RB13 (Tadzjikistan)

Uit Wegenwiki
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
RB13.svg
RB13 TJ map.png
RB13
Begin Nov (UZ)
Einde Konibodom (UZ)
Lengte 130 km
Route

Flag of Uzbekistan.svg A376 RUS.svg

Centrum.svg Nov RB01.svg

Centrum.svg Gulakandoz

Centrum.svg Khujand RB14.svg

Centrum.svg Kistakuz

Centrum.svg Konibodom

Flag of Uzbekistan.svg A376 RUS.svg

De RB13 (Cyrillisch: РБ13) is een hoofdweg Tadzjikistan. De weg vormt een oost-westroute door het noorden van het land, die begint en eindigt op de grens met Uzbekistan, via de grote stad Khujand. De RB13 is 130 kilometer lang.

Routebeschrijving

Het tolstation op de RB13 in Dehmoy.

De RB13 begint op de grens met Uzbekistan aan de noordzijde van de Syr Darya. De weg maakt dan een looping en gaat onder zichzelf door, om vervolgens via twee stuwen de Syr Darya over te steken. De weg vormt dan een bypass van het stadje Nov. Hier eindigt de RB01 uit Dushanbe op de RB13, die daarna de functie van hoofdweg naar Khujand over neemt. De bypass van Nov is een snelle route maar tussen Nov en Khujand staat vrij veel bebouwing langs de weg.

De RB13 voert dan door de stad Khujand, ten zuiden van het centrum langs. Deze omgeving is dichtbebouwd en de weg is een eenvoudige weg. De zuidoostelijke invalsweg van Khujand is breder, met deels 2x3 rijstroken tot aan Gafurov. De weg voert dan oostwaarts over de zuidoever van het Kairakum Reservoir, een stuwmeer. Er liggen een hele serie dorpen aan, de weg blijft in vlak agrarisch terrein, maar woestijngebied ligt op korte afstand van de weg.

Men bereikt dan het stadje Konibodom. De weg voert dan in noordoostelijke richting tot de Uzbeekse grens. Aan Uzbeekse zijde gaat de A376 dan verder naar Kokand.

Geschiedenis

Ten tijde van de Sovjetunie was de weg als de A-376 genummerd, die van Kokand via Khujand naar Jizzakh verliep. Ten tijde van de Sovjetunie is de weg rond Nov over een rondweg aangelegd, om verkeer vanaf Dushanbe en vanaf Jizzakh buiten Nov om te leiden. De rondweg heeft één van de weinige ongelijkvloerse aansluitingen in Tadzjikistan. Het deel van de weg tussen Khujand en Gafurov is vermoedelijk ook al ten tijde van de Sovjetunie verbreed naar 2x2 of 2x3 rijstroken. Dit is de breedste weg in Noord-Tadzjikistan.

Na de val van de Sovjetunie in 1991 kwam de weg ineens in twee landen te liggen, waarbij een rit van Kokand naar Jizzakh door een ander land moest. Vanwege het belang als transitroute waren de twee grensovergangen met Uzbekistan één van de weinige die niet door de Uzbeekse regering werden gesloten in de jaren '90 toen de relaties tussen Uzbekistan en Tadzjikistan verslechterden. Omstreeks 2010 is de grensovergang Qushtegirmon aan Tadzjiekse zijde gemoderniseerd. Circa 2012 is ook aan de grensovergang Patar gemoderniseerd. Tussen 2016 en 2018 is de weg tussen Khojand en Konibodom voor $ 54 miljoen gemoderniseerd.[1] In 2019 is de weg door het grensdorp Patar naar 4 rijstroken verbreed.

Referenties

Hoofdwegen in Tadzjikistan

RB01.svg RB02.svg RB03.svg RB04.svg RB05.svg RB06.svg RB07.svg RB08.svg RB09.svg RB10.svg RB11.svg RB12.svg RB13.svg RB14.svg RB15.svg RB16.svg RB17.svg RB19.svg