New Orleans

Uit Wegenwiki
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
De skyline van New Orleans.

New Orleans is een stad in de Verenigde Staten, en de grootste stad in de staat Louisiana. Het is één van de belangrijkste havensteden van het land en telt 391.000 inwoners. De agglomeratie telt 1.270.000 inwoners (2018). Het inwonertal van de stad is drastisch afgenomen nadat grote delen van de stad werden verwoest door orkaan Katrina in 2005, maar is sindsdien weer aan het herstellen. Men spreekt de naam van de stad uit als nʲuːˈɔrliənz, wat vrij vaak verkeerd uitgesproken wordt als New Or-leans.

Inleiding

De stad en agglomeratie zijn gesitueerd aan de rivier de Mississippi, waarbij de meeste (voor)steden aan de noordkant van de rivier liggen. De stad is tevens gesitueerd aan het Lake Pontchartrain, een brak zoutwatermeer ten noorden van de stad. De algemene ligging is niet ver van de monding van de Mississippi. Grote delen van de stad liggen op of onder zeeniveau, wat het gebied gevoelig maakt voor overstromingen tijdens orkanen, als het water van de Mississippi en Lake Pontchartrain opgestuwd wordt tegen de dijken. Ten westen van de stad liggen de grotere voorsteden Metairie en Kenner, en ten zuiden van de stad liggen ook nog enkele voorsteden. De stad staat bekend als toeristenstad, met name door het zogenaamde French Quarter. De stad heeft veel Franse invloeden. Het inwonertal van de stad is flink gedaald, van een piek van 628.000 inwoners in 1960 tot 344.000 inwoners in 2010.

New Orleans heeft een vochtig subtropisch klimaat, en is gevoelig voor orkanen. Daarnaast is de stad en zijn agglomeratie één van de belangrijkste havens in de wereld. Het is een belangrijk doorvoercentrum voor de olieindustrie. De stad heeft veel te maken met criminaliteit.

Wegennet

Het snelwegennet van New Orleans.

Het snelwegennet van New Orleans is niet erg uitgebreid. Door de wat zuidelijkere ligging ligt de stad ook niet op doorgaande routes. De I-10 vormt de oost-westverbinding, terwijl de I-12 ten noorden van de stad het doorgaande verkeer verwerkt. De I-55 begint net ten westen van de agglomeratie en loopt richting het noorden. De US 90 is een belangrijke secundaire hoofdweg, die via de steden Houma en Morgan City naar Lafayette loopt. De I-310 vormt een verbindingsweg tussen de US 90 en I-10 ten westen van de stad, de I-510 doet dat ten oosten van de stad. De I-610 vormt een korte verbindingsweg tussen twee delen van de I-10 ter hoogte van het centrum.

New Orleans zelf heeft een gridpatroon, wat uit vierkanten bestaat, in tegenstelling tot andere steden waar het grid vaak uit rechthoeken bestaat. De agglomeratie kent vrij veel relatief nieuwe suburbs. Door de geïsoleerde ligging van de stad lopen er vrij weinig doorgaande regionale wegen. De stad is wel de toegangspoort tot de dunbevolkte delta van de Mississippi. De laatste stad aan de SR-23 door de delta ligt altijd nog zo'n 120 kilometer ten zuidoosten van de stad.

Geschiedenis

Ondanks de strategische ligging van New Orleans aan zowel de Mississippi River en het Lake Pontchartrain, was de stad tamelijk geïsoleerd en slecht bereikbaar over de weg. In 1928 en 1929 openden twee bruggen over het smalste deel van het Lake Pontchartrain ten noordoosten van de stad. In 1935 opende de Huey P. Long Bridge, de eerste brug over de Mississippi River in de staat Louisiana. Tegenwoordig verloopt de US 90 er over. De eerste snelweg van New Orleans was een deel van wat nu de I-10 en US 90 is, de Pontchartrain Expressway die overging op de Crescent City Connection en zich voortzette als de Westbank Expressway tot Marrero. Het eerste deel was de aansluiting van de Crescent City Connection aan beide uiteinden, die in 1958 werden opengesteld. Dit was mogelijk de eerste snelweg van Louisiana. In 1960 kwam de rest van de Pontchartrain Expressway gereed langs het centrum, evenals de Westbank Expressway tot Marrero.

Het eerste deel van I-10 buiten het centrum van New Orleans opende omstreeks 1960, toen het Industrial Canal Bridge van de I-10 werd geopend. Op 30 augustus 1956 opende de eerste brug van de Lake Pontchartrain Causeway voor het verkeer, op 10 mei 1969 een tweede, waardoor dit feitelijk een snelweg is. In 1965 opende de Twin Span Bridge ten noordoosten van de stad, waarover de I-10 loopt. Het snelwegennet is in de jaren 80 en 90 beperkt uitgebreid door de toevoeging van de I-310 ten westen en I-510 ten oosten van New Orleans. Deze beide snelwegen waren oorspronkelijk geplande als de I-410, de zuidelijke ringweg van New Orleans die nooit gebouwd is.

Congestie

Doordat New Orleans vrij veel van zijn bevolking heeft verloren na orkaan Katrina is het wegennet niet heel erg druk. De meeste problemen doen zich voor op de I-10, aangezien dit de enige snelle oost-westverbinding is in het stedelijk gebied. Bij evacuatie van de stad kan de I-10, I-55 en I-59 ingezet worden met een contraflow configuratie, dit betekent dat alle beschikbare rijstroken in één richting worden ingezet.

Referenties


Expressways in New Orleans

Interstate 10Interstate 55Interstate 310Interstate 510Interstate 610