Marokko

Uit Wegenwiki
Ga naar: navigatie, zoeken
Flag of Morocco.svg
al-Maġrib المغرب‎
Marokko.png
Hoofdstad Rabat
Oppervlakte 446.550 km²
Inwonertal 33.304.000
Lengte wegennet 57.625 km
Lengte snelwegennet 1.767 km[1]
Eerste snelweg 1978
Benaming snelweg طريق سريع
Verkeer rijdt rechts
Nummerplaatcode MA

Marokko is een land in het noorden van Afrika. Het land telt ruim 33 miljoen inwoners en de hoofdstad is Rabat. De grootste stad is Casablanca. Marokko claimt ook de Westelijke Sahara.

Inleiding

Marokko ligt in het noordwesten van Afrika, aan zowel de Atlantische Oceaan als de Middellandse zee. Het land is uitgestrekt in de zuidwest-noordoostrichting en meet maximaal 1.200 kilometer bij 500 kilometer. De Westelijke Sahara meet nog eens 700 bij 350 kilometer. Het land grenst in het noorden aan diverse exclaves van Spanje, evenals de Canarische Eilanden. In het oosten grenst het land aan Algerije, en middels de Westelijke Sahara aan Mauritanië. De grootste steden liggen in het noorden van het land, met name de hoofdstad Rabat en de grootste stad Casablanca. Andere grote steden zijn Tanger, Tétouan, Oujda, Faz, Meknès, Marrakech en Agadir. Het noorden van Marokko is sterk bergachtig, met het Atlasgebergte dat een groot deel van het land omvat. Het Rifgebergte ligt langs de noordkust. De Toubkal is het hoogste punt met 4.167 meter hoogte en is het grootste deel van het jaar bedekt met sneeuw. Men kan hier skiën. Het zuiden van Marokko, vooral de Westelijke Sahara, is voornamelijk een woestijn, en zeer dunbevolkt. De grensstreek met Algerije is eveneens zeer dunbevolkt.

Marokko heeft een economie die zich sinds de jaren 1990 diversificeerde, alhoewel een groot deel van de bevolking in de landbouw werkzaam is. Marokko is na Egypte, het welvarendste Arabische land dat geen economie gebaseerd op olie heeft. Toerisme is een sterk groeiende sector in Marokko. De officiële taal van Marokko is Arabisch, maar het Berbers wordt veel gesproken. Frans is veruit de belangrijkste vreemde taal in Marokko, gevolgd door Spaans en Engels.

Wegennet

Het wegennet van Marokko is relatief ontwikkeld, met name tussen de grote steden in het noorden en langs de westkust. Marokko heeft een vrij groot netwerk van autosnelwegen, in 2011 1.424 kilometer dat jaarlijks uitgebreid wordt. Er lopen snelwegen tussen de meeste grote steden in het noorden, maar het land heeft nog geen grensoverschrijdende snelwegen daar de grens met Algerije gesloten is. Het onderliggend wegennet is niet heel erg groot, en bestaan voornamelijk uit een aantal belangrijke hoofdwegen. Er lopen slechts 3 wegen in het zuiden van Marokko richting de Westelijke Sahara. In dat gebied zijn nagenoeg geen wegen, alleen een hoofdweg langs de westkust naar de grens met Mauritanië. Er gaan regelmatig veerdiensten tussen Algeciras en Tanger en vanaf diverse Spaanse kuststeden naar de exclaves Ceuta en Melilla. Verkeer van Algerije naar Marokko dient van veerdiensten via Spanje (voornamelijk Alicante) gebruik te maken.

Autosnelwegen

Autoroutes in Marokko

A1A2A3A4A5A6A7A8

Het snelwegennet van Marokko.

