Poor boy highway

Uit Wegenwiki
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Een poor boy highway is een Amerikaanse term voor een type buitenkomse weg die goedkoop en uiteindelijk substandaard opgewaardeerd is. Het gaat voornamelijk om wegen die van 2 naar 4 rijstroken zijn verbreed op een krap alignement. De term wordt in officiële communicatie vrijwel niet gebruikt.

Poor boy highway

In de Verenigde Staten zijn belangrijke plattelandswegen vaak vrij ruim uitgebouwd, met 2 rijstroken en aan elke zijde een vluchtstrook/parkeerstrook. In tijden dat er weinig geld beschikbaar is voor het opwaarderen van wegen, maar het verkeer hier wel om vraagt, worden de vluchtstroken vaak omgebouwd tot rijstroken, zodat er een smalle 4-strooks weg ontstaat zonder fatsoenlijke middenafscheiding en redresseerruimte.[1] Dit wordt een poor boy highway genoemd. Deze wegen dateren vooral uit de jaren 80. Frontale aanrijdingen zijn het grootste verkeersveiligheidsprobleem op dit soort wegen.

In de Verenigde Staten is het vrij gangbaar om gelijkvloerse 2x2 wegen te hebben met (halve) vluchtstroken en ongeregelde kruisingen of VRI-kruispunten. Deze doen tussen aansluitingen amper onder voor autosnelwegen, en vervullen vaak een doorgaande functie. Deze wegen vindt men vooral op het platteland, en dan met name in het Midwesten, Texas en New Mexico. De verkeersintensiteiten vereisen dan geen volledige (dure) ongelijkvloerse uitbouw, maar het lange-afstandsverkeer moet wel veilig, snel en comfortabel afgewikkeld worden. Dit soort 2x2 hoofdwegen worden niet als poor boy highway beschouwd omdat ze adequaat zijn met rijbaanscheiding in de vorm van een middenberm.

Nederland

In Nederland is dit wegtype vrijwel non-existent.

Referenties