Pont du Pouzin

Uit Wegenwiki
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Pont du Pouzin
D104 FR.svg
Pont du Pouzin.jpg
Overspant Rhône
Rijstroken 1x2
Totale lengte 300 meter
Hoofdoverspanning 98 meter
Hoogte brugdek ? meter
Openstelling 1961
Verkeersintensiteit
Locatie kaart

De Pont du Pouzin is een vakwerkbrug in Frankrijk, gelegen bij Le Pouzin in het departement Ardèche. De brug overspant de rivier de Rhône.

Kenmerken

De Pont du Pouzin is een stalen vakwerkbrug met een lengte van bijna 300 meter. De brug heeft drie overspanningen van 96 tot 98 meter lengte. Het brugdek is 7 meter breed, waarvan de rijbaan 6 meter breed is. Daarnaast zijn er aan de buitenzijde voetpaden. De brug is onderdeel van de D104 die van Privas naar Loriol-sur-Drôme voert. De gehele brug is gelegen in het departement Ardèche, dit is één van vier plekken waar de Rhône niet de departementsgrens vormt en Ardèche een klein stukje land ten oosten van de rivier heeft. De brug ligt net ten noorden van de monding van de rivier de Ouvèze in de Rhône. De brug heeft een betekenis voor doorgaand verkeer, de aansluiting op de A7 ligt slechts enkele kilometer oostelijker bij Loriol-sur-Drôme. De D104 naar Privas volgt de canyon van de rivier de Ouvèze naar het westen. Aan de kant van Le Pouzin bevindt zich een aansluiting op de D86.

Geschiedenis

De oorspronkelijke hangbrug over de Rhône bij Le Pouzin.

De eerste brug (1849-1940)

Van oudsher lag Le Pouzin op een strategische locatie, op het kruispunt van de vallei van de Rhône en de verbindingen naar het achterland in de Ardèche, met name richting Privas en Aubenas. Er was indertijd een veerdienst over de Rhône. In 1833 werden plannen opgemaakt voor een brugverbinding bij Le Pouzin, wat vooral in de jaren 1840 tot een concurrentie leidde met een geplande brug bij La Voulte. Uiteindelijk werd besloten dat een brug bij Le Pouzin meer prioriteit had en een grote hangbrug opende op 27 februari 1849 voor het verkeer.[1]

De oorspronkelijke hangbrug had vier pylonen en drie overspanningen tussen 91 en 94 meter lengte. De pylonen waren monumentale natuurstenen poorten waar men doorheen reed. Na overstromingsschade in mei 1856 werd het brugdek in november 1857 70 centimeter verhoogd om de doorvaarthoogte te verbeteren. In 1886 werd de brug aangekocht door de Franse staat. De N104 was onderdeel van de brug en was één van de primaire toegangswegen naar het departement Ardèche.

In juni 1940 werd de centrale overspanning opgeblazen om de Duitse invasie te vertragen, een lot dat veel bruggen over de Rhône trof. Er werd haastig een tijdelijke voetbrug aangelegd, waarna begonnen werd met de herbouw van de brugdekken. Dit was bijna voltooid tot de brug in augustus 1944 gebombardeerd werd.

De huidige brug

De D104 over de brug in Le Pouzin.

In 1946 werd een tijdelijke voetgangersbrug hersteld op basis van de oude brug uit 1849. De plannen voor een definitief herstel van de brug werden echter vertraagd, mede vanwege de plannen om de Rhône grootschalig in te dammen. Even ten zuiden van Le Pouzin was een grote stuw gepland waardoor de waterstand bij Le Pouzin een stuk hoger zou komen te staan. In tussentijd kon het verkeer omrijden via de in 1948 herstelde hangbrug bij La Voulte. Uiteindelijk werd pas in 1959 een definitief ontwerp voor de vervanging gepresenteerd. Gekozen werd voor een stalen vakwerkbrug met globaal dezelfde dimensies als de oorspronkelijke hangbrug, vooral qua lengte van overspanningen. De brug is uiteindelijk in de periode 1960-1961 aangelegd,[2] tegelijkertijd met de realisatie van de stuwdam in de Rhône.[3]

De weg over de brug was de N104, die van oorsprong vanaf de N86 in Le Pouzin naar Alès verliep. De N104 werd in 1824 gecreëerd, toen er nog geen brug over de Rhône was. Bij de hernummering van 1973 werd de N104 grotendeels gedeclasseerd, maar ook een stukje oostwaarts verlengd naar de N7 bij Loriol-sur-Drôme. De N104 verliep toen niet verder westelijk dan Aubenas. In de jaren '90 werd het wegnummer toegekend aan de Francilienne rond Parijs, de weg werd toen nog een tijdje als N304 genummerd maar is in 2006 definitief gedeclasseerd en als de D104 genummerd.

Zie ook

Referenties