Rechtdoorbord

Uit Wegenwiki
Ga naar: navigatie, zoeken

Het rechtdoorbord van een kruising of splitsing is een populaire bewoording voor een voorwegwijzer waarbij het paneel alleen informatie geeft over de rechtdoorgaande rijrichting van die kruising of splitsing. Wanneer de informatie voor de rechtdoorgaande richting is geïntegreerd in de borden voor de afslaande richting (bij een vertakkingsbord of een stapelbord), wordt de term rechtdoorbord in beginsel niet gebruikt. De term rechtdoorbord ziet in die zin vooral op de separate panelen voor de doorgaande richting op autosnelwegen of op andere wegen.

De term rechtdoorbord komt niet voor in de Nederlandse Richtlijn bewegwijzering. Deze spreken slechts in het algemeen over de soort informatie die voor de doorgaande richting moet worden gegeven en niet zozeer over het soort paneel waarop dit dient plaats te vinden.

Rechtdoorborden in Nederland

Bij iedere afrit van een Nederlandse autosnelweg wordt in principe informatie voor de doorgaande richting gegeven met behulp van een separaat rechtdoorbord. Dit bord bevat het wegnummer van de route, het hoofddoel, het einddoel en eventuele extra doelen die worden toegevoegd om verwarring te voorkomen. In deze laatste categorie kan worden gedacht aan verwijzingen naar stadsdelen van één van de doelen van de afrit die men juist niet via die afrit bereikt. Op de afrit Oldenzaal aan de A1 bijvoorbeeld staat om die reden op het rechtdoorbord Oldenzaal-Zuid vermeld om op die manier aan de weggebruiker aan te geven dat hij zich voor dat gedeelte van de stad Oldenzaal niet langer op het doel Oldenzaal moet richten, maar een volgende afrit moet nemen. Op rechtdoorborden van reguliere afritten staan ook de afstanden naar de daarop genoemde doelen vermeld (zij het dat de afstanden naar objecten niet altijd worden vermeld); bij knooppunten dienen de afstanden volgens de Richtlijn bewegwijzering echter te worden weggelaten.

Het rechtdoorbord wordt in beginsel op 300 meter van het begin van de uitrijstrook geplaatst. Het bevat dan, naast de eerder genoemde informatie, een staande pijl in doorgaande richting. Is een afrit echter voorzien van portaalbewegwijzering, dan wordt het rechtdoorbord naast de beslissingswegwijzer van de afrit gehangen boven de doorgaande rijstroken. Het bord is dan uitgevoerd met één vallende pijl per doorgaande rijstrook.

Op dit moment wordt op de A12 in de omgeving van Knooppunt Velperbroek geëxperimenteerd met een nieuwe vorm van afritbewegwijzering. In dat systeem komt het losse rechtdoorbord te vervallen. In plaats daarvan wordt op 600 meter van de afrit een vertakkingsbord geplaatst, waar voor de rechtdoorgaande richting alleen het wegnummer en de naam van de volgende afrit worden geplaatst. Overige doelen voor de doorgaande richting zouden uitsluitend terugkomen op een separaat afstandsbord dat ná de afrit wordt geplaatst.

Op Nederlandse niet-autosnelwegen varieert de inhoud van de rechtdoorborden, alsmede de manier waarop zij doorgaans worden uitgevoerd.

Rechtdoorborden in het buitenland

Het verschilt sterk per land, óf rechtdoorborden worden geplaatst en wat hun inhoud is. In landen waar in de bewegwijzering van afritten wordt gewerkt met vertakkingsborden (zoals Duitsland en België) of met stapelborden (zoals in Zwitserland) komen rechtdoorborden bij de meeste afritten niet voor. Informatie over de doorgaande richting is immers al in de vertakkingsborden (dan wel stapelborden) geïntegreerd. Alleen wanneer bij een afrit wordt gewerkt met portaalbewegwijzering, wordt met aparte portalen voor de doorgaande richting gewerkt.

In landen die, evenals Nederland, hun afritbewegwijzering in de vorm van regelborden uitvoeren, worden doorgaans wel separate rechtdoorborden gebruikt. In Frankrijk bijvoorbeeld wordt links van de beslissingswegwijzer in principe altijd een rechtdoorbord geplaatst, hetzij als portaal, hetzij op een antenne boven de middenberm.

De inhoud van de voor de doorgaande richting gegeven informatie (of die nu op een apart rechtdoorbord staat of niet) varieert eveneens sterk per land. In Nederland wordt de doorgaande richting altijd omschreven met hoofddoel en einddoel, met daaraan toegevoegd informatie die voor geleiding van eerder lokaal verkeer noodzakelijk is. Ook landen als België, Frankrijk en Italië geven voor de doorgaande richting standaard de namen van een of meer grotere plaatsen aan de doorgaande route.

In veel andere landen wordt de noodzaak er niet van gezien om bij iedere afrit de rechtdoorgaande richting te beschrijven. Zeker op autosnewegen wordt geredeneerd dat weggebruikers met een bestemming op afstand nooit zomaar een afrit zullen nemen; ze weten ook zonder specifieke informatie voor de doorgaane richting toch wel dat ze rechtdoor moeten. Om die reden wordt bijvoorbeeld in Duitsland bij reguliere afritten volstaan met alleen het wegnummer en de naam van de volgende afrit. De namen van grotere plaatsen komen in principe alleen terug op de wegwijzers van knooppunten en op afstandsborden.

Andere landen gaan nog een stapje verder dan Duitsland. In het meest extreme geval laat men bij reguliere afritten de informatie voor de doorgaande richting gewoon weg, onder het motto "als jouw doel niet tussen de doelen van de afrit staat, moet je rechtdoor". De Verenigde Staten en Canada zijn een voorbeeld van een dergelijk systeem. Doorgaande doelen komen er alleen terug op de afstandsborden en op de bewegwijzering van belangrijke splitsingen. Weer andere landen volstaan met het wegnummer als informatie voor de doorgaande richting zonder dat plaatsnamen worden gegeven voor die richting. In deze categorie vallen bijvoorbeeld Zweden en Zuid-Afrika. Ook in die landen komen plaatsnamen wel terug bij de grotere splitsingen en op afstandsborden.

Tenslotte is de Nederlandse keuze om afstanden te vermelden op de voorwegwijzers van afritten vrij uniek in de wereld. Vrijwel alle andere landen plaatsen deze informatie op separate afstandsborden.

Externe links

Foto's van rechtdoorborden wereldwijd