Het autosnelwegennet van Marokko is relatief jong, maar overeenkomend met de bouw van snelwegen in buurland Algerije, namelijk vanaf midden jaren 80. In 1978 opende de eerste autosnelweg van Marokko, de A3 rond Casablanca over 33 kilometer. Dit werd in 1987 57 kilometer noordwaarts verlengd tot aan Rabat. Vanaf midden jaren 90 werd gebouwd aan de tweede snelweg van Marokko, de A1 die vanaf Rabat noordwaarts langs de kust werd aangelegd, voornamelijk tussen 1995 en 1999, waarbij het laatste stuk naar Tanger in 2005 opende. Eind jaren 90 werd de A2 van Rabat naar Fès opengesteld. In 2011 werd dit verlengd naar Oujda.

In 2001 werd de vierde snelweg van Marokko opengesteld, het eerste deel van de A7 van Casablanca naar Agadir. In 2003 en 2004 opende de A5 als rondweg van Casablanca, die in 2006 westwaarts werd verlengd tot El Jadida. Tussen 2005 en 2010 werd gebouwd aan de A7 van Casablanca naar Marakech.

In de nabije toekomst wordt het autosnelwegnetwerk verder uitgebreid. Er wordt gepland om rond 2015 het bestaande netwerk te verdubbelen naar 2.000 kilometer. Dit betreft bijvoorbeeld de verlenging van de A5 langs de westkust naar Safi. In 2012 werd de eerste 2x3 snelweg geopend, de verbrede A3 tussen Casablanca en Rabat. In 2014 opende het eerste deel van de A8 tot Beni Mellal in het Atlasgebergte.

Gestudeerd wordt op een mogelijke rondweg van Rabat, die de drie radiale snelwegen van de hoofdstad moet verbinden. Tevens wordt gedacht aan een A11 vanuit de regio Casablanca naar het Atlasgebergte bij Beni-Mellal, en een autosnelweg van Tetouán naar Fès, door het binnenland van Noord-Marokko.

Tol

Vrijwel alle autosnelwegen zijn tolwegen, beheerd door de Autoroutes du Maroc (ADM).[2]

Route nationales

Route nationales in Marokko

N1 FR.svg N2 FR.svg N3 FR.svg N4 FR.svg N5 FR.svg N6 FR.svg N7 FR.svg N8 FR.svg N9 FR.svg N10 FR.svg N11 FR.svg N12 FR.svg N13 FR.svg N14 FR.svg N14 FR.svg N15 FR.svg N16 FR.svg N17 FR.svg N19 FR.svg


Geschiedenis

In de 19e eeuw was het grootste deel van de Marokkaanse bevolking nomadisch. Destijds waren er in plaats van wegen veel zandpaden, die in de vlakke gebieden goed begaanbaar waren. In de bergen waren de paden matig tot slecht begaanbaar. Transport over land was tot de introductie van de stoomboot vrij belangrijk, maar nam daarna in belang af, omdat de meeste grote steden van Marokko aan de kust liggen.

Begin 20e eeuw werd een begin gemaakt met de aanleg van een wegennet, tussen 1912 en 1917 werd 1.400 kilometer weg aangelegd, wat groeide naar 2.700 kilometer begin jaren '20. De eerste hoofdweg liep van Casablanca naar Rabat, vanwaar een weg verder ging naar Fes en Oujda. Ook werd een kustweg aangelegd naar Agadir in het zuiden. Vanaf de diverse kustplaatsen liepen wegen naar de stad Marrakech. Tegen 1930 werd er ook in het binnenland aan wegen gewerkt, zoals een weg van Fes naar Marrakech. Wegen in het Atlasgebergte werden voor de Tweede Wereldoorlog niet aangelegd.

In 1954 beschikte Marokko over 11.500 kilometer geasfalteerde weg. Toen Marokko in 1956 onafhankelijk werd, kreeg de wegenbouw in het noorden van het land meer aandacht. In 1957 werd een weg door het hart van het Rifgebergte aangelegd. Tussen 1957 en 1962 werd 900 kilometer weg aangelegd in het zuiden van Marokko, ten zuiden van het Atlasgebergte.

