Peru

Uit Wegenwiki
Ga naar: navigatie, zoeken
Flag of Peru.svg
Perú
Peru.png
Hoofdstad Lima
Oppervlakte 1.285.216 km²
Inwonertal 31.152.000
Lengte wegennet 85.900 km
Lengte snelwegennet 379 km
Eerste snelweg 1968
Benaming snelweg Autopista
Verkeer rijdt rechts
Nummerplaatcode PE

Peru is een groot land in Zuid-Amerika. Het land telt 31 miljoen inwoners en is ruim 30 keer zo groot als Nederland. De hoofdstad is Lima.

Inleiding

Geografie

Peru is gelegen aan de westkust van Zuid-Amerika, en grenst in het noorden aan Ecuador en Colombia, in het oosten aan Brazilië en in het zuiden aan Bolivia en Chili. De hoofdstad Lima ligt centraal aan de westkust en heeft een stedelijk gebied van 8,5 miljoen inwoners. Het inwonertal is gezien de enorme omvang van het land behoorlijk laag, het land meet 2.000 kilometer van noord naar zuid en maximaal 1.200 kilometer van oost naar west. Peru wordt gekenmerkt door het Andesgebergte, dat noord-zuid door de westelijke helft van het land loopt. De kuststrook is in tegenstelling tot noordelijker landen niet tropisch, maar droog en deels een woestijn. Het oosten en noorden van het land bestaat uit de ondoordringbare jungles van het Amazonebekken. Het hoogste punt is de Huascarán op 6.768 meter. Tropisch regenwoud bedekt 60% van het land. Grote rivieren zijn de Amazone en haar talloze zijrivieren, die vaak erg groot zijn. De grote rivieren stromen naar het oosten, naar de Pacifische Oceaan stromen alleen kleine rivieren.

Economie

Peru is een voor Zuid-Amerikaanse begrippen gemiddeld ontwikkeld land. Het is minder ontwikkeld dan Chili en Argentinië, maar meer dan Bolivia en Paraguay. Ongeveer een derde van de bevolking leeft in armoede. De economische prestatie van het land wordt gelinkt aan de export van grondstoffen, met name koper, staal en olie. Het land is sinds eind jaren '90 een stabiel groeiende economie. In de tweede helft van de jaren 2000 was het één van de snelstgroeiende economieën ter wereld. De werkloosheid en inflatie liggen laag. In Peru betaalt men met de Nuevo Sol (PEN).

Demografie

Peru is over het algemeen dunbevolkt. Ongeveer een derde van de inwoners woont in en rond de hoofdstad Lima. De meeste andere grote steden liggen aan of bij de Pacifische kust. In de Andes liggen slechts enkele grotere steden. Het tropische laagland in het oosten is zeer dunbevolkt. Etnisch gezien is Peru een gevarieerd land. De grootste groep zijn de zogenaamde Mestizons met 45%, een gemixte bevolkingsgroep van indo-Amerikaanse of Europese afkomst. De oorspronkelijke bevolkingsgroep bestaat uit Indoamerikanen en omvat ongeveer 37% van de inwoners. De grootste subgroep zijn de Quechuas. Ze wonen voornamelijk op het platteland in de Andes. Ongeveer 15% van de bevolking is Europees. Er zijn ook veel Aziaten, de Japans-Peruviaan Alberto Fujimori was tussen 1990 en 2000 de president van Peru.

Wegennet

Rutas nacionales

Peru heeft een netwerk van rutas nacionales die de grotere steden met elkaar verbinden. Het transport wordt ernstig bemoeilijkt vanwege de extreme geografie. De Andes ligt bijna uniform op meer dan 4.000 meter hoogte, en bijna alle wegen in de Andes lopen over bergpassen van rond de 4.500 meter hoogte. De hoogste geasfalteerde weg is de 4.873 meter hoge Abra de Oquepuño, onderdeel van de RN34B. De hoogste ruta nacional is de 5.010 meter hoge Paso de Los Vientos, onderdeel van de RN40. De grote steden in het binnenland kunnen alleen bereikt worden via zeer hoge bergpassen. Reizen over de weg is in Peru daardoor erg tijdrovend.

De best uitgebouwde weg is de RN1 die alle steden in de kustregio verbindt. Deze weg is deels dubbelbaans uitgevoerd als de Panamericana Norte en de Panamericana Sur. De RN3 is de weg van het hoogland en voert noord-zuid door Peru. Deze weg kent tal van bergpassen boven de 4.000 meter. De RN5 is een incomplete weg aan de oostkant van de Andes.

