Plan de Infraestructuras

Uit Wegenwiki
Ga naar: navigatie, zoeken

Het Plan de Infraestructuras (PIT, Infrastructuurplan) van 2000 was een ontwikkelingsprogramma voor de infrastructuur in Spanje. Het had een geplande looptijd van 2000 tot 2007.

Geschiedenis

Het voorgaande transportplan, het Plan Director de Infraestructuras (PDI) van 1993 was het eerste wegenplan van Spanje dat werd vastgesteld met grote politieke onenigheid. De definitieve goedkeuring door het parlement kwam pas in 1995, vier jaar na het aflopen van het 2e Plan General de Carreteras. Doordat er een machtswisseling kwam kort na het aannemen van het PDI is dit plan grotendeels niet verwezenlijkt zoals destijds gepland. Het PDI was opgesteld door de socialistische partij van Gonzáles, maar zij verloren hun meerderheid in 1993 en de vervroegde verkiezingen van 1995, waarna de conservatieven aan de macht kwamen. Het PDI had daarbij een geplande looptijd van 1993 tot 2007, veel langer dan andere wegenplannen in het verleden, dit werd daarom gezien als een politiek gemotiveerd plan en het "over het graf regeren" van de PSOE.

De regering Aznar heeft het PDI feitelijk nauwelijks uitgevoerd, alhoewel veel van de geplande autosnelwegen uit het PDI uiteindelijk wel zijn aangelegd. De focus ging naar de bouw van tolwegen, met het noodprogramma Programa de Autopistas de Peaje van 1997, wat in de bouw van 440 kilometer tolweg voorzag. In november 1999 werd heen nieuw verkeersplan door Aznar gepresenteerd.[1] In maart 2000 won de PP van Aznar de verkiezingen opnieuw, dit maal zelfs met een absolute meerderheid. Daardoor heeft de PP in mei 2000 een eigen infrastructuurprogramma gelanceerd, het Plan de Infraestructuras (PIT) dat een geplande looptijd van 2000 tot 2007 had. In dit plan werd de bouw van 2.662 kilometer autovía voorzien.[2] In het plan was voorzien dat het netwerk van autovías uiteindelijk zou groeien van 8.000 naar 13.000 kilometer in 2010.[3][4]

Vías de Gran Capacidad

Het netwerk van geplande autovías was gigantisch, een grote trendbreuk met de eerdere wegenplannen die vooral gericht waren op de uitbouw van de radiale wegen van Madrid en de aftakkingen daarvan. Het Plan de Infraestructuras voorzag in de bouw van duizenden kilometers autovía in de regio. Een groot aantal carreteras nacionales zou vervangen worden door autovías. Een groot deel hiervan is ook daadwerkelijk aangelegd tot en met 2010.

Een overzicht van autovías die wel gepland waren, maar tot ruim na 2010 niet in uitvoering kwamen:

traject opmerking
Ourense - Lugo gepland als A-56
Lugo - Santiago aangelegd als de A-54 vanaf 2015
Zamora - grens Portugal gepland als de A-11
Valladolid - León gepland als de A-60
Ribadesella - Cangas de Onís gepland als de A-80
Burgos - Aguilar de Campóo gepland als de A-73, in het verleden was ook de AP-69 in deze regio voorzien
Burgos - Logroño ontwikkeld als de A-12, pas na 2020 gereed
Palencia - Benavente gepland als de A-65
Jaca - Somport gepland als de A-23
Lleida - Vielha gepland als de A-14, niet meer gepland als autovía tussen Sopeira en Vielha
Tarragona - Montblanc aangelegd als de A-27, pas rond 2020 gereed
Olot - Figueres gedeeltelijk aangelegd als de A-26
Cuenca - Teruel gepland als de A-40
Bailén - Albacete gepland als de A-32, pas na 2020 gereed
Mérida - Ciudad Real gepland als de A-43
A-43 - Almadén zijtak van de A-43
Venta del Alto - Rosal de la Frontera gepland als de A-47

Autopistas de peaje

De regering Aznar had een voorkeur voor tolwegen, maar doordat het verkeersaanbod in Spanje relatief laag is konden weinig geïnteresseerden gevonden worden voor de bouw van veel autopistas, zodat het aantal autopistas sterk teruggeschaald werd, veel autosnelwegen zouden als tolvrije autovía worden aangelegd.

Nieuwe tolwegen die in het plan waren opgenomen ten opzichte van het PDI;

traject opmerking
Madrid - El Molar gepland als R-1, later geschrapt
Ocaña - La Roda aangelegd als de AP-36
Madrid - Toledo aangelegd als de AP-41
Toledo - Córdoba gepland als verlenging van de AP-41, niet aangelegd
Cartagena - Vera aangelegd als de AP-7
Circunvalación de Alicante aangelegd als de AP-7
Soria - Tudela terugschaling van het oorspronkelijke plan (Madrid - Tudela), uiteindelijk niet aangelegd
verbinding tussen AP-1 en AP-68 niet aangelegd
Solares - Torrelavega uiteindelijk aangelegd als de tolvrije A-8
Antequera - Málaga aangelegd als de AP-46

Opvolging

Een aanzienlijk deel van het wegenplan kon uitgevoerd worden. Dit was het grootste bouwprogramma van autosnelwegen in Europa in die tijd, dit kwam door meerdere factoren. Spanje kwam in aanmerking voor de "cohesion funds" van de Europese Unie, waardoor veel Europees geld in de ontwikkeling van autosnelwegen buiten de traditionele radiale wegen van Madrid gestoken konden worden, zij ontsluiten immers de plattelandsgebieden waar de welvaart achter liep op die van de grote Spaanse steden. Daarnaast maakte Spanje een enorme economische groei door. In de periode 2000-2005 waren de helft van alle nieuwe banen in de complete Europese Unie in Spanje.

Vanaf 1993 waren de infrastructuurplannen van Spanje sterk gepolitiseerd. In 2004 verloor de PP de verkiezingen en kwam de PSOE weer aan de macht. Zij stelden een eigen wegenplan op, het Plan Estratégico de Infraestructuras y Transporte (PEIT), dat in 2005 definitief werd. Kenmerkend voor de socialisten legden zij weer voor langere tijd beslag op de infrastructuurplanning. Waar het PIT van de conservatieven een looptijd had van 7 jaar, had het PEIT van de socialisten een looptijd van 15 jaar, vergelijkbaar met de lange looptijd van het PDI, dat gepland was om 14 jaar te lopen. Dit leidde tot dezelfde kritiek op het PEIT als op het PDI, dat de socialisten "over hun graf" zouden willen regeren door de planning en financiering voor te lange tijd vast te leggen.

Referenties

Wegenplannen in Spanje

Circuito Nacional de Firmes Especiales (1926) • Plan Peña (1940) • Plan de Modernización de carreteras (1950) • 1e Plan General de Carreteras (1961) • Plan REDIA (1967) • Programa de Autopistas Nacionales Españolas (1967) • 2e Plan General de Carreteras (1984) • Plan Director de Infraestructuras (1993) • Programa de Autopistas de Peaje (1997) • Plan de Infraestructuras (2000) • Plan Estratégico de Infraestructuras y Transporte (2005) • Plan de Infraestructuras, Transporte y Vivienda (2012) • Plan Extraordinario de Inversión en Carreteras (2017)