On-board unit

Uit Wegenwiki
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Een on-board unit (OBU) is een communicatieapparaat voor het betalen van tol op tolwegen. Een OBU wordt ook wel een transponder of "kastje" genoemd, alhoewel OBU's in de vorm van een sticker ook toegepast worden.

Kenmerken

Er zijn diverse namen voor een OBU, zoals een "tag", "pass" of "transponder". De term "OBU" wordt voornamelijk gebruikt in de context van tolheffing voor vrachtwagens, met name in Centraal-Europa. OBU's gebruiken RFID techniek om de communiceren met portalen over de weg. Er zijn ook tolsystemen die van GPS gebruikmaken, ook dan is een on-board unit noodzakelijk.

Sommige tolsystemen werken ook zonder transponders, maar met kentekenherkenning ANPR, dit wordt ook wel "toll-by-plate" genoemd.

Technieken

Een OBU gebruikt RFID techniek (radio-frequency identification) met dedicated short-range communication systems (DSRC). In Europa zijn de 5.8GHz DSRC standaard, maar niet interoperable, middels EETS wordt gepoogd hier harmonisatie in te brengen.

RFID chips zijn vaak erg klein, ze zijn er zelfs in stickervorm (ISO 18000 6C tags), in tegenstelling tot de "kastjes" waarover men eerder sprak met de voorgestelde invoering van rekeningrijden. Transponders worden meestal op een afstand tussen 5 en 30 meter gelezen. De transponders werken meestal passief, waardoor de accu lang mee gaat.

Er zijn drie typen transponders;

  • Passive Reader Active Tag (PRAT). Wordt met tolwegen zo goed als niet gebruikt, onpraktisch in auto's vanwege hoog stroomverbruik van de tags
  • Active Reader Passive Tag (ARPT). Wordt het meest gebruikt. Zeer geschikt in auto's, de tag gebruikt geen/nauwelijks stroom
  • Active Reader Active Tag (ARAT). Wordt soms gebruikt, met name bij vrachtwagentol.

Er zijn diverse communicatieprotocollen in gebruik, zodat niet alle tolsystemen compatibel zijn. Er is een trend naar multi-protocol lezers en zogenaamde "interoperability", waarbij de portalen over de weg transponders van diverse wegbeheerders en concessionairs kunnen lezen. Met name in de Verenigde Staten is men hier al ver mee, in Europa loopt men achter met de trage implementatie van EETS.

Transponders kunnen op hoge snelheid uitgelezen worden, diverse tests in Texas wezen uit dat een transponder zelfs met 300 km/h correct gelezen kan worden. Ook kentekentol camera's kunnen kentekens scherp vastleggen bij dergelijke snelheden. De North Texas Tollway Authority was de eerste tolwegbeheerder die op grote schaal RFID stickers inzette als transponder (TollTag). Deze verbruiken geen stroom en nemen weinig ruimte in beslag.

Belangrijke leveranciers van transponders zijn het Oostenrijkse Kapsch, het Japanse MHI, het Amerikaanse 3M en het Amerikaanse Transcore.

Zie ook

Referenties