Plöckenpass

Uit Wegenwiki
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Plöckenpass

Passo di Monte Croce Carnico

Hoogte 1.357 m
Weg B110 / SS52bis
Hellingspercentage 13%
Verboden voor aanhangers? ja
Wintersluiting geen
Opengesteld 18xx
Kaart kaart

De Plöckenpass (Italiaans: Passo di Monte Croce Carnico) is een bergpas in de Alpen, op de grens van Oostenrijk en Italië. De 1.357 meter hoge bergpas is onderdeel van de Oostenrijkse B110 en de Italiaanse SS52bis.

Kenmerken

De Plöckenpass is een noord-zuid geörienteerde bergpas. Aan Oostenrijkse zijde begint de pasroute in het Gailtal in Mauthen, een dorp op 700 meter hoogte. De pasroute is aan Oostenrijkse zijde bochtig en krap, met diverse lawinegalerijen. Men bereikt eerst een op 1.200 meter hoogte gelegen vallei, waarna een langere lawinegalerij volgt tot de pashoogte op de grens met Italië op 1.357 meter hoogte.

De pashoogte ligt in een nauw dal, geflankeerd door rotshellingen met toppen tot 1.800 tot 2.100 meter direct rond de pashoogte. Iets naar het westen ligt de 2.774 meter hoge Kellerspitzen, onderdeel van de Karnische Alpen.

Aan Italiaanse zijde volgt een set krappe haarspeldbochten waarbij de weg direct sterk daalt naar 900 meter hoogte. Daarna volgt de SS52bis een minder steil deel door het dal naar het stadje Tolmezzo, dat op 300 meter hoogte ligt.

Geschiedenis

De naam van de pas was historisch 'Monte Crucis', in het Duits Kreuzberg. De huidige Italiaanse naam van de pas is daar vanaf geleid. De Duitse naam is later de Plöckenpass geworden, afgeleid van het buurtschap Plöcken. De pasroute werd al in de oudheid gebruikt als doorgaande route naar de Hohe Tauern. Heel belangrijk was deze route echter niet, omdat in het verlengde geen passeerbare route door de Hohe Tauern was, en handelsroutes westelijker via de Brennerpass of oostelijker door de dalen via Villach voerden.

De pasroute is in de Romeinse tijd uitgebouwd tot een 1,5 meter brede passeerbare verbinding. Met name de passage aan de zuidzijde was problematisch vanwege de steile rotshellingen. De weg is in de 19e eeuw verbreed en geschikt gemaakt voor karren. Rond 1910 is het Oostenrijkse deel als een eenvoudige weg aangelegd. De huidige weg volgt grotendeels nog de contouren van deze weg.

Tijdens de Eerste Wereldoorlog was de pashoogte een frontlinie, waar de Italianen echter niet in staat waren om door te stoten, de pasroute was goed verdedigbaar. De weg over de pasroute raakte echter onbegaanbaar door de gevechten.

Tussen 1926 en 1938 is de Italiaanse zijde van de pasroute hersteld en aangelegd als verkeersweg. Daarna is de Oostenrijkse kant aangelegd. Aan de Oostenrijkse kant zijn later aanzienlijke aantallen lawinegalerijen gebouwd. Ook aan Italiaanse kant zijn er enkele gebouwd, waaronder over enkele haarspeldbochten.

Op 2 december 2023 raakte de SS52bis aan de zuidzijde van de Plöckenpass zwaar beschadigd door een rotslawine.[1] In januari 2024 werd de reparatietijd op 2 tot 3 jaar geschat, waarbij de SS52 over een nieuw tracé verlegd zou moeten worden.[2]

Toekomst

Omdat de Plöckenpass in het verlengde van de Felbertauerntunnel ligt, wordt het gezien als een potentieel belangrijke Alpenkruising van München naar Trieste. In het verleden is gesproken over een basistunnel, maar die wordt vanuit kostenoogpunt niet reëel gezien. In 2019 werden de kosten voor een 8 kilometer lange basistunnel op € 260 miljoen geraamd. Wel zijn er weinig concrete plannen voor een tunnel onder de pashoogte, die het lastig begaanbare (en in 2023 verwoeste) Italiaanse deel zouden moeten bypassen. Een 3,5 kilometer lange 'scheiteltunnel' op 1.000 meter hoogte is op € 130 miljoen geraamd.[3][4]

Referenties

Bergpassen in Oostenrijk

Bergpassen

ArlbergpassBrennerpassFernpassFlexenpassFurkajochHahntennjochHochtannbergpassKühtaisattelRadstädter TauernpassSchönfeldsattelSölkpassStaller SattelTimmelsjochTurracher Höhe

Toeristenwegen

Großglockner HochalpenstraßeKaunertaler GletscherstraßeNockalmstraßeÖtztaler GletscherstraßeSilvretta HochalpenstraßeZillertaler Höhenstraße