 december 1947 voor het verkeer en wordt beschouwd als de eerste snelweg van de regio New England. In 1955 opende de verlenging tot Augusta. Het was gepland om de tolweg verder naar Bangor te verlengen, maar met de creatie van het Interstate Highway systeem in 1956 was dat niet meer nodig.

Geschiedenis

De geschiedenis van het snelwegennet van Maine begon in 1941, toen voorgesteld werd een tolweg aan te leggen die de grootste steden in het zuiden van de staat moest verbinden, de Maine Turnpike tussen de grens met New Hampshire, Portland, Lewiston en Augusta. Op 13 december 1947 opende hiervan het zuidelijk deel tussen Kittery en Portland, exact 8 jaar later, op 13 december 1955, opende de verlenging naar Augusta. In 1956 werd het Interstate Highway systeem gecreëerd, waardoor de verdere aanleg van tolwegen niet nodig was. Tussen 1960 en 1967 is de I-95 verder noordwaarts naar de grens met Canada verlengd. Vanaf 1960 verliep de I-95 tussen Portland en Augusta langs de kust, via Brunswick. In 2004 is de I-95 over de Maine Turnpike geleid, en is de oude route omgenummerd naar I-295. Sinds de jaren 80 zijn er geen nieuwe snelwegen meer opengesteld in Maine.

Referenties

Flag of the United States.svg Verenigde Staten

AlabamaAlaskaArizonaArkansasCaliforniaColoradoConnecticutDelawareFloridaGeorgiaHawaiiIdahoIllinoisIndianaIowaKansasKentuckyLouisianaMaineMarylandMassachusettsMichiganMinnesotaMississippiMissouriMontanaNebraskaNevadaNew HampshireNew JerseyNew MexicoNew YorkNorth CarolinaNorth DakotaOhioOklahomaOregonPennsylvaniaRhode IslandSouth CarolinaSouth DakotaTennesseeTexasUtahVermontVirginiaWashingtonWest VirginiaWisconsinWyoming