De hoge bergpassen aan de westzijde van de Andes die onderdeel zijn van een ruta nacional zijn in veel gevallen geasfalteerd. De hoge bergpassen aan de oostzijde van de Andes zijn beduidend slechter uitgebouwd, er zijn slechts 3 geasfalteerde wegen naar de oostelijke helft van de Andes. Deze wegen dalen via zeer bochtige, smalle en steile wegen af door diepe kloven van de Andes naar het tropisch laagland. Bijna allemaal moeten ze circa 4.000 meter dalen.

In het tropisch laagland zijn weinig geasfalteerde wegen, naast delen van de RN5 zijn de belangrijkste de RN18C naar Pucallpa en de RN30C via Puerto Maldonado naar Iñapari. Bij Puerto Maldonado bevindt zich een hangbrug die de langste brug van Peru is. De stad Iquitos in het noordoosten van Peru kan niet over de weg bereikt worden. Er is slechts één grensovergang met Brazilië bij Iñapari. Ook is er slechts één geasfalteerde grensovergang met Bolivia, de RN3 bij Desagüadero. Rond het Titicacameer lopen echter meerdere wegen naar de Boliviaanse grens. Ook heeft Peru maar één geasfalteerde grensovergang met Chili, twee met Ecuador en geen één met Colombia.

Autopistas

In Peru zijn enkele autopistas waar in veel gevallen tol voor betaald moet worden. De belangrijkste zijn de Panamericana Norte en Panamericana Sur vanuit Lima. Rond Lima liggen verder enkele vias expresas. De snelwegen rond Lima zijn substandaard. Buiten de regio Lima zijn enkele dubbelbaans delen, maar weinig echte snelwegen.

Autopistas & carreteras nacionales in Peru

Panamericana NortePanamericana SurPaseo de la RepúblicaCircuito de PlayasAutopista Ramiro PrialéAvenida Javier Prado EsteVia expresa GrauVia expresa Elmer Faucett

RN1RN2RN3RN4RN5RN6RN8RN10RN12RN14RN16RN18RN20RN22RN24RN26RN28RN30RN32RN34RN36RN38RN40


Tolwegen

Een groot deel van de hoofdwegen van Peru zijn onder concessie, en moet dus tol betaald worden, zoals vrijwel overal in Zuid-Amerika. Op de meeste hoofdwegen wordt tol geheven, vaak net buiten de grote steden. Er is een open tolsysteem. De dichtheid van tolstations is niet erg hoog, het zijn voornamelijk lange routes tussen landsdelen waar enkele tolstations zijn. Op enkele tolwegen is ook electronic toll collection mogelijk. Dit systeem heet Telepass.[1]

Bewegwijzering

De wegen zijn in de kuststrook over het algemeen goed met voldoende bewegwijzering. Landinwaarts wordt dit geleidelijk minder. De bewegwijzering bestaat uit groene borden met witte letters, maar ook blauwe borden komen voor. Wegnummers worden zelden aangegeven.

Wegnummering

Het wegennet van Peru is in een grid genummerd, met oneven nummers die noord-zuid lopen en waarbij de nummering in oostelijke richting oploopt. De RN1 is de Pan-American Highway langs de westkust, de RN3 is de primaire noord-zuidroute door het Andesgebergte. Even nummers lopen oost-west waarbij de nummering in zuidelijke richting oploopt. Daarnaast krijgen de nummers een noord- en zuid suffix (N of S) als ze ten noorden of ten zuiden van de hoofdstad Lima lopen, de scheidslijn is de RN22. Ook zijn allerlei aftakkingen genummerd met een suffix. Dit zijn aftakkingen en soms alternatieve routes, oude tracé's of juist nieuwe trace's. Met name de RN1 heeft veel aftakkingen. Van sommige wegen zijn de aftakkingen belangrijker dan het hoofdnummer.

De RN5 is het oostelijkste noord-zuidnummer en de RN40 is het zuidelijkste oost-westnummer. Vanwege het Andesgebergte en het vrijwel onbewoonde regenwoud ten oosten daarvan zijn er slechts een beperkt aantal noord-zuidwegen.[2]

Referenties

  1. TELEPASS. Peaje Electrónico | coviperu.com
  2. Mapa vial del Peru
Wegen van Zuid-Amerika

ArgentiniëBoliviaBraziliëChiliColombiaEcuadorGuyanaParaguayPeruSurinameUruguayVenezuela