Palestijnse gebieden

Uit Wegenwiki
Ga naar: navigatie, zoeken
Flag of Palestine.svg
فلسطين - Filastin
Palestijnse gebieden.png
Hoofdstad Ramallah
Oppervlakte
Inwonertal 4.550.000
Lengte wegennet 5.000 km
Lengte snelwegennet 0 km
Eerste snelweg ?
Benaming snelweg ?
Verkeer rijdt rechts
Nummerplaatcode PS

De Palestijnse gebieden, ook wel Palestina of de Palestijnse autoriteit is een gedeeltelijk erkende staat in het westen van Azië, bestaande uit de Westelijke Jordaanoever en de Gazastrook. De geclaimde hoofdstad is Jeruzalem, de feitelijke hoofdstad is Ramallah.

Inleiding

De Palestijnse gebieden omvatten de Westoever, of West Bank, dat 130 kilometer noord-zuid en 60 kilometer oost-west meet en de Gazastrook, dat 40 bij 15 kilometer meet. De Westoever grenst in het westen aan Israël en in het oosten aan Jordanië. De Gazastrook grenst in het oosten aan Israël en aan het zuiden aan Egypte, en ligt aan de Middellandse Zee. De Westoever is heuvelachtig in het westen en midden en woestijnachtig in het oosten. De Gazastrook is vlak en verstedelijkt. Gaza City is de grootste stad; Jeruzalem ligt deels in de Palestijnse gebieden. Palestina wordt door de meeste landen in Afrika en Azië erkend, maar niet door de meeste landen in Europa, Noord- en Zuid-Amerika.

Na de Eerste Wereldoorlog was Palestina een Brits mandaatgebied, tot 1948, waaronder ook Transjordanië viel. In 1947 werd het gebied door de Verenigde Naties opgedeeld in een Arabisch en Israëlisch gebied. In 1948 en 1949 volgde een oorlog, waarna de westoever door Jordanië werd bezet, de Gazastrook door Egypte en de staat Israël ontstond. In de zesdaagse oorlog van 1967 veroverde Israël de Westoever en de Gazastrook. Het Arabisch-Israëlische conflict hield ook hierna aan, waarbij Israël de controle over de Palestijnse gebieden deels aan de Palestijnse autoriteit heeft overgedragen. Zowel Oost-Jeruzalem, Israëlische steden en dorpen op de Westoever als het grensgebied met Jordanië zijn nog onder controle van Israël. De Gazastrook staat onder controle van Hamas.

Wegennet

Het wegennet in de Palestijnse gebieden is grotendeels door Israël of het Verenigd Koninkrijk aangelegd, en Israël controleert de meeste grote wegen nog. Er lopen twee Israëlische snelwegen door Palestijns grondgebied volgens de grenzen van 1949, namelijk Route 1, de snelweg van Tel Aviv naar Jeruzalem en Route 404, de snelweg van Jeruzalem naar Ramallah. Daarnaast ligt er een aantal expresswegen in de westoever zoals Route 1 van Jeruzalem naar Jericho, Route 5 die naar de Israëlische stad Ariel loopt en Route 443 ten westen van Ramallah. De Israëlische snelweg Route 6 loopt parallel aan de Westoever, maar blijft binnen Israëlisch grondgebied volgens de grenzen van 1949. Het wegennet van de westelijke Jordaanoever is sterk geïntegreerd met dat van Israël. Het maakt nummertechnisch onderdeel uit van het Israëlische wegennet. Langs een deel van de grenzen van 1949 is een afscheiding gebouwd, deels als muur en deels als hekwerk, wat verkeer tussen de Palestijnse gebieden en Israël bemoeilijkt.

De meeste wegen in de Palestijnse gebieden zijn enkelbaans, en vormen soms rondwegen, zoals de oostelijke bypass van Hebron. Route 90 is de oostelijkste noord-zuidroute en vormt tevens een rondweg van Jericho. De belangrijkste grensovergang met Jordanië is de Allenby Bridge ten oosten van Jericho, die de transitroute naar Amman vormt. De grensovergangen worden door Israël gecontroleerd. De route langs de Dode Zee heeft spectaculaire landschappen, en loopt zoals de meeste wegen in het oosten van de westelijke Jordaanoever door woestijnlandschap. De omgeving is in het westen van de Palestijnse gebieden meer gematigd en bestaat uit licht-begroeide heuvels.

Het wegennet van de Gazastrook is minder ontwikkeld en behoort nummertechnisch niet tot het Israëlische wegennet. Israël heeft in dit gebied geen controle. Er zijn vier grote grensovergangen naar de Gazastrook vanuit Israël en één belangrijke grensovergang met Egypte. Deze grens is veelal gesloten voor privéverkeer. Daar de Gazastrook sterk verstedelijkt is, bestaan de wegen hier voornamelijk uit stadswegen, die veelal in slechte staat zijn. De belangrijkste weg is die van Gaza via Khan Yunis naar Rafah. Conflicten met Israël hebben ervoor gezorgd dat de infrastructuur vaak beschadigd is.

Wegnummering

De wegnummering in de westelijke Jordaanoever is onderdeel van de Israëlische wegnummering, in de Gazastrook is dat het niet het geval. Hier is geen wegnummering.

Bewegwijzering

Er is weinig bekend over de bewegwijzering in de Palestijnse gebieden. Aangenomen mag worden dat de hoofdwegen in de gebieden die zijn aangelegd door Israël over drietalige Israëlische bewegwijzering beschikken, in het Hebreeuws, Engels en Arabisch.

Wegen van Azië

AfghanistanArmeniëAzerbeidzjanBahrainBangladeshBhutanBruneiCambodjaChinaCyprusFilippijnenGeorgiëIndiaIndonesiëIrakIranIsraëlJapanJordaniëKazachstanKoeweitKyrgyzstanLaosLibanonMaleisiëMaledivenMongoliëMyanmarNepalNoord-KoreaOmanOost-TimorPakistanPalestijnse gebiedenQatarRuslandSaudi-ArabiëSingaporeSri LankaSyriëTaiwanTadzjikistanThailandTurkijeTurkmenistanUzbekistanVerenigde Arabische EmiratenVietnamYemenZuid-Korea