Rheinbrücke Breisach–Neuf-Brisach

Uit Wegenwiki
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Rheinbrücke Breisach–Neuf-Brisach
B31.svg
Rheinbrücke Breisach–Neuf-Brisach.jpg
Overspant Rhein
Rijstroken 1x2
Totale lengte 282,8 meter
Hoofdoverspanning 73,0 meter
Hoogte brugdek ? meter
Openstelling 01-12-1962
Verkeersintensiteit 14.800 mvt/etmaal
Locatie kaart

De Rheinbrücke Breisach–Neuf-Brisach is een liggerbrug over de Rijn, gelegen op de grens van Duitsland en Frankrijk bij Breisach.

Kenmerken

De brugverbinding bestaat feitelijk uit drie afzonderlijke bruggen, omdat de brug over het stuw- en sluizencomplex van Breisach voert. De oostelijke brug is de primaire brug, dit is een stalen liggerbrug met een lengte van 282,8 meter en een hoofdoverspanning van 73 meter. Deze overspant de hoofdtak van de Rijn, die ook de grens tussen Duitsland en Frankrijk vormt. 180 meter stroomopwaarts ligt de stuw met een kleine sluis aan Duitse zijde.

Aan Franse zijde zijn twee kleinere liggerbruggen over het Grand Canal d'Alsace, een bevaarbare bypass van de Rijn. De oostelijke brug hiervan gaat over de primaire sluis, de westelijke voert over een stuw met elektriciteitscentrale.

Aan Duitse zijde sluit de B31 aan. Deze verloopt oostwaarts naar Freiburg im Breisgau. Aan Franse zijde sluit de D415 aan die naar Colmar voert. Daardoor heeft de brug enige betekenis voor doorgaand verkeer, het is de voornaamste verbinding tussen Freiburg en Colmar. Op het eiland tussen de Rijn en het Grand Canal d'Alsace ligt een rotonde.

Geschiedenis

Reeds in de Middeleeuwen was er een brug over de Rijn bij Breisach, de oudste verwijzing hier naar dateert van 1212. Dit type bruggen werden frequent weggeslagen door hoogwater en militair conflict.

De eerste moderne brug op deze locatie was een spoorbrug in de periode dat de Elzas tot Duitsland behoorde. De bouw van een spoorbrug werd in 1874 vastgelegd en de spoorbrug is tussen 1875 en 1878 aangelegd. De spoorbrug werd op 5 januari 1878 in gebruik genomen. Dit was een stalen vakwerkbrug, zoals vrijwel alle spoorbruggen uit die tijd.

Na de Eerste Wereldoorlog kwam de brug volgens het Verdrag van Versailles in het beheer van Frankrijk vanaf 1919. Het aantal treinen tussen Breisach en Colmar nam daarna af, er reden nog maar enkele treinen per dag over de brug. Na het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog in Europa bliezen Franse troepen de westelijke aanbrug op 12 oktober 1939 op. De brug werd na de Duitse invasie van Frankrijk in hoog tempo hersteld, de brug was vanaf 25 juli 1940 als eerste brug over de Oberrhein weer in gebruik.

Tussen 1942 en 1944 werd een meer definitief herstel van de brug uitgevoerd. Deze zou het maar één jaar overleven, op 5 februari 1945 werd de brug vrijwel volledig opgeblazen. Kort daarna werd door de Fransen een tijdelijke pontonbrug over de Rijn aangelegd. Na de Tweede Wereldoorlog was er vanuit de Franse regering geen interesse meer om de spoorlijn te herstellen, daardoor werd de brug in 1947 hersteld als provisorische wegbrug.

Al voor de Tweede Wereldoorlog was in 1932 gestart met de bouw van het Grand Canal d'Alsace, die een onbevaarbaar deel van de Rijn moest bypassen. Dit kanaal werd aan de Franse kant van de Rijn aangelegd. De bouw van het deel bij Breisach begon echter pas na de Tweede Wereldoorlog rond 1950. Hiertoe werd een stuw, sluizencomplex en waterkrachtcentrale aangelegd, die in 1959 in gebruik werden genomen.

In 1953 werd besloten om ter plaatse van de het sluizencomplex een nieuwe brug aan te leggen. In de bouwperiode waren er vermoedelijk provisorische bruggen in gebruik. De definitieve wegbrug is tussen 1960 en 1962 aangelegd en op 1 december 1962 geopend voor het verkeer. De bouw kostte 4,7 miljoen DM en is door Duitsland gefinancierd.

Verkeersintensiteiten

Dagelijks maken 14.800 voertuigen van de brug gebruik, die daarmee redelijk intensief bereden wordt.

Zie ook

Referenties