In 1973 werd de Direction des Routes et de la Circulation Routière (DRCR) gecreëerd. In 1990 kwam de huidige wegnummering tot stand. Het verharde wegennet nam toe van 21.400 kilometer in 1960 tot 57.300 kilometer in 2001. Tussen 1995 en 2003 werd 9.000 kilometer weg in het platteland van Marokko aangelegd. Sinds 2005 worden meer plattelandswegen aangelegd om de rurale bevolking toegang te geven tot het wegennet.

In 1975 begon de aanleg van de eerste autoroute van Marokko, tussen Casablanca en Rabat. Deze werd in 1978 opengesteld, maar in de jaren '80 werden geen nieuwe snelwegen aangelegd. In 1989 werd de wegbeheerder Autoroutes du Maroc (ADM) opgericht, om de aanleg van tolwegen uit te voeren. In 1992 werd voor het eerst tol geheven op de Marokkaanse snelwegen. Met name na 2000 zijn een groot aantal snelwegen aangelegd. Belangrijke mijlpalen waren de voltooiing van de snelweg van Rabat naar Tanger in 2005, de snelweg van Casablanca naar Marrakech in 2007, van Marrakech naar Agadir in 2010 en van Fes naar Oujda in 2011. In 2016 openden de bypass van Rabat en de snelweg van El Jadida naar Safi.

Wegnummering

Het wegennet is opgedeeld in vier wegklasses: de A-wegen (autosnelweg), N-wegen (Nationale wegen), R-wegen (Regionale wegen) en P-wegen (lokale wegen). Het snelwegennet is enigszins radiaal genummerd vanuit Rabat en Casablanca. De nummering van de wegen verliep niet in oplopende volgorde, zo was de eerste snelweg de A3 en niet de A1. In 2016 zouden de A-wegen zijn hernummerd, maar A-nummers worden niet altijd bewegwijzerd. Het N-wegennet is genummerd in een grid, waarbij even nummers tussen 2 en 16 oost-west lopen en naar het zuiden toe oplopen. Zo is de N2 de hoofdweg van Tanger naar Oujda, en de N6 de weg vanaf Rabat naar Oujda. De oneven nummers tussen 1 en 17 lopen noord-zuid en lopen op richting het oosten. De N1 is bijvoorbeeld de lange kustweg vanaf Tanger tot aan de grens met Mauritanië. De N17 is de weg van Oujda naar Figuig.

De R-wegen zijn gezoneerd genummerd, met de nummers beginnend met een 1 in het zuidwesten, naar de 6 rond de Algerijnse grens. Even nummers lopen noord-zuid en oneven nummers oost-west, maar er het systeem kent veel uitzonderingen.

Bewegwijzering

De bewegwijzering in Marokko is identiek aan die in Frankrijk, met uitzondering dat er op de borden ook Arabisch wordt gebruikt en wegnummers niet altijd aangegeven staan op de wegwijzers, maar wel op de kilometerpalen. De weg-layout doet ook zeer Frans aan. Afgezien van de andere taal op de bewegwijzering zou de bewegwijzering ook in Frankrijk kunnen staan. Autosnelwegen hebben blauwe borden met witte letters, overige wegen hebben witte borden met zwarte letters.

Externe links

Referenties

  1. stand 04-08-2016
  2. www.adm.co.ma
Wegen van Afrika

AlgerijeAngolaBeninBotswanaBurkina FasoBurundiCentraal Afrikaanse RepubliekComorosCôte d'IvoireDemocratische Republiek CongoDjiboutiEgypteEquatoriaal GuineaEritreaEthiopiëGabonGambiaGhanaGuineaGuinea-BissauKaapverdiëKameroenKenyaLesothoLiberiaLibiëMadagaskarMalawiMaliMarokkoMauritaniëMauritiusMozambiqueNamibiëNigerNigeriaRepubliek CongoRwandaSão Tomé and PríncipeSenegalSeychellenSierra LeoneSomaliëSudanSwazilandTanzaniaTogoTsjaadTunesiëUgandaZambiaZimbabweZuid-AfrikaZuid-Sudan