N1 (Tunesië)

Uit Wegenwiki
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
N1 FR.svg
N1 TN map.png
N1
Begin Tunis
Einde Ras Ajdir
Lengte 580 km
Route

Centrum.svg Tunis N3 FR.svg

Centrum.svg Hammamet

Centrum.svg Enfidha N2 FR.svg

Centrum.svg Sousse N12 FR.svg

Centrum.svg Kerker

Centrum.svg Sfax N13 FR.svg N14 FR.svg

Centrum.svg Shkira N2 FR.svg

Centrum.svg Gabès N15 FR.svg N16 FR.svg

Centrum.svg Médenine N19 FR.svg N20 FR.svg

Centrum.svg Ben Gardane

Centrum.svg Ras Ajdir

Flag of Libya.svg Libya Coastal Road

De N1 of RN1 is een route nationale in Tunesië. De weg vormt de primaire hoofdweg van het land, vanaf de hoofdstad Tunis via Sfax, Sousse en Gabès naar de grens met Libië bij Ras Ajdir. De N1 is met 580 kilometer de langste route nationale van het land. De gehele route wordt gebypasst door de A1.

Routebeschrijving

De N1 verloopt noord-zuid langs de oostkust van Tunesië, vanaf de hoofdstad Tunis via Hammemet, Sousse, Sfax, Gabès, Médinine en Ben Gardane naar de grensovergang Ras Ajdir met Libië. De A1 loopt over de volle lengte parallel aan de N1.

De weg begint bij het centrum van Tunis en vormt in de stad een weg met 2x2 rijstroken en rotondes. Het is de zuidoostelijke invalsweg van Tunis, waarbij de A1 er parallel aan verloopt, waardoor het belang van de N1 als invalsweg enigszins beperkt is tot lokaal verkeer. Er is een ongelijkvloerse aansluiting bij het Stade 7 November en aan de zuidrand van Tunis is ook een dwarsverbinding met de A1. In de voorsteden van Tunis is de weg ook nog dubbelbaans met 2x2 rijstroken.

De weg verloopt daarna door het binnenland naar Hammamet, een badplaats aan de oostkust van Tunesië. De N1 bypasst Hammamet. Vanaf hier begint een lange route parallel aan de oostkust in zuidelijke richting. Het landschap is hier vlak en gecultiveerd. De N1 verloopt veelal op enkele kilometers afstand van de kustlijn. Langs de stad Sousse ligt een bypass met 2x2 rijstroken en rotondes.

Zuidelijk van Sousse volgt de N1 tijdelijk niet de kustlijn, maar een kortere route door het binnenland naar Sfax. Het landschap is hier droger, met een zanderige bodem, maar het land is hier nog wel gecultiveerd met boomgaarden. Men bereikt dan de grote stad Sfax, waar de N1 ook een rondweg vormt met 2x2 rijstroken. De N1 volgt daarna de kustlijn zuidwaarts en voert door droog, maar nog wel gecultiveerd land. Men bereikt dan de stad Gabès, waar ook een bypass met 2x2 rijstroken ligt.

Zuidelijk van Gabès is de N1 met lagere ontwerpeisen gebouwd, omdat er geen grotere steden meer op de route liggen. De N1 verloopt hier ook verder landinwaarts en verloopt door Médinine, een kleine stad en hub voor wegen die naar Zuid-Tunesië verlopen. Médinine heeft ook een bypass met 2x2 rijstroken. Vanaf Médinine verloopt de N1 oostwaarts, dit droge gebied heeft ook boomgaarden op zandgrond. De N1 verloopt via Ben Gardane, de laatste plaats van betekenis. Dit gebied is wel een ongecultiveerd woestijnlandschap, het laatste deel tot de grensovergang Ras Ajdir met Libië telt wel weer 2x2 rijstroken. Aan Libische zijde gaat de Coastal Road verder naar Zuwara en Tripoli, dat 160 kilometer oostelijker ligt.

Geschiedenis

Al in de Franse koloniale periode is de weg ontwikkeld tot de belangrijkste wegverbinding van Tunesië. Het nummer N1 werd al in 1914 vastgesteld als een 'grand parcours'. De weg werd daarom op kaarten nogal eens als de P1 aangegeven. De weg was in 1931 al vrijwel volledig verhard op het laatste deel van Ben Gardane tot de Libische grens na.

De weg was na onafhankelijkheid lange tijd de primaire doorgaande weg van Tunesië, het verbond bijna alle grote steden van het land met elkaar. De N1 is bij alle grotere plaatsen opgewaardeerd met rondwegen met 2x2 rijstroken. De bypass van Sousse is al voor 1984 aangelegd. De bypass van Sfax is omstreeks 2002 aangelegd en de bypass van Gabès dateert uit dezelfde tijd. In 2008 opende de bypass van Médinine. Tussen 2014 en 2016 is de oostelijkste 13 kilometer tot de grensovergang Ras Ajdir met Libië naar 2x2 rijstroken verbreed. De A1 sluit hier met een rotonde op aan.

Vanaf eind jaren '70 is de A1 parallel aan de N1 aangelegd en heeft de functie van doorgaande route in fases overgenomen. In 1981 en 1986 opende in twee fases de A1 tussen Tunis en Hammamet. Vanaf 1994 eindigde de A1 lange tijd bij M'Saken net voorbij Sousse, waardoor de A1 zuidelijker nog een tijd de rol voor doorgaand verkeer had. In 2008 opende de A1 verder tot Sfax, en in de periode 2017-2023 is de A1 verder tot aan Ben Gardane aangelegd.

Referenties


Routes nationales in Tunesië

N1N2N3N4N5N6N7N8N9N10N11N12N13N14N15N16N17N18N19N20